به انجمن های تخصصی دانلود رایگان خوش آمدید

تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان / تالار عمومی / انجمن پزشکی ,آرایشی . بهداشتی / تالار پزشكي و بهداشتي / دانستنيهای پزشكی v / انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي (1)

نام کاربری یا ایمیل:  
پسورد:     
ثبت نام | بازیابی پسورد
ثبت نام راهنما لیست اعضا مشاهده ارسال های جدید مشاهده ارسال های امروز
X اطلاعات تالار نشان میدهد که شما عضو نیستید. لطفا از این لینک در کمتر از 1 دقیقه ثبت نام کنید



ارسال موضوع  ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امیتازات : 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي (1)

نویسنده پیام
*
ارسال ها: 7,119
اعتبار: 23
سپاس کرده: 665
سپاس شده: 3,046 در 1,515 موضوع

امتياز: 1,261.27

ارسال: #11
RE: انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي
سلنيوم


سلنيوم يك مادة معدني كمياب است كه در خاك و غذا يافت ميشود. اين ماده يك ضد اكسيدان قوي است بنابراين از واكنش هاي شيميايي مضر كه در سلولهاي بدن اتفاق مي افتد، جلوگيري مي كند. سلولهاي حمايت شده بهتر قادرند در مقابل بيماريهايي نظير بيماري قلبي، سرطان و اختلالات وابسته به سن از خود مقاومت نشان دهند.

بيشتر ما سلنيوم كافي از رژيم غذايي دريافت نمي كنيم. وقتي كه سطح سلنيوم بدن پايين باشد بيشتر در معرض خطر بيماريهاي مختلف هستيم زيرا سيستم ايمني بدن تنبل ميشود و مواد سمي در خون ساخته ميشود.

اگر شما نياز به اضافه كردن سلنيوم در رژيم غذايي خود داريد، پزشك معالج ترجيح مي دهد كه مكمل سلنيوم را به صورت تركيب با ويتامين آ«ايآ» مصرف كنيد. تحقيقات نشان داده است كه مصرف سلنيوم به همراه ويتامين آ«ايآ» سلامت عمومي بدن را تقويت مي كند و در درمان يا پيشگيري بسياري از بيماريها مؤثر است.

موارد استفاده

* سلنيوم در درمان بيماري "كشان" (Keshan) مؤثر است. اين بيماري يك اختلال قلبي جدي است كه در زنان و بچه هاي چيني در محل هايي كه زمين هاي كشاورزي فاقد مواد معدني است، ديده ميشود. علاوه بر اين سلنيوم در درمان بيماريهاي شايع ديگر مؤثر و مفيد است. اين بيماريها شامل موارد زير است:

* سرطان. سلنيوم خطر سرطان پستان، رودة بزرگ، كبد، پوست و ريه را كاهش مي دهد. سلنيوم از طريق كمك به ايجاد سلامتي و مبارزه از طريق سلولهاي سفيد خون، از رشد سلولهاي سرطاني جلوگيري مي كند.

* بيماري قلبي. تحقيقات نشان مي دهد كه سلنيوم از طريق كاهش سطح كلسترول بد بدن (LDL)، از جمله و سكته قلبي جلوگيري مي كند. سلنيوم همچنين شريان ها را از رسوب خطرناك چربي كه مسئله مهمي بعد از يك حملة قلبي است، حفظ مي كند.

* سيستم ايمني ضعيف شده. سلنيوم در ساختن سلولهاي سفيد به بدن كمك مي كند و از اين طريق سيستم ايمني را بر عليه بيماري و عفونت فعال و بيدار نگه مي دارد.

سلنيوم در موارد زير مفيد و مؤثر است:

* تقويت توليد مثل، از طريق افزايش باروري مرد و همچنين رشد جنين.

* به عملكرد طبيعي كبد، تيروييد و پانكراس كمك مي كند.

* از پيري زودرس، تشكيل آب مرواريد و در حد امكان از سندرم مرگ ناگهاني شيرخوار جلوگيري مي كند.

* لوپوس، روماتيسم مفصلي و سيروز الكلي كبد را درمان مي كند.

* درمان بيشتر اختلالات پوستي نظير: فقدان خاصيت ارتجاعي پوست، آكنه، اگزما و پسوريازيس.


منابع غذايي

بيشتر سلنيوم مورد نياز شما از رژيم غذايي تأمين ميشود. مخمر آبجو و سبوس گندم. كبد، كره، ماهي و ماهي صدف، سير، غلات، تخم آفتابگردان و آجيل منابع خوبي از سلنيوم هستند. همچنين سلنيوم در يونجه، ريشة باباآدم، دانة رازيانه، جينسنگ، برگ تمشك و بومادران يافت ميشود.

وقتي غذاها به صورت فرآورده غذايي درآيند سلنيوم آنها از بين مي رود. شما بايد سعي كنيد انواع مختلفي از غذاها را به صورت اوليه طبيعي و نه فرآورده هاي بخوريد. اين بدان معني است كه از غذاهاي كنسرو شده، فريز شده و آماده پرهيز كنيد.

شكال ديگر

پزشك به شما توصيه مي كند كه آيا نياز به اضافه كردن سلنيوم به رژيم غذايي داريد يا خير. شما مي توانيد سلنيوم را به صورت مكمل هاي مواد معدني- ويتامين ها استفاده كنيد كه يك فرمول مغذي ضد اكسيدان است و يا اينكه مكمل ها را به طور جداگانه مصرف كنيد. سلنيوم همچنين در مخمرهاي غذايي نيز در دسترس است.

نحوة مصرف

براي تأثير مفيد و واقعي، بهتر است روزانه 50 تا 200 ميكروگرم سلنيوم مصرف كنيد. مردان روزانه به حداقل 70 ميكروگرم سلنيوم و زنان 55 ميكروگرم سلنيومنياز دارند. خانم هاي حامله و مادران شيرده 65 تا 75 ميكروگرم روزانه سلنيوم نياز دارند. تحقيقات نشان مي دهد كه بييشتر براي مقابله با بيماريها و افزايش سلامتي به بيش از 100 ميكروگرم مكمل سلنيوم در روز نياز داريم.

مانند مصرف هر دارو يا مكملي قبل از مصرف مكمل هاي سلنيوم در بچه ها با پزشك مشورت كنيد.

براي اثر بهتر سلنيوم را با ويتامين آ«ايآ» مصرف كنيد. از پزشك بخواهيد كه مقدار مناسب را براي شما تجويز كند (1 ميلي گرم سلنيوم روزانه همراه با 200 واحد از ويتامين آ«ايآ» مصرف شود).

به همراه سلنيوم، از ويتامين آ«سيآ» استفاده نكنيد زيرا باعث كاهش اثر سلنيوم و سميت بيشتر ميشود.

موارد احتياط

سلنيوم معمولاً باعث مسموميت نمي شود. با اينحال مصرف مقدار زياد آن (بيش از 1000 ميكروگرم از آن در يك روز) به مدت زياد باعث خستگي، ورم مفاصل، ريزش مو، افتادن ناخن، تنفس مشكل، بوي بدن، اختلالات گوارشي يا تحريك پذيري مي شود. تحقيقات همچنين نشان مي دهد كه مصرف زياد سلنيوم در بچه ها با اختلالات رفتاري همراه است.

تداخل هاي احتمالي

وتيامين آ«ايآ» به عنوان يك ضد اكسيدان اثر سلنيوم را افزايش مي دهد. وقتي اين دو ماده با هم مصرف مي شوند سلولها به بهترين وجه پشتيباني مي شوند.

وقتي ويتامين آ«سيآ» به همراه سلنيوم مصرف
مي شود بدن زمان بيشتري براي جذب و استفاده از سلنيوم نياز دارد. براي جلوگيري از اين پيشامد، ويتامين ها و مكمل هاي معدني را در 2 زمان متفاوت از روز مصرف كنيد. به خاطر داشته باشيد كه مكمل ها زماني كه همرا با غذا مصرف شوند بهترين جذب را دارند. در صورتي كه شيمي درماني ميشويد به مقدار بيشتري سلنيوم نياز داريد.

