به انجمن های تخصصی دانلود رایگان خوش آمدید
ریموت کنترل جادویی همه کاره
ریموت کنترل جادویی همه کاره
گردنبند فلزی پاور بالانس
گردنبند فلزی پاور بالانس
ساعت مچی میراندا
ساعت مچی میراندا
گوشی تلفن ثابت طرح لب و زبان
گوشی تلفن ثابت طرح لب و زبان
بستنی ساز خانگی مجیک
بستنی ساز خانگی مجیک

تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان / تالار گفتگو عمومی / تالار گياهان و حيوانات / پرندگان v / شناخت پرندگان

نام کاربری یا ایمیل:  
پسورد:     
ثبت نام | بازیابی پسورد
ثبت نام راهنما لیست اعضا مشاهده‌ی ارسال‌های تازه‌ مشاهده‌ی ارسال‌های امروز
X اطلاعات تالار نشان میدهد که شما عضو نیستید. لطفا از این لینک در کمتر از 1 دقیقه ثبت نام کنید


شناخت پرندگان
زمان کنونی: چهار شنبه ۱ مرد ۱۳۹۳, ۰۶:۰۷ صبح
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: tina55
آخرین ارسال: tina55
پاسخ: 9
بازدید: 1648



ارسال موضوع  ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

شناخت پرندگان

نویسنده پیام
*
ارسال‌ها: 3,161
اعتبار: 0
سپاس کرده: 1,710
سپاس شده: 1,033 در 610 موضوع

امتياز: -1,217.00

ارسال: #1
شناخت پرندگان
رده بندی پرندگان
برای شناسايی هرچه بهتر موجودات لازم است که آنها را در دسته هايی طبقه بندی نمود . بزرگترين مشکل رده بندی پرندگان يکسان بودن شکل ساختمانی آنها با يکديگر است . به عبارت ديگر تحول و تغييراتی را که در حيوانات ديگر بخصوص در پستانداران ( با وجودی که تعداد گونه های آنها نصف گونه های پرندگان است ) می توان مشاهده کرد در پرندگان چندان قابل مشاهده نيست . از طرف ديگر مطالعات مربوط به آناتومی مقايسه يا در سطحی نسبتا ابتدايی بوده تنها در سالهای اخير قدمهای موثری در جهت شناخت علمی تر عادات و رفتار پرندگان برداشته شده است . و در همين راستا تغييرات فراوانی در نامگذاری و شيوه های رده بندی داده شده است.
برای رده بندی پرندگان از تغييرات ظاهری موجود در سيستمهای استخوانی و ماهيچه های آنها استفاده می شود . برخی از دانشمندان هم سعی دارند از روی ميزان پروتئين موجود در تخم پرندگان يا از روی عادات و رفتاری که بين پرندگان مشترک است , روابطی برای رده بندی آنان پيدا کنند . متخصصين رده بندی در مورد نحوه تکامل پرندگان در طول حيات آنها در کره زمين سازگاری آنها با شرايط متفاوت اقليمی و جغرافيايی و نيز شرايطی که در آن طبيعت برروی اندامهای مختلف پرندگان تاثير گذاشته و آنهايی را که قابليت سازگاری داشته اند بحث بسياری کرده اند. در حال حاضر بهترين شيوه برای مشخص کردن جايگاه و رده بندی پرندگان تعيين تغييرات و وضعيت DNA در پرنده علاوه بر چگونگی شکل ظاهر و ويژگيهای اکولوژيک آنهاست . بحث رده بندی پرندگان از موارد بسيار با اهميت و قابل تعمق در مطالعه پرندگان است و در سالهای اخير بر روی آن مطالعات فراوانی صورت گرفته است .
تعريف رده پرندگان
پرندگان مهره دارانی هستند خونگرم با پوشش پر و تخمگذار , در اين موجودات زائده های حرکتی قدامی به صورت بال تغيير شکل یافته و زائده های حرکتی خلفی برای راه رفتن , نشستن و يا شنا کردن سازگاری یافته است . قلب پرندگان چهار حفره ای و خم آئورت به سمت راست است .استخوانهای سر به هم جوش خورده و در استخوان پس سری , تنها يک ( مهره -مفصل ) دارند . در اين مهره داران 9 کيسه هوايی متصل به ششها وجود دارد , استخوان ها به جهت کاهش وزن مجوف شده اند , چشمها بزرگ و حس بينايی بارزترين حس آنهاست .
اين گروه از موجودات از سلسله جانوران , شاخه طناب داران , زير شاخه مهره داران , رده پرندگان مشتق شده و بعد از پستانداران از تکامل يافته ترين جانوران می باشند .
رده بندی موحودات براساس قراردادهای بين المللی به زبان لاتين است . برای مثال گنجشک خانگی به صورت زير رده بندی می شود
سلسله جانوران
شاخه طنابداران
زير شاخه مهره داران
رده پرندگان
راسته گنجشک سانان
خانواده گنجشکيان
جنس گنجشک
گونه گنجشک خانگی

