به انجمن های تخصصی دانلود رایگان خوش آمدید

تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان / تالار عمومی / انجمن فرهنگ / تالار شعر و ادبیات / داستانهای بلند v / روی لیمویی ماه

نام کاربری یا ایمیل:  
پسورد:     
ثبت نام | بازیابی پسورد
ثبت نام راهنما لیست اعضا مشاهده ارسال های جدید مشاهده ارسال های امروز
X اطلاعات تالار نشان میدهد که شما عضو نیستید. لطفا از این لینک در کمتر از 1 دقیقه ثبت نام کنید



ارسال موضوع  ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امیتازات : 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

روی لیمویی ماه

نویسنده پیام
*
ارسال ها: 947
اعتبار: 24
سپاس کرده: 2,123
سپاس شده: 1,792 در 913 موضوع

امتياز: 202.50

ارسال: #1
روی لیمویی ماه
نه، انگار دیگر هیچ‌وقت خوابم نمی‌برد. بلند می‌شوم و پنجره را باز می‌کنم. حیاط و باغچه و حوض در خوابند. جادوی مهتاب سایه‌های آشنای زمین را میخکوب کرده است. خیره می‌مانم. حیاط حقیر کوچکم می‌کند. تماشای باغچه‌ی خشک غمگینم می‌کند. بوی کدورت حوض نفسم را تنگ می‌کند. بادی اگر می‌وزید و طلسم را می‌شکست، شاید ...

شب از کجا آمد و در حیاط منزل کرد؟ من حیاط را در روزهای آفتابی دیده‌ام؛ یا خیال می‌کنم که دیده‌ام. فرقی نمی‌کند. ابر و بارانی به یادم نمی‌آید، شب هم همین‌طور. حیاط بود و هرم گرمای خورشید تابستان. و ذره‌ها و ذره‌ها و ذره‌ها که ولنگار و پرسه‌ زن شناور بودند. از زمین به آسمان می‌رفتند و از آسمان به زمین می‌آمدند؛ جایی بند نمی‌شدند. میان دیوا‌رهای بلند کنگره‌ دار چه ایمن بودم! پرده‌ی روشن بالای سرم، آجر فرش گرم زیر پایم. حیاط آن‌قدر بزرگ بود که سرخوش و سبک همه‌ی دنیا را در آن به گردش‌های روز می‌بردم.

به راه آشنا باید رفت. باران نرم نقره بر من ببارد و کرک‌ پنبه‌های پریشان خواب مرا بپوشاند. با سایه‌های قدیمی سرگردان در سکوت فرو بروم و آرام بمانم تا مویه‌ی سمج جیرجیرک ماتم‌ زده مرا به بیداری خاموش حیاط تنگ بکشاند.

شب از کجا آمد و در باغچه ریشه دواند؟ من باغچه را در روزهای سبز دیده‌ام؛ یا خیال می‌کنم که دیده‌ام. پاییز و زمستانی به یادم نمی‌آید، شب هم همین‌طور. درخت‌ها بلند و شاخ و برگ‌ها درهم و گل‌ها رنگ به رنگ بودند. و گنجشک‌ها و گنجشک‌ها و گنجشک‌ها که لابلای برگ‌ها پرحرفی می‌کردند، از شاخه‌ای به شاخه‌ای دیگر می‌جستند، بر خاک می‌نشستند و به هوا می‌پریدند. کنار شمشادهای جوان چه بی تشویش بودم! توری سبز و آبی بالای سرم، خاک نمناک زیر پایم. باغچه آن‌قدر پر بود که سرخوش و سبک همه‌ی باغ‌ها را در آن به گردش های خرم می‌بردم.

به راه آشنای خواب باید رفت. باران سرد آبی بر من ببارد و سرم به دواری سنگین بگردد. با سایه‌های ترسیده‌ی بی پناه در خاک فرو بروم و آرام بگیرم تا بوی نازک نرگس‌های غمگین مرا به بیداری افسرده‌ی باغچه‌ی خالی بکشاند.

شب از کجا آمد و آب را تیره کرد؟ من حوض را در روزهای آبی آب دیده‌ام. برف و یخبندانی به یادم نمی آید، شب هم همین‌طور. حباب‌های هم اندازه‌ی آه -- دایره‌هایی که در فراوانی هلاک می‌شدند؛ چین و شکن حریر؛ و، دلِ بلوری بی وسواس شکستن. آب از دهان باز شیر سنگی پلوق پلوق بیرون می‌ریخت و در شکم کاشی حوض قلپ قلپ فرو می‌رفت؛ بر حاشیه لب پر می‌زد و در پاشویه سر ریز می‌شد. و ماهی‌ها و ماهی‌ها و ماهی‌ها -- گل بهی‌ها، نارنجی‌ها، نقره ای‌ها؛ دم جنبان، بی جنبش، در قیقاج. با روشنایی‌های آب چه خوشدل بودم! مخمل نیلی بالای سرم، ساتن لغزان زیر پایم. حوض آن‌قدر روشن بود که سرخوش و سبک همه‌ی دریاها را در آن به گردش‌های نور می‌بردم.

به خواب آشنا باید رفت. باران جادوی لاژورد بر من ببارد و سِحر کبود افسونم کند. با سایه های گیج گریزان در آب فرو بروم و آرام بشوم تا روی لیمویی ماه مشوش مرا به بیداری تاریک حوض بویناک بکشاند.

شب از کجا آمد و حیاط و باغچه و حوض را مکدر کرد؟ در نیمه‌ی تاریک ماه مانده‌ام. بر پوسته‌ای سخت می‌خزم. نه صدایی، نه بویی، نه نوری. با پلک‌های بسته خوابی نمی‌بینم. با چشم‌های باز چیزی نمی‌یابم. از سرمای شب دلتنگم -- شبی که آسمانی ندارد. در تاریکی آسمان گم می‌شوم -- آسمانی که ماهی ندارد. به تنهایی ماهی می‌رسم که زمینی ندارد. در رویای زمینی فرو می‌روم که از بوی نرگس‌ها و صدای جیرجیرک و رنگ ماه تهی شده است. سایه‌های قدیمی سرگردان، سایه‌های ترسیده‌ی بی پناه، سایه های گیج گریزان. نه ماه می گردد، نه زمین می‌چرخد. دیگر خوابم نمی‌برد. پنجره را باید بست. اما بادی اگر می‌وزید و طلسم را می‌شکست، شاید ...
:b (19)::b (19)::b (19)::b (19)::b (19)::b (19):
سه شنبه ۹ شهر ۱۳۸۹ ۰۶:۵۹ صبح
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال موضوع  ارسال پاسخ 






تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان - تالار گفتگوی ایرانیان © 1397.