امضا كاربر
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۸۹ ۰۶:۴۷ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 7,119
اعتبار: 23
سپاس کرده: 665
سپاس شده: 3,046 در 1,515 موضوع

امتياز: 1,261.27

ارسال: #12
RE: انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي
ليزين


ليزين يك اسيد آمينه ضروري است كه بايد از طريق غذا تأمين شود زيرا بدن قادر به ساخت ميزان كافي از آن نيست. ليزين در فرآيند اسيدهاي چرب كمك مي كند و مخصوصاً براي رشد مهم است. ليزين همچنين در جذب كلسيم به بدن كمك مي كند، نقش مهمي در تشكيل كلاژن (مادة مهم و مورد نياز براي استخوانها و بافتها) دارد.

يك رژيم گياهخواري ليزين كافي و مورد نياز بدن را تأمين نمي كند. گياهان اگرچه منابع خوبي براي پروتئين هستند ولي حاوي ليزين كافي نيستند. اين موضوع مخصوصاً در مورد غلات و حبوبات كه منبعي از پروتئين هستند، صدق
مي كند. اگرشما ميزان خيلي كم ليزين در رژيم غذايي داشته باشيد تعادل نيتروژن در بدن شما بهم مي خورد و سرانجام دچار سنگ كليه مي شويد. علايم مصرف ميزان كم ليزين شامل خستگي، تهوع، سرگيجه، كاهش اشتها، بيقراري عاطفي، چشمان قرمز شده، كاهش ايمني بدن، كاهش رشد، كم خوني، از بين رفتن آنزيم ها، اختلالات توليد مثلي، پنوموني و اسيدوزيز (به هم خوردن pH بدن) است.

موارد استفاده

ليزين در درمان عفونت هرپسي (هم هرپس تب خال و هم هرپس زونا) مصرف ميشود. مصرف مكمل هاي ليزين زمان بهبودي را تسريع مي كند و شانس عفونت مجدد را كاهش مي دهد.

بعضي از تحقيقات نشان مي دهد كه ليزين در درمان بيماريهاي قلبي- عروقي، پوسيدگي استخوان، آسم، ميگرن، پوليتهاي بيني و در، بعد از اپي زوتومي مؤثر و مفيد است. در صورت داشتن يكي از اين مشكلات قبل از مصرف ليزين با پزشك مشورت كنيد.




منابع غذايي

منابع خوب براي ليزين شامل موارد زير است:

* گوشت مخصوصاً گوشت قرمز

* پنير

* مرغ و بوقلمون

* ساردين

* آجيل

*تخم مرغ

* سويا

منابع تغليظ شده از ليزين شامل خمر تورلا، روغن ماهي نمك زده و خشك شده، پروتئين جدا شده سويا، پروتئين كنسانترة سويا، پنير پارميزان، گوشت كمر خون (بدون چربي)، توفوي خشك و فريز شده، آرد سويا بدون چربي يا كم چربي، تخم شنبليله، و جلبك اسپرولنياي خشك شده

اشكال ديگر

* ال- ليزين استيل ساليسيلات (LAS)

* ليزين كلونيكينات (LC)

* ال- ليزين مونوهيدروكلروكين (LMH)

نحوة مصرف

ميزان مجاز توصيه شده روزانه ليزين در رژيم غذايي شامل موارد زير است:

* از تولد تا 4 ماهگي: 103 ميلي گرم در هر كيلوگرم وزن بدن در روز

* 5 ماه تا 2 سال: 69 ميلي گرم در هر كيلوگرم وزن بدن در روز

* 3 تا 12 سال: 44 ميلي گرم در هر كيلوگرم وزن بدن در روز

* بزرگسالان و دهه دوم زندگي: 12 ميلي گرم در هر كيلوگرم از وزن بدن در روز

بعضي از متخصصين ميزان نياز روزانه افراد بزرگسال را 30 ميلي گرم در هر كيلوگرم وزن بدن توصيه مي كنند.

شما بايد ميزان ليزين موجوددر رژيم غذايي را مشخص كنيد و اگر ميزان كافي دريافت نمي كنيد با پزشك در مورد اضافه كردن مكمل هاي ليزين به رژيم غذايي تان مشورت كنيد. او به شما كمك مي كند مقدار مناسب را انتخاب كني.

موارد احتياط

ليزين باعث افزايش سطح تري گليسريد و كلسترول بدن ميشود. اگر شما در مورد ميزان كلسترول و تري گليسريد خونتان مشكل داريد و يا اينكه دچار بيماريهاي قلبي- عروقي هستيد قبل از مصرف مكمل هاي ليزين با پزشك مشورت كنيد.

ليزين ظاهراً سمي نيست.

تداخل هاي احتمالي

ويتامين آ«سيآ» در تشكيل كلاژن به ليزين كمك مي كند. تداخل اثر مضر از ليزين شناخته نشده است.

امضا كاربر
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۸۹ ۰۶:۴۷ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 7,119
اعتبار: 23
سپاس کرده: 665
سپاس شده: 3,046 در 1,515 موضوع

امتياز: 1,261.27

ارسال: #13
RE: انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي
منگنز


منگنز فلزي است كه به طور گسترده اي در بافت هاي بدن گياهان و حيوانات وجود دارد. اين فلز يك مادة معدني كمياب ناميده ميشود زيرا به مقدار بسيار كم در بدن انسان يافت ميشود. بدن ما تقريباً حدود 20 ميلي گرم منگنز، به طور عمده در استخوان ها، ذخيره دارد. منگنز در تشكيل بافت همبند چربي و كلسترول، استخوان، عوامل انعقاد خون و پروتئين نقش دارد. اين ماده همچنين براي عملكرد طبيعي مغز ضروري است. منگنز جزئي از تركيب منگنز سوپر اكسيد ديسموآت (MnSaD) است. اين تركيب يك ضد اكسيدان است كه بدن را از مواد سمي حفظ مي كند. به دست آوردن مقدار كافي منگنز از رژيم غذايي، كار ساده اي است.

موارد استفاده

بيماريهاي زير به وسيله مصرف منگنز بهبود مي يابد.

* ديابت. افراد مبتلا به ديابت در مقايسه با اشخاص سالم به طور قابل ملاحظه اي منگنز كمتري دارند. منگنز سطح قند خون را در افراد ديابتي كاهش مي دهد.

* روماتيسم مفصلي. افراد مبتلا به روماتيسم مفصلي (التهاب مفاصل) سطح پاييني از MnSaD دارند (اين ماده از آسيب مفاصل در حين التهاب جلوگيري مي كند) مكمل هاي منگنز فعاليت MnSaD را افزايش مي دهند.

* صرع. يك مطالعه مهم در اوايل سال 1960 نشان داده است موش هايي كه دچار كمبود منگنز بوده اند بيشتر مستعد ابتلا به تشنج هستند و نوار مغزي آنها (EEG) حاوي فعاليتهاي تشنجي است.

* اسكيزوفرني. افراد اسكيزوفرن به مكمل هاي منگنز به خوبي پاسخ مي دهند.

* پوكي استخوان. از دست رفتن تودة استخواني بعد از يائسگي به سرعت شروع مي شود و مي تواند منجر به پوكي استخوان (نازك و شكننده شدن) گردد. منگنز و ديگر عناصر كمياب استحكام استخوان را در زنان بعد از يائسگي افزايش مي دهند.

* بيمايهاي ديگر. منگنز همچنين در دمان تصلب شرايين (سخت شدن ديوارة عروق)، كلسترول بالاي خون، سرگيجه و كاهش شنوايي مؤثر و مفيد است.


منابع غذايي

* آجيل (مخصوصاً گرد و بادام)

* سبوس گندم و همة غلات

* حبوبات تغيير نيافته

* برگ سبزيجات

* كبد

* كليه

* بادام زميني، لوبيا (از خانوادة نيامداران)

* ميوه هاي خشك

غلات به عمل ا,ده (تغيير يافته)، گوشت و محصولات خشك داراي ميزان خيلي كمي از منگنز هستند. غذاهاي تغيير شكل نيافته نظير نان غلات و حبوبات داراي ميزان زيادي منگنز هستند.

اشكال ديگر

منگنز به اشكال مختلفي در دسترس است: نمك (سولفات و گلوكونات) كلوئيد، آسپارات، پيكولينات، فومارات، سوكسينات و آمينواسيد كلات). اين ماده به صورت قرص يا كپسول معمولاً به همراه ساير ويتامين ها و موادمعدني قابل دسترسي است.

نحوة مصرف

در مورد منگنز مقدار مجاز توصيه شده در رژيم غذايي (RDA) وجود ندارد. رژيم توصيه شده براساس جذب از طريق رژيم تيپيك است و مقداري است كه از بروز نشانه هاي كمبود منگنز جلوگيري كند.