امضا كاربر
من از یاد عزیزانم دمی غافل نمی مانم / نمیدانم عزیزانم ز من یادی کنند یا نه

:c (14): تشکر یادت نره :c (14): :c (5):





[تصویر:  image.php?u=56878&type=sigpic&am...1258974194]
يك شنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۹ ۱۲:۵۱ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال‌ها: 3,161
اعتبار: 0
سپاس کرده: 1,710
سپاس شده: 1,033 در 610 موضوع

امتياز: -1,217.00

ارسال: #2
RE : شناخت پرندگان
Budgerigar مرغ عشق








Budgerigar با نام علمی Melopsittacus undulatus و ملقب به budgie

تنها نسل باقی مانده از Melopsittacus در استرالیا می باشد که در ایران آن را

با نام مرغ عشق می شناسیم یک نسل از کوچکترین نسل ها می باشد. نام سرده ی

آنها یعنی Melopsittacusاز زبان یونانی آمده است که به معنی طوطی دلنشین

می باشد و نام نسل آنها یعنی undulatus از لاتین به معنی موج دار آمده است.

ویژگی ها

مشخصات

Budgerigar دارای 18 سانتیمتر طول و 30 تا 40 گرم وزن می باشند. در حیات

وحش شکم آنها به رنگ سبز می باشد و پشت آنها سیاه و زرد می باشد در افراد

بالغ صورت زرد رنگ می باشد و در جوجه ها مخلوطی از سیاه و زرد می باشد که

آنها تا سن بلوغ که 3 تا 4 ماهگی میباشد در حال تغییر رنگ می باشند و گلوی آنها

مزین به 3 نقطه ی سیاه رنگ می باشد. دم آنها لاجوردی رنگ است و بال های

خارجی دم آنها رنگ زرد درخشنده ای دارند. در هنگام پرواز بالهای آنها به رنگ سیاه

و سبز نشان داده می شود و بالهای رویی آنها به رنگ زرد و سیاه می باشد. نوک آنها

خاکستری رنگ و پاهای آنها متمایل به آبی – خاکستری می باشد و انگشتان آنها به

صورت فاصله دار از یکدیگر می باشد. Budgerigar در حیات وحش به طور قابل

ملاحظه ای کوچکتر نسل قفسی آنها می باشد. این پرندگان در رنگهای متنوعی در

قفس ها تولید مثل می کنند مانند رنگ های سفید ، آبی و حتی بنفش. اما به طور

معمول شما میتوانید در پرنده فروشی ها رنگ های آبی ، زرد و سبز و گهگاهی سفید

( در موجودی های ما سفید هم است) آن را پیدا کنید. پرهای زینتی Budgerigar یا

همان مرغ عشق ها در زیر نر ماورای بنفش می درخشد این پدیده مربوط به جفت گیری

و جذب جفت برای آنها می باشد.

رنگ بینی آنها می تواند جنسیت آنها را مشخص کند به این صورت که رنگ آبی رویال

روی حفره های بینی نشان دهنده ی جنسیت نر و رنگ ای یا سفید نشان دهنده ی

جنسیت ماده و رنگ صورتی نشان دهندهی نابالغ بودن آنها هم در جنسیت نر و هم در

جنسیت ماده می باشد. در بعضی از ماده ها رنگ حفره ی بینی ای فقط زمانی نمایان

می شود که آنها می خواهند تولید مثل کنند و بهد از تولید مثل رنگ ای ناپدید می

شود. ماده های جوان به وسیله ی رنگ گچی روی حفره های بینی آنها می تواند شناسایی

شود اما در نرها در تا دوران بلوغ حفره های بینی آنها صورتی رنگ خواهد بود. ماده ها

هر چقدر که مسن تر می شوند رنگ حفره های بینی آنها پر رنگ تر می شود.

