به انجمن های تخصصی دانلود رایگان خوش آمدید
نام کاربری یا ایمیل:  
پسورد:     
ثبت نام | بازیابی پسورد
ثبت نام راهنما لیست اعضا مشاهده ارسال های جدید مشاهده ارسال های امروز
X اطلاعات تالار نشان میدهد که شما عضو نیستید. لطفا از این لینک در کمتر از 1 دقیقه ثبت نام کنید



ارسال موضوع  ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امیتازات : 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

فخامت

نویسنده پیام
*
ارسال ها: 7,119
اعتبار: 23
سپاس کرده: 665
سپاس شده: 3,047 در 1,516 موضوع

امتياز: 1,262.27

ارسال: #1
فخامت
ديدگاه هاي نوين غرب در موضوع هنر و دين ، ظاهرا تابع هيچ طبقه بندي متعارف نيست.
از جمله مضاميني که در قرن هجدهم مطرح شد، مضمون والايي يا فخامت بود.
نظريه پردازان سده هجدهم در بحث از هنر، تامل و تخيل ، به کرات در کنار زيبايي به فخامت يا تعالي نيز مي پرداختند و مراد اينان از اين مفهوم کيفيتي بود ملازم با عظمت ، شکوه و ابهت که فرد در برابر آن خود را ناتوان از بيان احساس مي بيند.
بعضي نويسندگان از درک چنين حالتي به هنگام مشاهده کوه يا اقيانوس سخن گفته اند.
اما در اوايل قرن نوزدهم نيز بعضي از نويسندگان به احساسات مشابهي که بر اثر گوش دادن به موسيقي بتهوون و خواندن اشعار وردزورث به آنها دست داده بود، اشاره کرده بودند.
تجربه چنين حالي ، چنان که مي توان انتظار داشت ، از آنجا که ملازم با احساس عظمت و ابهت است ، در احوال ديني نيز سابقه دارد.
فريدريش شالايرماخر حس اتکال و وابستگي بنيادين انسان را اساس دين مي داند و اين احساس ، اگر دقيقا همان چيزي نباشد که نظريه پردازان قرن 18 از احساس شکوهمندي و فخامت مراد مي کردند، قطعا در پديد آوردن چنان حالتي بي تاثير نبوده است.
به اين ترتيب ، عموما احساس والايي و شکوه مندي را احساس روابط ميان هنر و دين قلمداد مي کردند؛ هر چند بر سر نحوه دقيق اين ارتباط غالبا توافقي وجود نداشت.
آيا احساس ابهت و عظمتي که هنگام تامل در طبيعت يا هنر به فرد دست مي دهد صرفا گونه اي از همان احساسي است که فرد به هنگام نيايش تجربه مي کند؟ يا اين ارتباط نزديک تر از آن يکي است ؟ آيا احساس فخامت و شکوه مندي خود ماهيتا خصلت ديني دارد؟ آيا اين احساس ، که هنگام مراقبه در کوه و دشت يا تامل در سمفوني هاي بتهوون يا اشعار وردزورث بر ما عارض مي شود، از همان نوع حس والايي و فخامت تجربه ديني است ؟ آيا فرد هنگام چنين تجربه اي در حضور يک ذات ربوبي قرار مي گيرد ؟ آيا احساس شکوهمندي و تعالي ، صرف نظر از مصداق پديداري آن ، احساس ديني و شايد احساسي ذاتا ديني است ؟ در نيمه دوم قرن نوزدهم ، مفهوم فخامت اعتبار پيشين خود را از دست داد و نتيجه آن شد که از آن پس مقوله زيبايي ، به منزله حلقه رابط ميان دين و هنر، جاي آن را گرفته است.
کتاب هنر و زيبايي خدا (1993)، اثر ريچارد هريس ، اسقف آکسفورد، شاخص اين رويکرد است.
هريس به شيوه نوافلاطونيان عصر باستان ، با ارجاعات متعدد به منابع نوافلاطوني استدلال مي کند که زيبايي چيزهاي «زميني » بازتاب زيبايي خداست.
براين پايه ، زيبايي مقوله اي تماما «معنوي » است.به زعم هريس ، دين دار کسي است که نسبت به زيبايي چيزهاي زميني حساس باشد و فقدان حساسيت او را بايد نشانه اي از ناقص بودن ايمان وي به حساب آورد.
به عقيده هريس ، کسي که دل بسته هنر زميني است بايد به سوي زيبايي «آسماني » سير کند و اگر غم اين زيبايي را ندارد، بايد بداند که مهياي پذيرش گستره تمام و کمال زيبايي نيست.
دوروتي سيرز و شماري از هم مسلکان کاتوليک او در نوشته هاي خود به طرح همان مضمون «هنر به منزله افاضه خداوند» پرداخته اند.
مع ذالک ، اين عده به جاي تاکيد بر زيبايي به مثابه نقطه ارتباط دين و هنر، بر خلاقيت هنري تکيه کرده اند.
موافق ديدگاه سيرز، متالهين بايد بازتاب غني و گوياي خلقت خدا را در آفرينش هنري مشاهده کنند.

امضا كاربر
سه شنبه ۲۹ تير ۱۳۸۹ ۰۶:۳۴ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال موضوع  ارسال پاسخ 






تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان - تالار گفتگوی ایرانیان © 1397.