متوسط جذب منگنز 2 تا 9 ميلي گرم در روز است. در بعضي موارد افراد به ميزان بيشتري (10 ميلي گرم در روز) منگنز نياز دارند.

ميزان كافي و مطمئن مصرف روزانة منگنز 2 تا 5 ميلي گرم براي بزرگسالان. 1 تا 3 ميلي گرم براي بچه ها و نوجوانان و 0/3 تا 1 ميلي گرم براي شيرخواران است.

موارد احتياط

جذب بيش از حد منگنز مي تواند منجر به توليد اثرات سمي شود. شما نبايد به طور مرتب، بيش از حد مطمئن و كافي (كه در بالا توضيح داده شد) مصرف منگنز داشته باشيد.

تداخل هاي احتمالي

كلسيم، مس، آهن، منيزيوم و روي بر سر جذب در رودة كوچك با منگنز رقابت مي كنند. جذب بيش از حد هر كدام از اينها مي تواند باعث كاهش جذب بقيه شود. مصرف بيش از حد منگنز مي تواند باعث كم خوني فقر آهن شود.

امضا كاربر
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۸۹ ۰۶:۴۷ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 7,119
اعتبار: 23
سپاس کرده: 665
سپاس شده: 3,046 در 1,515 موضوع

امتياز: 1,261.27

ارسال: #14
RE: انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي
فسفر

به غير از آب و غذا بدن انسان براي بقا نياز ويتامين هاي مشخص و مواد معدني دارد. كلسيم و فسفر در مادة معدني مهم در بدن انسان هستند كه با كمك همديگر دندان ها و استخوانها را مي سازند. فسفر 1 درصد كل وزن بدن را تشكيل مي دهد، بنابراين اگر فردي 150 پوند وزن داشته باشد يك و نيم پوند فسفر در بدن دارد.

بيشتر فسفر بدن (در حدود 85 درصد) در استخوانها و دندانها (جايي كه با كلسيم براي ساختن استخوان قويتر و سخت تر تركيب ميشود) وجود دارد. بفيه فسفر در سلول ها و بافتهاي ديگر وجود دارد. در كليه ها، فسفر از نظير تصفيه مهم است. فسفر همچنين به تعادل اسيد-باز درخون كمك مي كند. فسفر جريان انرژي در بدن را تنظيم كرده باعث كاهش درد عضلاني، بعد از يك كار سخت، ميشود. بدن شما براي رشد، نگهداري و ترميم همة بافتها و سلول هاي بدن و همچنين براي جذب ساير ويتامين ها و مواد معدني از جمله ويتامين آ«ديآ»، كلسيم، يد، منيزيوم و روي نياز به فسفر دارد.

موارد استفاده

در حالت معمول نياز به مصرف مكمل هاي فسفر وجود ندارد زيرا غذاهايي كه ما مي خوريم حاوي مقادير كافي فسفر است، با اينحال در بعضي موارد براي مثال در شخصي كه بيماري كليوي دارد، پزشك مكمل هاي فسفر را تجويز مي كند. بعضي از ورزشكاران قبل از شروع رقابت يا كارهاي سنگين براي كاهش درد عضلاني و خستگي از مكمل هاي پتاسيم استفاده مي كنند. مصرف فسفر و كلسيم با همديگر
مي تواند باعث بهبود شكستگي استخوان و درمان كمبودهاي ويتامين آ«ديآ» نظيراستئومالاسي (نرمي استخوان) و ريكتز شود.

منابع غذايي

گوشت قرمز و مرغ و بوقلمون حاوي مقادير چشمگيري فسفر هستند. منابع ديگر شامل شيرخشك و محصولات شير، پنير سفت، ماهي كنسرو شده، آجيل، تخم مرغ و نوشابه هاي سبك است.

اشكال ديگر

فسفر فلزي كه يك ماده مومي زرد يا سفيد است و در تماس با هوا قابل اشتعال است سميت زيادي دارد و به مدت طولاني به عنوان دارو استفاده نيمشود (اگر چه در بعضي درمان هاي خونسازي استفاده ميشود كه اين مصرف بايد زيرنظر پزشك باشد). علاوه بر اين پزشكان يك يا چند تا از فسفات هاي غيرآلي را كه در زير نامبرده شده است و سمي نيست، توصيه مي كنند:

* فسفات پتاسيم دي بازيك

* فسفات پتاسيم مونوبازيك

* فسفات سديم دي بازيك

* فسفات سديم مونوبازيك

* فسفات سديم تري بازيك

نحوة مصرف

اگر زير 24 سال سن داريد و يا اينكه حامله يا شيرده هستيد روزانه به 1200 ميلي گرم فسفر نياز داريد. براي افراد ديگر حد مجاز توصيه شدة روزانه CRDA، 800 ميلي گرم است. چون اغلب نياز بدن به فسفر از طريق رژيم غذايي تأمين ميشود، جاي هيچ گونه نگراني در مورد مصرف مكمل هاي فسفر وجود ندارد. مسئله مهمتر اين است كه شما بر روي غذايي كه مي خوريد دقت كنيد تا تعادل مناسبي از كلسيم و فسفر در رژيم غذايي شما وجود داشته باشد. كم كردن گوشت و جايگزين كردن با نوشابه هاي سبك مي تواند عدم تعادل بين كلسيم و فسفر را اصلاح كند. در همين زمان شما بايد دقت كنيد كه كلسيم كافي مورد نياز بدن را در رژيم غذايي جاي دهيد كه اغلب كار مشكلي است.

موارد احتياط

مصرف روزانه بيش از 1 گرم فسفر مي تواند باعث مسموميت شود. مصرف زياد فسفر مي تواند منجر به اسهال و كلسيفيكاسيون (سخت شدن) اعضا و بافت نرم شده و توانايي جذب آهن، كلسيم، منيزيوم و روي را توسط بدن كاهش دهد. اگر شما ورزشكار هستيد و از مكمل هاي حاوي فسفات استفاده مي كنيد، بايد دقت كنيد كه از اين مكمل ها فقط بايد به صورت گاه گاهي استفاده كنيد.

متخصصين تغذيه يك ميزان مساوي از كلسيم و فسفر را در رژيم غذايي توصيه مي كنند، اما رژيم غذايي تيپيك آمريكايي حاوي كلسيم كم و فسفر زياد (ميزان فسفر 2 تا 4 برابر كلسيم) است. علت اين امر بسيار ساده است. گوشت قرمز و مرغ و بوقلمون حاوي فسفر به ميزان 10 تا 20 برابر ميزان كلسيم آن است، و آشاميدني هاي حاوي كربنات مانند "كولا" حدود 500 ميلي گرم فسفر در هر بار مصرف دارد.

وقتي در سيستم شما فسفر بيشتر از كلسيم باشد، بدن كلسيم ذخيره شده داخل استخوانها را برداشت مي كند تا عملكر طبيعي بدن انجام شود. اين امر منجر به كاهش تودة استخواني و در نتيجه شكنندگي استخوان و يا مشكلات لثه و دندانها ميشود. پايين بودن نسبت كلسيم به فسفر همچنين باعث افزايش خطر فشار خون بالا و سرطان كولوركتال ميشود.

يك تعادل مناسب بين كلسيم و فسفر رژيم غذايي مي تواند باعث كاهش استرس، كاهش خطر پوكي استخوان و بهبود علايم آرتروز و ديگر مشكلاتي شود كه مرتبط با توانايي بدن در استفاده از كلسيم است.

تداخل هاي احتمالي

موارد زير مي تواند به كمبود فسفر كمك كند:

* آلبومين شامل آنتاسيد

* آهن

* منيزيوم

* ناكافي بودن ويتامين آ«ديآ»

براي اطلاعات بيشتر در مورد فسفر با پزشك معالج مشورت كنيد.