شخصیت

اگر شما چندین ماده از آنها را در کنار یکدیگر قرار بدهید باید خیلی مراقب باشید زیرا ممکن

است به یکدیگر حمله کنند و حتی ممکن است باعث زخمی شدن یکدیگر بشوند. بهتر است

که آنها را به صورت زوج زوج به صورت نر و ماده نگهداری کنید و اگر می خواهید از یک

جنس نگهداری کنید بهتر است برای اینکه به مشکلی برخورد نکنید فقط نر ها را با هم

نگهداری کنید. این نسبتاً راه آسان تری برای رام کردن آنها نیز می باشد.

مرغ عشق ها اصولاً دارای شخصیت های متفاوتی نسبت به هم هستند، Budgerigars یک

شخصیت متفاوت نسبت به سایر مرغ عشق ها دارد و چیز هایی که او دوست دارد حتی نسبت

به دیگر هم نوعان خودشان نیز متفاوت است مثلاً در انتخاب اسباب بازی که دوست دارند و یا

آهنگی که دوست دارند و یا چیزهایی که به آن علاقه ای ندارند هر کدام شخصیت منحصر به

فردی دارند.

بینایی

مانند پرندگان دیگر Budgerigars دید چهار رنگی دارند. اما چهار رده ی بینایی آنها در زیر

نور آفتاب به صورت یک زمان کار تاثیر گذار می باشد. اخیراً فهمیدند که مرغ عشق های

Budgerigars توانایی دیدن در نور ماورای بنفش را نیز دارند به خاطر همین است که

بالهای آنها در زیر نور ماورای بنفش می درخشد. و به طور قابل توجهی بازتاب جالبی پرهای

ناحیه ی گلویی آنها نسبت به اشعه های UV نشان می دهد.

محل سکونت و رفتارها

مرغ عشق های Budgerigars پرندگان کوچ کننده ای هستند که در محل های متوعی زندگی

می کنند ولی در اثل می توان آنها را در سرزمین های درختی ، دشت ها و جنگل های استرالیا

یافت و به طور معمول در مناطق پست یافت می شوند ولی در مکانهایی که آب و هوا مساعد

باشد در مکانهای مرتفع نیز یافت می شود. این نژاد بسیار کوچ می کند و به صورت گروهی

به محل هایی که دارای درخت و آب باشد کوچ می کنند. در خشکسالی می توانند به صورت

گروهی به محل هایی که دارای آب و هوای بهتر و نیز درختان بیشتر و محل های ساحلی کوچ

کنند.

آنها معمولاً از گساهانی همچون اسفناج ، علف های هرزه و همچنین گهگاهی هم از گندم های

رسیده تغذیه می کنند.

قفسی

مرغ عشق Budgerigars به همراه مرغ عشق Peach-faced دو نوع پرنده از نسل

طوطی می باشند که می توانند به طور خالص قفسی باشند و تمام عمر در قفس زاد و ولد

کنند. این را باور کنید که Budgerigars بهترین نسل از طوطی های خانگی می باشد که

از سال 1850 به عنوان حیوان خانگی نگهداری شده است. آنهایی که از این مرغ عشق ها

جوجه کشی کرده اند با تلاش فراوان و اصلاح نژادهای فراوان توانسته اند از آنها رنگ های

متفاوتی به دنیا بیاورند از این رنگها می توان به رنگ های : آبی ، سفید ، بنفش ، زیتونی

، زالی ، زرد ، تک رنگ و رنگارنگ و کاکلی را نام برد.

Modern show budgerigars که آن را به نام English budgerigars و همچنین

Standard-Type Budgerigars می شناسند تفاوت های بسیار زیادی با نسل های

حیات وحششان می کنند، آنها دارای سرهایی با پرهای پفی هستند که به آنها قشنگی

فوق العاده ای می دهد. چشم ها و بال های آنها زیر پرهای زیبای آنها پوشیده شده است

که بیشترین مرغ عشق های خانگی این زیابایی ها را ندارند.

Standard-Type Budgerigars دارای اندازه ای همسن اندازه ی نوع وحشی آنها

می باشند.