امضا كاربر
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۸۹ ۰۶:۴۷ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 7,119
اعتبار: 23
سپاس کرده: 665
سپاس شده: 3,046 در 1,515 موضوع

امتياز: 1,261.27

ارسال: #15
RE: انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي
کم خوني فقر آهن
کمبود آهن و کم خوني ناشي از آن در سنين بلوغ کاهش سرعت رشد ضريب هوشي، قدرت يادگيري و کاهش ظرفيت کاري را به
دنبال دارد.
وزارت بهداشت در گزارشي تغييرات رفتاري مثل خستگي و بي تفاوتي،افزايشابتلا به بيماريها،افزايش غيبت از مدرسه، افزايش شيوع و شدت کم خوني فقر آهن در دوران بارداري و به دنبال آن افزايش مرگ و مير مادران و افزايش و تولد نوزادان کم وزن و نارس را از ديگر عوارض فقر آهن اعلام کرد. بنا به اين گزارش، مصرف قرص آهن و غني سازي مواد غذايي در پيشگيري از کمبود آهن و کم خوني ناشي از آن مؤثرست.


کمبود آهن و کم خوني فقر آهن چيست؟
اگر براي ساختن گلبول هاي قرمز خون ، آهن به مقدار کافي در دسترس نباشد، ابتدا فرد از ذخاير آهن بدن خود استفاده مي کند، سپس در صورت ادامه کمبود ذخاير آهن بدن کاهش مي يابد . اگر کمبود آهن ادامه پيدا کند ذخاير آهن بدن تخليه مي شود و کم خوني فقر آهن بروز مي کند. آهن اساسي ترين ماده اوليه براي ساختن گلبولهاي قرمز خون است. البته علاوه بر آهن موادمغذي ديگر هم مثل اسيد فوليک، ويتامين B6 ، ويتامين B12، ويتامين C، و پر.تئين براي خونسازي لازم است که بايد از طريق رژيم غذايي روزانه تامين شود.


عوارض ناشي از کم خوني فقر آهن در کودکان سنين مدرسه و نوجوانان:
آهن کافي براي حفظ سلامت ، رشد مطلوب و فراهم ساختن زمينه مناسب براي يادگيري در دوران تحصيل ضروري است. اگرچه کمبود آهن مي تواند در تمام مراحل زندگي سبب کاهش قدرت ادراک و يادگيري گردد ولي اثرات نامطلوب کم خوني در دوران شيرخوارگي و در اوايل کودکي غير قابل جبران است.کم خوني فقر آهن در کودکان زير 2 سال و کودکان سنين مدرسه با تاخير رشد خفيف همراه است و درمان کم خوني موجب افزايش سرعت رشد در کودکان کم خونن ممکن است به علت نقش کلي آهن در واکنش هاي حياتي بدن ، رابطه آن با سيستم ايمني و يا تاخير آن بر اشتها باشد.
کم خوني فقر آهن در سنين مدرسه موجب کاهش قدرت يادگيري ميشود. ضريب هوشي اين کودکان 5 تا 10 امتياز کمتر از حد طبيعي بر آورد شده است. همچنين در اين کودکان ميزان ابتلا به بيماريهاي عفوني بيشتر است زيرا سيستم ايمني آنان قادر به مبارزه با عوامل بيماريزا نيست. کودکان و دانش آموزاني که دچار کم خوني فقر آهن هستند هميشه احساس خستگي و ضعف مي کنند. اين افراد اغلب از ورزش و فعاليتهاي بدني دوري ميکنند و يا در هنگام ورزش خيلي زود خسته مي شوند. در اين افراد تغييرات رفتاري به صورت بي حوصلگي و بي تفاوتي مشاهده مي شود. کم خوني فقر آهن به علت تاثير بر قدرت يادگيري و کاهش آن ، افت تحصيلي دانش آموزان را باعث مي شود.


علل ايجاد کم خوني فقر آهن در دوران مدرسه و بلوغ
در سنين مدرسه بدن به دليل رشد به آهن بيشتري نياز دارد و مصرف ناکافي منابع غذائي حاوي آهن در اين دوران منجر به کمبود آهن مي شود . در دوران بلوغ به دليل جهش رشد نياز دختران و پسران نوجوان به آهن بيشتر از دوران قبل است و در صورتي که از منابع غذائي حاوي آهن در برنامه غذائي روزانه مصرف نشود نوجوان به سرعت در معرض خطر کمبود آهن و کم خوني ناشي از آن قرار مي گيرد. در دوران بلوغ ، دختران علاوه بر جهش رشد و در نتيجه نياز بيشتر به آهن ، به علت عادت ماهيانه و از دست دادن خون نسبت به کم خوني فقر آهن بسيار حساس تر و آسيب پذيرتر هستند و به اين دليل کم خوني فقر آهن در در دختران نوجوان در مقايسه با پسران نوجوان شيوع بالاتري دارد.امروزه بخش چشمگيرى از جمعيت جهان دچار كمبود مواد معدنى و ويتامين هايى هستند كه آنها را مجموعاً ريزمغذى مى نامند.اين مواد در مقادير بسيار اندك نقش مهمى در بقاى تكامل جسمى و ذهنى، سلامت عمومى و به طور كلى كيفيت زندگى تمامى افراد ايفا مى كند.
آهن، ويتامين A و يد سه عضو خانواده ريزمغذى ها هستند كه به ويژه در چند دهه اخير بيش از ساير ريزمغذى ها توجه محافل علمى را به خود جلب كرده است.براساس اطلاعات موجود كمبود ويتامين A، يد و كم خونى ناشى از فقر آهن در تمامى دنيا از شيوع بسيار بالايى برخوردار است.
كم خونى ناشى از كمبود آهن يكى از مشكلات عمده بهداشت عمومى است تا جايى كه تاثير فراوانى بر روى تكامل جسمانى، رفتارى، روانى و بازده كارى افراد مى گذارد.كمبود آهن زمانى رخ مى دهد كه آهن جذب شده كمتر از حد نياز طبيعى بدن باشد و اين مسئله ممكن است ناشى از مصرف ناكافى آهن، افزايش نياز به آهن يا از دست دادن خون به طور مزمن باشد. كمبود آهن شايع ترين علت كم خونى است و مى تواند با كمبود فولات به ويژه در دوران باردارى همراه باشد.شيرخواران و كودكان در سنين قبل از مدرسه، نوجوانان و زنان در سن بارورى به ويژه زنان باردار آسيب پذيرترين افراد نسبت به وقوع كم خونى ناشى از كمبود آهن هستند. البته در جايى كه مصرف غذاى ناكافى يا آلودگى هاى انگلى شايع باشد، مردان نيز آسيب پذير هستند.
براساس گزارش سازمان بهداشت جهانى (WHO) كودكان كم سن و سال و زنان باردار به ترتيب 43 و 51 درصد تاثيرپذيرترين گروه هستند.شيوع كم خونى در ميان كودكان سنين مدرسه 37 درصد، زنان غيرباردار 35 درصد و مردان بالغ 18 درصد است.كم خونى عموماً با علائمى نظير رنگ پريدگى پوست، خستگى، تنگى نفس و بى اشتهايى همراه است.كم خونى در زنان و دختران به دليل خونريزى هاى دوران باردارى و ماهيانه، در كودكان نارس با وزن كم و سالمندان به علت مشكلات دندانى و گوارشى و عدم مصرف غذاهاى مناسب بيشتر از بقيه افراد جامعه ديده مى شود.كم خونى عوارضى نيز با خود به همراه مى آورد كه در زنان باردار و كودكان زير 9 سال بيشتر خود را بروز مى كند.
عوارض كم خونى ناشى از فقر آهن در بزرگسالان، كاهش فعاليت بدنى و خستگى زودرس و در زنان باردار ضعف و ناتوانى بدنى، افزايش خطر مرگ ومير به هنگام زايمان و افزايش خطر تولد نوزاد نارس و كم وزن و يا احتمال سقط جنين است.
كم خونى در كودكان منجر به اختلال در تكامل گفتارى و حركتى و كاهش ميزان يادگيرى و گاهاً افت تحصيلى مى شود.كم خونى همچنين ميزان مقاومت بدن در برابر عفونت ها را پايين مى آورد، به طورى كه ميزان ابتلا به بيمارى هاى عفونى در مبتلايان به كم خونى فقر آهن بيشتر از سايرين ديده مى شود.
استفاده از غذاى كافى و متنوع ساده ترين و مستقيم ترين روش براى رساندن آهن مورد نياز به بدن است.

امضا كاربر
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۸۹ ۰۶:۵۰ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 7,119
اعتبار: 23
سپاس کرده: 665
سپاس شده: 3,046 در 1,515 موضوع

امتياز: 1,261.27

ارسال: #16
RE: انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي
براي درمان كم خوني از چند روش استفاده مي شود كه بهترين و كم خطرترين آن ها استفاده از مكمل هاي خوراكي است. درمان با نمك هاي ساده آهن مثل سولفات فروي خوراكي كاملا موثر بوده و به شكل قرص، كپسول يا مايع است و بايد مصرف آن ها تا چندين ماه ادامه يابد.