به غیر از مسائلی که گفته شد گران قیمت نبودنBudgerigars باعث شده که زیاد عنوان

حیوانات خانگی نگهداری شوند. شما معمولاً می توانید بین 6 تا 20 هزار تومان آنها را

خریداری کنید البته بعضی از آنها می توانند قیمت های بسیار بالاتری داشته باشند.

Budgerigars پرندگان اجتملعی هستند و با بازی با اسباب بازی های مختلف لذت می برند و

چیزی که در همه ی آنها مشاهده شده است این است که توانایی برقراری ارتباط با انسانها را

دارند و چیز دیگری که مخصوصاً در ماده هابرای آنها لذت بخش است جویدن اجسام مخصوصاً

اجسام چوبی می باشد.

Budgerigars همجنین توانایی تقلید صدا ، سئت زدن و بازی کردن با انسان ها را دارند.

هر دو جنس نر و ماده می توانند ثدا ها و کلمات مختلف را تقلید کنند. البته مشخص شده است

که این توانایی در نرها بیشتر از ماده ها می باشد. و ماده ها به ندرت می توانند تقلید صدا بکنند.

نرها به راحتی می توانند واژگان را یاد بگیرند که این توانایی می تواند چند واژه تا 100 واژه

باشد. البته این توانایی فقط در نوع قفسی های مرغوب مشاهده می شود و برای یادگیری آنها

بهتر است که به طور تنهایی نگهداری بشوند.

Budgerigars در قفس می توانند از 5 تا 8 سال عمر کنند ولی اخیراً گزارشاتی مبنی بر عمر

آنها تا 15 سال نیز در بهترین شرایط نگهداری رسیده است. یعنی شرایطی که آنها بتوانند به

راحتی تولید مثل کنند و بهترین و مرغوبترین رژیم غذایی را داشته باشند.

آنها دوست دارند چیز هایی برای جویدن در قفس آنها موجود باشد و لانه ای برای زندگی و

همچنین برگه هایی وجود داشته باشد که بتوانند لانه های خود را برای تخم گذاری آماده کنند

و حتماً به خاطر داشته باشید که آنها باید محیط زندگی تمییزی داشته باشند.

زاد و ولد

نرها برای آماده شدن ماده ها آماده می مانند و زمانی که ماده ها آماده شدند آنها پشت خود را

به مخرج ماده ها قرار می دهند( بیشتر پرندگان نر آلت نری ندارند) و سپس شروع به سائیدن

خود به ماده ها می کنند مانند حالت عقب و جلو کردن تا اینکه ارضا بشود . نرها ممکن است

برای آمیزش دوباره مدتی دور شوند از ماده ها و سپس بر گردند.

تولید مثل

Budgerigars بسیار راحت تولید مثل می کنند. در حیات وحش تمامی نسل های طوطی ها در

حفره های درختان خانه سازی می کنند. ماده های Budgerigars می توانند بدون جفت نیز

تخم گذاری کنند اما تخم آنها جوجه نمی شود. وقتی آنها اولین تخم را می گذارند معمولاً دو

روز برای گذاشتن تخم بعدی طول می کشد. آنها معمولاً بین 2 تا 8 تخم می گذارند. و مدت

تخم گذاری 23 روز به طول می انجامد و ممکن است برای مدفوع و تغذیه خیلی سریع از خانه

بیرون بیاد و با سرعت به روی تخم ها برگردد.

مشکلات زاد و ولد

بعشی از نر های آنها به نرهای دیگر علاقه نشان می دهند ، و ماده های آنها به ماده های دیگر،

بنابراین شاید شما را در تشخیص جنسیت آنها گیج بکند بنابرای شما نمی توانید از رفتار آنها

جنسیت آنها را تشخیص بدهید. مشکلات جوجه کشی دلایل متفاوتی می تواند داشته باشد. بعضی

از جوجه ها ممکن است بر اثر حمله های ناخوشایندی از سوی والدین خودشان کشته بشوند

( که معمولاً این حمله ها از سوی ماده ها صورت می گیرد) و یا بر اثر حمله های جفت های

دیگر برای تصاحب لانه ی آنها که باز هم بیشتر از سوی جنس ماده می باشد. و ممکن است

مرغ مادر وقتی بر روی تخم ها خوابیده است مورد حمله قرار بگیرد. گاهی مشاهده شده است

که بعضی از ماده ها علاقه مند به جنس مخالف خود نبوده اند و با آنها آمیزش نکرده اند. و

مشکل دیگر این است که شاید تخم ها به وسیله ی والدین شکسته بشود.