چنانكه اين قرص ها با معده خالي مصرف شوند جذب آن ها بهتر و بيشتر صورت مي گيرد، ولي در اين حالت سبب تحريك معده و بروز مشكلات گوارشي مي شوند. عوارض گوارشي ناشي از مصرف آهن نظير تهوع، دل پيچه، سوزش قلب، اسهال يا يبوست را مي توان به حداقل رساند، به شرطي كه آهن را با ميزان بسيار كم مصرف كرده و به تدريج به ميزان آن افزوده تا به حد مورد نياز بدن برسد. بهتر است قرص آهن در آخر شب قبل از خواب استفاده شود تا عوارض ناشي از آن كاهش يابند.


ويتامينC جذب آهن را افزايش مي دهد. به همين دليل معمولا مصرف ويتامين C به همراه آهن پيشنهاد مي شود. علاوه بر درمان دارويي بايد به ميزان آهن قابل جذب در غذا نيز توجه كرد. جذب آهن غذا اغلب تحت تاثير شكل آهن موجود در آن مي باشد. آهن موجود در پروتئين هاي حيواني مانند گوشت گاو، ماهي، پرندگان (آهن هم) بيشتر جذب مي شود، در حالي كه جذب آهن پروتئين هاي گياهي مانند سبزي ها و ميوه ها (آهن غيرهم) كمتر مي باشد. بايد توجه داشت كه ويتامينC جذب آهن سبزي ها و ميوه ها (آهن غيرهم) را بيشتر مي كند. مصرف چاي همراه يا بلافاصله بعد از غذا مي تواند جذب آهن را تاحدصفر تا پنج درصد كاهش دهد.


قهوه، تخم مرغ، شير و لبنيات، نان گندم، حبوبات (حاوي اسيد فيتيك) و فيبرهاي غذايي جذب آهن را به علت تشكيل كمپلكس هاي نامحلول كاهش مي دهند. بنابراين فرآورده هاي حاوي آهن، طي يك ساعت قبل يا دو ساعت بعد از مصرف هر يك از اين مواد نبايد مصرف شود.


منابع غذايي آهن دار


منابع غذايي آهن دار عبارتند از جگر، قلوه، گوشت قرمز، ماهي، زرده تخم مرغ، سبزي هاي داراي برگ سبز تيره مانند جعفري، اسفناج و حبوبات، مثل عدس و لوبيا همچنين ميوه هاي خشك (برگه ها) بخصوص برگه زردآلو و دانه هاي روغني.


عوامل افزايش دهنده جذب آهن و منابع غذايي آن ها:


اسيد سيتريك و اسيد اسكوربيك يا ويتامين ث كه در آلو، خربزه، ريواس، انبه، گلابي، طالبي، گل كلم، سبزي ها، آب پرتقال، ليمو شيرين، ليمو ترش، سيب و آناناس وجود دارند مي توانند عوامل افزايش دهنده جذب آهن در بدن باشند.


2 اسيد ماليك و اسيد تارتاريك كه در هويج، سيب زميني، چغندر، كدوتنبل، گوجه فرنگي، كلم پيچ و شلغم موجود است نيز سبب افزايش جذب آهن مي شوند.


3 محصولات تخميري مثل سس سويا نيز در اين دسته از عوامل گنجانده مي شود.


توصيه هاي كلي زير را به كار ببنديد:


1 استفاده از غذاهايي كه غني از آهن مي باشند.


2 استفاده از منابع غذايي حاوي ويتامين ث هر وعده غذايي جهت جذب بهتر آهن (مثل پرتقال، گريب فروت، گوجه فرنگي، كلم، توت فرنگي، فلفل سبز، ليمو ترش)


3 گنجاندن گوشت قرمز، ماهي يا مرغ در برنامه غذايي.


4 پرهيز از مصرف چاي يا قهوه همراه يا بلافاصله بعد از غذا.


5 برطرف كردن مشكلات گوارشي و يبوست.


6 تصحيح عادات غذايي غلط (مثل مصرف مواد غير خوراكي مانند خاك، يخ) كه خود از علايم كم خوني فقر آهن مي باشند.


7 مشاوره با پزشك و متخصص تغذيه جهت پيشگيري به موقع و يا بهبود كم خوني.


8 استفاده از نانهايي كه از خمير ورآمده تهيه شده اند.


9 استفاده از خشكبار مثل توت خشك، برگه آلو، انجير خشك و كشمش كه منابع خوبي از آهن هستند.


10 استفاده از غلات و حبوبات جوانه زده.


11 شست و شو و ضد عفوني كردن سبزي هايي كه استفاده مي كنيد.


12 شستن كامل دستها با آب و صابون قبل از تهيه و مصرف غذا و پس از هر بار اجابت مزاج


13 مصرف روزانه يك قرص آهن از پايان ماه چهارم بارداري تا سه ماه پس از زايمان در زنان باردار.


14 مصرف قطره آهن همزمان با شروع تغذيه تكميلي تا پايان 2 سالگي در كودكان.

امضا كاربر
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۸۹ ۰۶:۵۰ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 7,119
اعتبار: 23
سپاس کرده: 665
سپاس شده: 3,046 در 1,515 موضوع

امتياز: 1,261.27

ارسال: #17
RE: انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي
مهمترين قسمت درمان كم خوني فقر آهن تصحيح يا رفع علت زمينه ساز است . در اين صورت فقر آهن را مي توان به خوبي با مكمل آهن درمان كرد. از عوامل خطر عفونت اجتناب كنيد.داروهاي مورد نياز براي درمان عبارتند از: مكمل آهن : آهن را وقتي معده خالي است ميل كنيد (حداقل نيم ساعت قبل از غذا) تا جذب آن بهتر باشد. اگر معده تان را به هم مي ريزيد، مي توانيد با مقدار غذاي كمي آن را ميل كنيد (البته به غير از شير). اگر داروهاي ديگري مصرف مي كنيد، بعد از خودرن آهن حداقل 2ساعت صبر كنيد و سپس آن داروها را مصرف نماييد. به خصوص داروهاي ضداسيد و تتراسيكلين ها در جذب آهن اختلال ايجاد مي كنند. مكمل هاي آهن مي توانند اجابت مزاج را سياه رنگ كنند، يا باعث اسهال يا يبوست شوند. مكمل هاي آهن را تا 3-2 ماه پس از طبيعي شدن آزمايش خون ادامه دهيد. مصرف آهن به مقدار زياد خطرناك است . يك شيشه قرص آهن مي تواند يك كودك را مسموم كند. مكمل هاي آهن را دور از دسترس كودكان قرار دهيد.



بطور کلي کودکان سنين مدرسه و نوجوانان بايد براي پيشگيري از کم خوني فقر آهن به توصيه هاي ذيل عمل کنند:


- در برنامه غذائي روزانه از مواد غذائي حاوي آهن مثل انواع گوشت ها ( گوشت قرمز ، مرغ، ماهي) جگر، حبوبات ( مثل عدس، لوبيا) و سبزي هاي سبز تيره ( اسفناج، جعفري،....) بيشتر استفاده کنند.
- همراه با غذا ، سبزي هاي تازه و سالاد ( گوجه فرنگي، فلفل دلمه اي ، کلم ، گل کلم و ....) مصرف نمايند.
- در ميان وعده ها بجاي استفاده از تنقلات غذائي کم ارزش ( پفک نمکي، چيپس، شکلات و نوشابه و... )از انواع خشکبار ( برگه هلو، آلو، زردآلو، توت خشک، انجير خشک، کشمش، خرما) و انواع مغزها ( گردو، بادام ، فندق، پسته) استفاده نمايند. از نشيدن چاي ، قهوه و دم کرده هاي گياهي يکساعت قبل و يک تا دو ساعت پس از صرف غذا خودداري نمايند.
- اگر خيلي زود خسته مي شوند و يا قدرت تمرکز و يادگيري آنها کم شده است ممکن است دچار کمبود آهن باشند در اين مورد بايد به پزشک مراجعه نمايند تا در صورت وجود کمبود آهن که با اندازه گيري ميزان فريتين سرم ( شاخص ذخيره آهن بدن ) تعيين مي شود درمان شوند.
- براي کاهش عوارض جانبي ناشي از مصرف قرص آهن توصيه مي شود که قرص آهن را پس از غذا ميل نمايند.
- يکي از علائم بروز کم خوني در دختران نوجواني که عادت ماهيانه آنها شروع شده است و خونريزي دارند رنگ پوست سبزه مايل به زرد است.