این خیلی مهم است که مرغ عشق های خود را در وضعیت نا بسامانی قرار ندهید و به آنها در

آرامش در هنگام تخم گذاری کمک کنید تا بتوانند جوجه های سالمی را پرورش بدهند.

امضا كاربر
من از یاد عزیزانم دمی غافل نمی مانم / نمیدانم عزیزانم ز من یادی کنند یا نه

:c (14): تشکر یادت نره :c (14): :c (5):





[تصویر:  image.php?u=56878&type=sigpic&am...1258974194]
يك شنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۹ ۱۲:۵۲ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال‌ها: 3,161
اعتبار: 0
سپاس کرده: 1,710
سپاس شده: 1,033 در 610 موضوع

امتياز: -1,217.00

ارسال: #3
RE : شناخت پرندگان
مرغ عشق







Grey-headed Lovebird
یا Madagascar Lovebird با نام علمی

(Agapornis cana) که نسلی از طوطی های کوچک و از گونه ی مرغ عشق ها

می باشد که به ندرت در پرنده فروشی ها موجود می باشد و آنها بسیار سخت تخم

گذاری می کنند. آنها در دشت های ماداگاسکار و سواحل افریقا یافت می شوند و

کوچکترین و کم جمعیت ترین گونه ی مرغ عشق ها می باشند.

Madagascar Lovebird تنها نسلی از مرغ عشق ها می باشند که از قاره

افریقا سرچشمه نگرفتند. آنها از سرزمین ها ماداگاسکار آمده اند و گرو ه هایی

از آنها به جنوب شرقی افریقا مهاجرت کرده اند.

همان طور که گفته شد Madagascar Lovebird کوچکترین نسل مرغ عشق ها

می باشند که وزن آنها فقط 30 تا 36 گرم می باشد. آنها بسیار ظریف و عصبی

هستند و خیلی بیشتر شبیه به فچ ها می باشند تا شبیه به مرغ عشق ها. آنها نوک

های بسیار کوچکی نسبت به بدنشان می باشند و بسیار شبیه به فنچ ها و قناری ها

می باشند و از دانه های آفتب گردان بسیار خوششان می آید و این مزاج بر عکس

مزاج مرغ عشق های دیگر می باشد.

Madagascar Lovebird در پرواز بسیار ماهر می باشند و وقتی بال هایشان را

باز کنند خواهید دید که بال های بسیار بزرگی نسبت به اندامشان دارند و بالهایشان

هم اندازه ی بال های Peach-faced میباشد آنها میتوانند در پرواز سرعت

خودشان را به بالا ببرند و همانطور به پایین بیاورند و به نرمی پرواز کنند آنها در

پرواز به تندی و چابکی Peachi نمی باشند. Madagascar Lovebird همانند

Peach-faced ها هیچ وقت در حال توقف در جایی دیده نشده اند.

Madagascar Lovebird از محدود مرغ عشق هایی است که در جنسیت

ظاهری متفاوت دارند. ماده ها کاملاً به صورت سبز و سیاه به همراه پرهای سبز

تیره در پشت ، سبز روشن بر روی می باشند.در پرواز بالهای زیرین آنها به

رنگ سبز تیره می باشد و دم های آنها به سراسر به رنگ سیاه می باشد. نرها رنگ

های مشابهی دارند و تنها تفاوت آنها در رنگ سر ها و های آنها می باشد که

به رنگ خاکستری می باشد به همین دلیل Madagascar Lovebird را بعضی

اوقات به نام "grey-headed lovebird". نام گذاری می کنند.

Madagascar Lovebird به صورت قفسی نیز نگهداری می شود ولی تنها 2 یا

3 گزارش مبنی توانایی تخم گذاری آنها در قفس شنیده شده است. این می تواند دلیل

خوبی باشد تا آنها به راحتی دست آموز بشوند و برای شما حیوانات خانگی مناسبی

بشوند. البته محققان امیدوارند که در آینده بتوانند آنها را در قفس تکثیر کنند تا نسل

آنها احیا بشود.