3- کنترل بيماريهاي عفوني و انگلي
ابتلا به بيماريهاي عفوني موجب کاهش اشتها شده و در نتيجه دريافت مواد مغذي از جمله آهن کاهش مي يابدو از سوي ديگر ، بيماريهاي عفوني در جذب و استفاده بدن از مواد مغذي اختلال ايجاد مي کند و درمان به موقع و مناسب مي تواند دوره عفونت و شدت آن را کاهش دهد. رعايت اصول بهداشت فردط از جمله شستن کامل دستها با آب و صابون قبل از تهيه و مصرف غذا و پس از اجابت مزاج به منظور جلوگيري از ابتلا به آلودگي هاي انگلي از ديگر اقداماتي است که در آموزش دانش آموزان بايد مورد تاکيد قرار گيرد.


4- غني سازي مواد غذائي:
غني سازي مواد غذائي با آهن يکي از روش هاي عمده و موثر براي کاهش کمبود آهن و کم خوني فقر آهن در جامعه مي باشد. در اين روش آهن را به مقدار معيني به مواد غذائي اصلي که غذاي عمده مردم است و هر روز مصرف مي شود اضافه مي کنند. نان يکي از مواد غذائي است که کشورها از ساليان پيش اقدام به غني سازي آن با آهن و ساير املاح و ويتامين ها نموده اند. برخي از کشورها مواد غذائي ديگري مانند بيسکويت، کيک، کلوچه و ساير مواد غذائي که توسط کودکان و دانش آموزان مصرف مي شود را نيز با آهن و مواد مغذي ديگر غني کرده اند و در برنامه غذائي تغذيه مدارس از آن استفاده مي کنند. مطالعات انجام شده در کشورهايي که برنامه غني سازي را اجرا کرده اند حاکي از کاهش شيوع قابل ملاحظه کم خوني فقر آهن مي باشد. در کشور ما ، غني سازي آرد با آهن و اسيد فوليک در استان بوشهر از سال 1380 به مورد اجرا گذاشته شده است و در طي ساليان بعد ، بتدريج در ساير استانها نيز انجام خواهد شد.


عواملى كه موجب افزايش جذب آهن در بدن مى شوند، عبارتند از:
- ويتامين ث يا اسيد اسكوربيك كه در مركبات ترش، سبزى هاى برگى نظير شاهى و جعفرى و در گوجه فرنگى و فلفل سبز به ميزان فراوان يافت مى شود.
- گوشت قرمز و گوشت حيوانات دريايى
- حبوبات، غلات، خشكبار، سبزيجات، ماست و تخم مرغ
بسيارى از تركيبات نيز به عنوان عامل بازدارنده جذب آهن شناخته شده اند كه در اين ميان مى توان به پروتئين سويا، نان سبوس دار و چاى و قهوه اشاره كرد كه خوشبختانه اين اثر بازدارنده به وسيله مصرف ميوه هاى حاوى ويتامين ث خنثى مى شود.
به منظور افزايش جذب آهن مى توان توصيه هاى تغذيه اى و موثرى را در پيش گرفت كه تا حدود زيادى كيفيت رژيم غذايى را بهبود مى بخشند:
- از نوشيدن چاى و قهوه حداقل 1 تا 2 ساعت پس از غذا خوددارى كنيد.
- همراه غذا به ويژه غذاهاى حاوى آهن با جذب پايين از غذاهاى حاوى ويتامين ث نظير آب ليمو، ميوه و سالاد و سبزى تازه استفاده كنيد.
- از خريد نان هاى پرسبوس پرهيز كنيد. نان هاى سبوس دار اگر چه به علت دارا بودن فيبر در پيشگيرى از سرطان روده بزرگ، كاهش جذب قند و چربى و جلوگيرى از يبوست نقش دارند، ولى مانع جذب آهن مى شوند و نبايد در مصرف آنها زياده روى شود.


علائم کم خوني فقر آهن


خستگي و ضعف ،رنگ پريدگي ، به خصوص در دست ها و سطح داخلي پلك ها علايم با شيوع كمتر عبارتند از: التهاب زبان ،غش ،حالت تنگي نفس ،تند شدن ضربان قلب ،احساس ناراحتي در شكم ،علاقه شديد به خوردن يخ ، رنگ ، يا خاك ،استعداد ابتلا به عفونت ، بي اشتهايي، موارد کم خوني فقرآهن شديد با تنگي نفس و طپش قلب و ورم قوزک پا همراه است.


پيشگيري و کنترل کم خوني فقر آهن:


بطور کلي چهار روش اساسي پيشگيري از کم خوني فقر آهن عبارتند از:


1- آهن ياري:
آهن ياري عبارتست از توزيع قرص آهن بين گروههاي آسيب پذير و در معرض خطر کم خوني فقر آهن ( مانند زنان باردار، کودکان زير 5 سال ، کودکان سنين مدرسه و دختران نوجوان.)
در برخي از کشورها آهن ياري يعني توزيع قرص آهن به کودکان مدرسه اي و دختران نوجوان در زمره اقدامات پيشگيري از کم خوني فقر آهن دارد. در اين روش ، قرص توسط معلمين مدارس بين دانش آموزان توزيع مي شود.


2- آموزش تغذيه و ايجاد تنوع غذائي:


در برنامه غذائي روزانه دو نوع آهن " هم" ( Hame) و "غير هم " ( Non Hame) وجود دارد. آهن " هم" در گوشت قرمز ، مرغ ، ماهي و جگر وجود دارد. آهن " غير هم" در غذاهاي گياهي مانند غلات ، حبوبات، سبزيجات، مغزها ( پسته، بادام ، گردو، و فندق ) وانواع خشکبار ( برگه هلو، زردآلو،انجير ، کشمش و خرما)وجود دارد. آهن غذاهاي حيواني از قابليت جذب بالايي برخوردار است و به ميزان 20 تا 30 درصد جذب مي شود. در حاليکه آهن غذاهاي گياهي به ميزان 3 تا 8 درصد جذب مي شود و جذب آن بستگي به وجود عوامل کاهش دهنده و افزايش دهنده جذب آهن دارد.آهن موجود در زرده تخم مرغ نيز از قابليت جذب کمي برخوردار است.گوشت قرمز، مرغ و ماهي افزايش دهنده جذب آهن هستند. اين مواد غذائي ارزش دوگانه دارند. از يک سو داراي آهن " هم" مي باشند و از سوي ديگر موجب افزايش جذب آهن " غير هم" که در منابع گياهي موجود است مي شوند. يعني اگر حتي مقدار کمي گوشت در غذا وجود داشته باشد آهن موجود در آن موجب افزايش جذب آهن غير هم از مواد گياهي مي شود. اسيد اسکوربيک ( ويتامين C) که در سبزي ها و ميوه هاي تازه و خام وجود دارد يکي ديگر از افزايش دهنده هاي جذب آهن مي باشد. از طريق مصرف مقداري سبزي خوردن ، پياز و يا انواع سالاد همراه با آب ليمو يا آب نارنج تازه جذب آهن غذاهاي گياهي افزايش مي يابد. البته خطر ابتلاء به آلودگي هاي انگلي به علت مصرف سبزي خام آلوده را نبايد از نظر دور داشت. به اين دليل شستشوي صحيح و ضدعفوني سبزيجاتي که بطور خام مصرف مي شوند نبايد فراموش شود.
يکي از مهمترين اقدامات براي پيشگيري از کم خوني فقرآهن آموزش تغذيه به منظور ايجاد تعادل و تنوع در برنامه غذائي روزانه است. اساس آموزش تغذيه براي پيشگيري از کم خوني فقر آهن بر اين اصل استوار است که در وعده هاي غذائي افزايش دهنده هاي جذب آهن و هم چنين آهن " هم " مصرف شود و يا اينکه از مصرف کاهش دهنده هاي جذب آهن مانند چاي همراه با غذا و يا بلافاصله پس از خودداري شود. روش ديگر ، استفاده از جوانه غلات و حبوبات است که موجب افزايش آهن قابل جذب در مواد غذايي مي شود. وقتي غلات جوانه مي زنند ويتامين C در آنها افزايش مي يابد و ميزان تانن ها و اسيد فتيک کم مي شود.مثلا جوانه زدن بعضي از غلات و حبوبات مثل ماش و عدس به مدت 24 تا 48 ساعت مي تواند آهن قابل جذب راتقريبا به دو برابر افزايش دهد.