امضا كاربر
من از یاد عزیزانم دمی غافل نمی مانم / نمیدانم عزیزانم ز من یادی کنند یا نه

:c (14): تشکر یادت نره :c (14): :c (5):





[تصویر:  image.php?u=56878&type=sigpic&am...1258974194]
يك شنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۹ ۱۲:۵۲ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال‌ها: 3,161
اعتبار: 0
سپاس کرده: 1,710
سپاس شده: 1,033 در 610 موضوع

امتياز: -1,217.00

ارسال: #4
RE : شناخت پرندگان
مرغ عشق ها

زيست شناس انگليسي سرجان گلد ( Sir John Gould ) زماني كه طوطي هاي كوچك سبز
استراليايي را كه ساعت ها روي شاخه درختان بزرگ نشسته و صدايشان در نمي آمد ، ولي به
هنگام صبح و شب سر حال تر مي شوند را ديد جانوران خسته كننده ناميد. با وجود اين
سرجان گلد آنقدر نكات جالب توجه در آنها يافت كه چند جفت آن را با خود به انگليس برد. در
اين زمان اولين اجداد مرغ عشق هاي خانگي پايه گذاري شدند. تاريخ آن سال 1840 يعني
تقريباً 170 سال پيش بود.
به زودي اين جانوران زيبا و ديدني در انگلستان مورد توجه خاص و عام قرار گرفته و همه مايل به
داشتن آن بودند. انسان هايي كه مايل به داشتن هر چيز كمياب مي باشند از يك طرف و از
طرف ديگر وجود گروهي كه برخوردشان با اينگونه مطالب صرفاً‌تجاري و رسيدن به مال و منال
بيشتر است ، موجب رواج اين حيوان در انگلستان و اروپا گرديد.
صدها هزار از آنها را گرفته و پس از هفته ها به وسيله ي كشتي به اروپا فرستادند. علاوه بر
انگلستان، در هلند و بلژيك نيز منابع در آمدي توسط اين حيوان كه به صورت كالا در آ«ده بود،
ايجاد گرديد. لازم به تذكر است كه تنها گروه كوچكي از آنها سالم به مقصد مي رسيدند و بقيه
در راه تلف مي شدند . هر بار تعداد زيادي از آنها را مي گرفتند تا تجارت بهتري نمايند. اما آنقدر
وقت خود را صرف نمي كردند كه ابتدا حداقل شرايط محيط زيستي مورد نياز آنها را براي زنده نگه
داشتنشان پيش بيني و برنامه ريزي نمايند. مرغاني كه جان سالم از سفر سخت به در مي
بردند، اغلبشان پس از ورود تلف مي شدند. در آن هنگام رسيدن غذاي مناسب به آ»ها نيز
كاملاً‌شانسي و اتفاقي بود.
رفته رفته با شناخت بهتر در مورد تغذيه و نگهداري ، موفق به اهلي كردن مرغ عشق شدند.
بدين ترتيب مرغ عشق هاي وارداتي به جانوراني سرحال تر ولي هنوز قدري خجالتي و ترسو
بدل گشتند. آنها مايه غرور صاحبان ثروتمند خود كه براي اين كالاي وارداتي گرانقيمت از قاره
پنجم مبالغ گزافي مي پرداختند بودند.
پرنده ي اهليشده :
به زودي علاقه مندان متوجه گرديدند كه مرغ عشق هاي ماده در قفس تخم گذاري كرده ولي با
وجود مرغ عشق نر تمايلي به بچه دار شدن ندارند. به طور اتفاقي متوجه شدند كه مرغ عشق
ماده داخل پوسته نارگيل كه نسبت به جثه اش كوچك است گرديده و در آنجا تخم گذاري نموده و
روي تخمش مي نشيند. برخي از مرغ عشق هاي ماده در پوسته نارگيل بچه دار شدند و بدين
ترتيب اولين موفقيت ها در امر تكثير نتيجه گرديد. تنها چند سال پس از اولين واردات بزرگ ، مرغ
عشق در انگلستان ، هلند و فرانسه تكثير و فروخته شد. در اين زمان بالاخره شكار و صادرات