امضا كاربر
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۸۹ ۰۶:۵۰ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 7,119
اعتبار: 23
سپاس کرده: 665
سپاس شده: 3,046 در 1,515 موضوع

امتياز: 1,261.27

ارسال: #18
RE: انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي
منيزيوم

منيزيم معدني براي قلب، عضله و كليه مهم و مفيد است. اين ماده قسمتي از دندان و استخوان شما را مي سازد. مهمتر از همه، اين ماده آنزيم ها را فعال مي كند، به شما انرژي مي دهد و به كاركردن بهتر بدن كمك مي كند. اين ماده همچنين استرس، افسردگي و بيخوابي را كاهش مي دهد. ويتامين "ب-6" به جذب منيزيوم مورد نياز كمك مي كند و با منيزيوم در بسياري از كارها همكاري مي كند. منيزيم در بسياري از غذاها قابل دسترس است. اگرچه بسياري از مردم در ايالات متحده منيزيم كافي از رژيم غذايي شان دريافت نمي كنند. قرص هاي مغذي تنها مي تواند به شما مقدار منيزيم دريافتي را نشان دهد. دانشمندان روشهاي مختلفي براي مشخص كردن ميزان منيزيم غذاهاي متفاوت پيدا كرده اند. علاوه بر اين بسياري از غذاها به طور كامل تجزيه نشده اند.

بيماريهاي طبي مشخصي تعادل منيزيم بدن را بهم مي زند. براي مثال همراه با استفراغ يا اسهال مي تواند منجر به كمبود منيزيم به طور موقتي شود. بيماريهاي معده و روده، ديابت. التهاب پانكراس، عملكرد بد كليه و داروهاي ديورتيك (ادرار آور) مي تواند باعث كمبود طولاني مدت منيزيم شود. اگر مبتلا به يكي از بيماريهاي ذكر شده هستيد براي منيزيم مورد نياز مصرفي تان، با پزشك معالج مشورت كنيد.

موارد استفاده

مصرف كافي منيزيم مي تواند در موارد زير به شما كمك كند:

* جلوگيري از سخت شدن شريان ها (تصلب شرايي)

* جلوگيري از حمله و سكته قلبي

* كاهش فشار خون

* كاهش سطح كلسترول و تري كليسريد خون

* تصحيح بي نظمي هاي ضربان قلب

* توقف حملة حاد آسم

* كاهش ميزان نياز به انسولين در صورت ديابتي بودن

* جلوگيري از تشكيل سنگ كليه

* درمان بيماري كرون

* درمان سر و صداي ناشي از كاهش شنوايي

* بهبود بينايي در صورت داشتن گلوكوما

* كاهش گرفتگي عضله، تحريك پذيري، خستگي، افسردگي و احتباس مايع مرتبط باقاعدگي

* جلوگيري از عوارض جدي حاملگي نظير پره اكلامپسي و اكلامپسي

* نگهداري و تجديد سطح انرژي طبيعي بدن

* بهبود وضعيت خواب

* كاهش اضطراب و افسردگي

* كاهش عوارض و اثرات استرس


منابع غذايي

غني ترين منبع منيزيم شامل (TOFU)، آجيل (بادام، پسته، گردوي سياه، ...) تخم كدو، بادام زميني، برگ سبر سبزيجات، غلات، گندم، آرد سويا و ملاس ....

منابع خوب ديگر براي منيزيم آرد گندم، آرد جو، چغندر سبز، اسفناج، خرده گندم، حبوبات، جودوسر، موز، سيب زميني (با پوست)، پسته. همچنين مي توانيد منيزيم را از بسياري گياهان گونه هاي علف ها و جلبك ها به دست آوري. براي مثال: جلبك آگار، گشنيز، شويد، دانه غلات، شاه پسند، خردل خشك، ريحان، پودر كاكائو، تخم رازيانه، مرزه، تخم زيره، تخم ترخون، تخم مرزنجوش و تخم خشخاش.

اشكال ديگر

منيزيم به اشكال مختلف در دسترس است. بهترين فرم آن به صورت "قابل حل" عرضه ميشود، كه بدن راحتتر منيزيم اين تركيب را جذب مي كند. اين تركيبات قابل حل به صورت كپسول ژلاتيني است. مكمل هاي توصيه شده منيزيم شامل سيترات منيزيم، گلوكونات منيزيم و لاكتات منيزيم است.

ديگر منابع هم خانوادة منيزيم شامل شير منيزيم (هيدروكيد منيزيم) كه اغلب به عنوان يك ملين يا آنتي اسيد استفاده ميشود، نمكهاي "ايپوم" (سولفات منيزيم) كه به عنوان يك ملين يا تقويت كننده استفاده مي شود و يا به وان حمام اضافه ميشود. بعضي از اشكال منيزيم از طريق پوست قابل جذب است.

نحوة مصرف

شما بايد مقدار كمي از منيزيم را در روز با يك ليوان پر از آب مصرف كنيد (تا باعث اسهال نشود) مقادير توصيه شده روزانه به شرح زير است:

* مردان بزرگسال بين 19 تا 34 سالگي: 400 ميلي گرم بعد از 30 سالگي: 420 ميلي گرم

* زنان بزرگسال بين 19 تا 34 سال: 310 ميلي گرم بالاتر از 30 سال 320 ميلي گرم

* پسران در سن 14 تا 18 سال: 410 ميلي گرم

* دختران در سن 14 تا 18 سال: 360 ميلي گرم

* بچه ها در سن 9 تا 13 سال: 240 ميل گرم، بچه ها در سن 4 تا 8 سال 130 ميلي گرم و بچه هاي سن 1 تا 3 سال: 80 ميلي گرم.

موارد احتياط

اگر بيماري شديد كليوي يا قلبي داريد بدون مشورت پزشك از مكمل هاي منيزيم استفاده نكنيد.

مصرف بيش از حد شير منيزيم (به عنوان مسهل يا آنتي اسيد) يا نمكهاي ايپسوم (به عنوان مسهل يا تقويت كننده) باعث مي شود كه شما مقادير زيادي منيزيم هضم كنيد، مخصوصاً اگر مشكل كليوي داشته باشيد. مصرف زياد منيزيم باعث ايجاد مشكلات جدي براي سلامتي و حتي مرگ مي شود.

تداخل هاي احتمالي

بعضي از غذاها، نوشيدني ها و داروها، باعث از دست دادن منيزيم توسط بدن ميشود.

سديم (نمك)، كافئين، الكل، فيبر، ريبوفلاوين به ميزان زياد، انسولين ديورتيك ها (ادرارآور) و ديجيتال ها ميباشد.

بعضي از غذاها، نوشيدني ها و داروها، بدن را براي مصرف منيزيم مورد نياز با مشكل و سختي روبرو مي كند. اينها شامل كلسيم، آهن، منگنز، فسفر. روي و چربي است.

امضا كاربر
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۸۹ ۰۶:۵۰ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 7,119
اعتبار: 23
سپاس کرده: 665
سپاس شده: 3,046 در 1,515 موضوع

امتياز: 1,261.27

ارسال: #19
RE: انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي
ويتامين ب-2 (ريبوفلاوين)
ريبوفلاوين كه به نام ويتامين "ب-2" نيز شناخته ميشود باعث آزاد سازي انرژي از كربوهيدراتها، پروتئين و چربي مي شود. ريبوفلاوين براي تكثير، رشد و ترميم پوست، مو، ناخن و مفاصل ضروري است. همچنين براي سيستم ايمني كه بدن را در مقابل بيماريها حفاظت مي كند، لازم و مهم است.

موارد استفاده

ريبوفلاوين در پيشگيري و درمان بيماريهاي زير مؤثر و مفيد است:

* سردرد ميگرني، ريبوفلاوين در پيشگيري از سردرد ميگرني مؤثر اس. مطالعات نشان مي دهد كه مكمل هايي كه حاوي ريبوفلاوين هستند بيشتر از آسپيرين در پيشگيري از سردردهاي شديد مؤثرند.

* آب مرواريد. كمبود ريبوفلاوين مي تواند باعث آب مرواريد شود. ريبوفلاوين براي فعاليت آنزيم هايي كه باعث تقويت بينايي شما ميشود ضروري و حياتي است. كمبود ريبوفلاوين در افراد مسن نسبتاً شايع است. قبل از مصرف بيش از حد مجاز توصيه شده (RDA) براي پيشگيري از آب مرواريد، با پزشك مشورت كنيد.

* مكمل هاي ريبوفلاوين در درمان آ«كم خوني داسي شكلآ» مؤثرند. اين ماده همچنين اثر مكمل هاي آهن را در درمان كم خوني، افزايش مي دهد.

* روماتيسم مفصلي. مقدار خيلي كم ريبوفلاوين در رژيم غذايي مي تواند فرد را در معرض خطر ابتلا به روماتيسم مفصلي قرار دهد. مكمل هاي حاوي ريبوفلاوين مي تواند از پيشرفت علايم جلوگيري كند.

ريبوفلاوين در موارد زير نيز مفيد و مؤثر است:

* نشانه هاي "سندرم تونل كارپال" را بهبود مي بخشد.

* كاهندة اثرات استرس.

* مشكلات پوستي از قبيل آكنه (مخصوصاً آكنه روزاسه)، ورم پوست، اگزما، و زخم ها با مصرف مكمل هاي ريبوفلاوين بهبود مي يابد.

* گرفتگي عضلاني را بهبود مي بخشد.

* بدن را در مقابل انواع مشخصي از آسيب سلولي در طي حمله يا سكته قلبي ايجاد ميشود، حمايت مي كند.

* عملكرد سيستم ايمني را افزايش مي دهد.


منابع غذايي

بهترين منابع ريبوفلاوين شامل مخمر آبجو، بادام، گوشت اندام، غلات، سبوس گندم، چمن برنجي، قارچ، سويا، شير و اسفناج.

ريبوفلاوين به آرد و حبوبات اضافه ميشود. ريبوفلاوين در اثر نور و قليا نظير جوش شيرين از بين مي رود. اين ماده توسط حرارت از بين نمي رود. اگرچه در داخل آبي كه در حال پختن است، نفوذ مي كند. براي حفظ محتوي ريبوفلاوين غذاها آنها را بايد دور از نور قرار داد.

اشكال ديگر

مكمل هاي ريبوفلاوين به 2 صورت قابل دسترسي سهتند: ساده و فعال شده. اين ماده همچنين در مولتي ويتامين ها و ويتامين هاي ب - كمپلكس نيز به صورت قرص هاي 25، 50 و 100 ميلي گرمي يافت ميشود.

نحوة مصرف

ميزان مجاز توصيه شده در رژيم غذايي شامل موارد زير است:

* بچه هاي 1 تا 3 سال: 0/5 ميلي گرم در روز.

* بچه هاي 4 تا 8 سال: 0.6 ميلي گرم در روز.

* بچه هاي 9 تا 13 سال: 0/9 ميلي گرم در روز.

* پسران 14 سال: 1/3 ميلي گرم در روز.

* دختران 14 تا 19 سال: 1/0 ميلي گرم در روز.

* زنان حامله: 1/4 ميلي گرم در روز.

* زنان شيرده: 1/6 ميلي گرم در روز.

قبل از دادن ريبوفلاوين به بچه ها با پزشك مشورت كنيد.

موارد احتياط

مسمويت با ريبوفلاوين بندرت اتفاق مي افتد. واكنش هاي ايجاد شده ناشي از مصرف ميزان زياد اين ماده شامل خارش، بي حسي و كرختي، احساس سوزن سوزن شدن و حساسيت به نور است. مصرف ميزان زياد ريبوفلاوين مي تواند بر روي نتايج آزمايشات تجزيه ادرار اثر بگذارد.

تداخل هاي احتمالي

* داروهاي سولفا، داروهاي ضد مالاريا، مسهل ها و الكل مي تواند مانع از تأثير مفيد ريبوفلاوين شود.

* مصرف زياد ريبوفلاوين از باربيتورات ها باعث كاهش اثر ريبوفلاوين ميشود.

* بيماريهاي مشخص كبدي مي تواند برروي عمي ريبوفلاوين اثر بگذارد.

* ريبوفلاوين براي فعال شدن ويتامين "ب-6" ضروري است.

براي اطلاعات بيشتر در مورد ريبوفلاوين با پزشك مشورت كنيد.

امضا كاربر
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۸۹ ۰۶:۵۰ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 7,119
اعتبار: 23
سپاس کرده: 665
سپاس شده: 3,046 در 1,515 موضوع

امتياز: 1,261.27

ارسال: #20
RE: انواع ويتامينها و فعاليتهاي حياتي
ويتامين ب-5
(اسيد پانتوتنيك)



همه سلولهاي بدن نياز به ويتامين "ب-5" يا اسيد پانتوتنيك دارند. اين ويتامين "ب" محلول در آب است و در بدن تبديل به تركيبي به نام آ«كوآنزيم-آآ» مي شود كه وجود اين ماده در بدن براي تبديل غذا به انرژي لازم است. ويتامين آ«ب-5آ» به عنوان ويتامين آ« ضد استرسآ» نيز شناخته شده است. زيرا عملكرد غذة آدرنال را تقويت كرده و بهبود مي بخشد. (غده آدرنال عضوي است كه بدن را در مقابل انواع استرس ها حمايت مي كند).

ويتامين ب-5 براي عمل عضلات و اعصاب ضروري است و براي حفظ سلامتي سيستم ايمني بدن، حياتي است. اين ويتامين همچنين در كاهش علايم دردناك روماتيسم مفصلي مؤثر است.

موارد استفاده

* بعضي از پزشكان براي خستگي، آلرژي، آسم، پسوريازيس يا ديگر بيماري هاي مزمن يا براي زندگي هاي بسيار فعال و پراسترس، ويتامين "ب-5" را توصيه مي كنند. ثابت نشده است كه ويتامين "ب-5" براي اين بيماريها مفيد بوده باشد.

* رف ويتامين "ب-5" به كاهش درد، تورم و خشكي صبگاهي بيماري روماتيسم مفصلي كمك مي كند و بهبودي زخم را مخصوصاً بعد از جراحي، تسريع مي كند.

* يد پانتوتنيك به كاهش ليپيد خون (چربي، كلسترول، تري گليسريدها) كمك كرده و پديدة سميت زدايي را تسريع مي كند.


منابع غذايي

اسيد پانتوتنيك از ريشة يوناني پانتوز (Pantos) به معني آ«هركجاآ» گرفته شده است و اين نام به خاطر اين است كه اين ماده در انواع مختلف مواد غذايي يافت ميشود. مقدار زيادي از ويتامين "ب-5" در طي تهيه فرآورده هاي غذايي از بين مي رود. بنابراين گوشت تازه، سبزيجات و تمام غلات تازه داراي ويتامين "ب-5" بيشتري نسبت به غذاهاي فريز شده يا كنسرو شده هستند.

بهترين منابع ويتامين "ب-5" عبارتند از: مخمر آبجو، نان غلات و حبوبات، قارچ، كبد، لوبياي خشك و نخود، آووكادو، ماهي، مرغ، آجيل (فندق،گردو)، بادام زميني، گل كلم، شير و پنير، سيب زميني، پرتقال، موز و تخم مرغ.

اشكال ديگر

ويتامين "ب-5" در بيشتر ويتامين هاي ب- كمپلكس وجود دارد.اين ويتامين همچنين به صورت منفرد در "كلسيم پانتوتنات" نيز قابل دسترس است. اين ماده 92 درصد اسيد پانتوتنيك و 8 درصد كلسيم دارد. اين ويتامين همچنين به صورت كپسولهاي 100، 250 و 500 ميلي گرمي در دسترس است.

موارد احتياط

تداخل يا عوارض جانبي در مورد مصرف مكمل هاي ويتامين "ب-5" شناخته نشده است. توصيه شده است كه ويتامين ب-5 را همراه با ساير ويتامينهاي "ب" مصرف كنيد تا تعادل سيستم بدن شما در مورد ويتامين ب حفظ شود.

تداخل هاي احتمالي

هيچ تداخل شديدي در مورد اين ويتامين با ويتامين هاي ديگر، گياهان و داروها شناخته نشده است.

امضا كاربر
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۳۸۹ ۰۶:۵۱ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال موضوع  ارسال پاسخ 






تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان - تالار گفتگوی ایرانیان © 1396.