مرغ عشق از طرف دولت استراليا ممنوع گرديد.
انسان ،‌همدم مرغ عشق
مهم ترين اكتشاف به طور اتفاقي حاصل گرديد: زماني كه انسان وظيفه والدين پرنده را خود به
عهده گرفت ،‌نوزادان دستي پرورش يافته به انسان عادت نموده و به او وابسته شدند. آنها
نگهدارنده خود را مانند يكي از همنوعان خود پذيرفته و تمام عكس العمل ها و خصوصيات خود را
به او منتقل كردند. تا به امروز نيز اين مسئله تغيير نيافته است. از آنجا كه مرغ عشق در طبيعت
اجتماعي زندگي مي كند ، در منزل نيز علاقه به زندگي گروهي داشته و مايل است كه شب و
روز را روي شانه ، سر يا دست انساني كه به او عادت نموده بگذراند. پرنده به جاي تميز نمودن
پر همنوعان ، پوست و موهاي نگهدارنده خود را با منقار گرفته و حتي به تغذيه او مي پردازد.
حتي حالت هاي جفت گيري با انسان نگهدارنده كشاهده مي شود. فرزندان پرنده وحشي
استراليائي به همدم انسان بدل گشته و حتي انتهاي مداد دست صاحبشان را به شاخه
درختان ترجيح مي دهد. به غذاي انسان بيشتر از دانه هاي خوراكي خود علاقمند است و به
هنگام خواب ظهر روي بيني او را مناسب ترين محل استراحت انتخاب مي كند. بسياري از
پرندگان اهلي حالات جالب ، قوه درك و هوش سرشاري از خود نشان مي دهند. آنها پيوسته با
نگهدارنده خود بازي نموده و رفتار معيني با او دارند.
زماني كه جانور در اثر معاشرت با انسان صوت هاي آشنايي از خود خارج ساخته و حتي
كلماتي را بيان نمايد، آدمي شديداً تحت تاثير قرار گرفته و ابتدا باورش نمي شود.
قدرت يادگيري و صحبت كردن طوطي هاي كوچك همانند انواع بزرگ نكته اي تازه و جالب توجه
براي انسان بود . ولي اين حيوان واقعاً برخي كلمات ، جمله ها و ترانه هاي كوتاه و سوت زدن و
تقليد سوت هاي مخصوص را ياد مي گيرد. مطمئناً اين عملكرد موجب مورد توجه قرار گرفتن
خاص مرغ عشق گرديد. علاوه بر آن نگهداريش نيز آسان است. پرنده تميزي بوده و به خوراك
كمي احتياج دارد . تنها به قفسي نسبتا كوچك كه بهاي چنداني ندارد، نيازمند است.
متاسفانه بسياري از مبتدي ها به ارزش واقعي پرنده خود واقف نيستند، تنها زماني كه
عميقاً‌روي جانور كار كرده و صرف وقت نمايند، شخصيت و قدرت يادگيريش نمايان مي شود. دارا
بودن شخصيت ، در مورد مرغ عشق ها مصداق دارد، زيرا هر كدام داراي عملكرد و رفتار معيني
بوده و به چيزي علاقه مند و يا نسبت به چيز ديگري بي علاقه اند.
مرغ عشق ها از نظر شكل ظاهر نيز با هم تفاوت عمده دارند. قدرت صحبت كردن را هر مرغ
عشقي ندارد.
مرغ عشق شناسي
مرغ عشق و خويشاوندانش
از جنبه نظر زيست شناسي مرغ عشق در تقسيم بندي زير قرار مي گيرد :
كلاسه : پرندگان = آوس ( Aves )
دسته : پسيتاسيفرم ( Psittaciformes )
خانواده : ملوپسيتاكوس ( Melopsitacus )
نوع : اوندولاتوس ( undulatus )
طوطي كوچك پهن ، از نزديك ترين اقوام مرغ عشق است ، در استراليا و برخي انواع آن در
نيوزيلند و جزاير نزديك آن زندگي مي كند. انواع ديگر نزديك به مرغ عشق نظير نوع دم مثلثي در
امريكاي جنوبي زيست مي نمايد. اما وطن مرغ عشق استراليا است. مرغ عشق در استراليا
به منزله ي كلاغ و گنجشك در ايران است.
نام گروهش ملوپسيتاكوس به مفهوم طوطي آوازخوان بوده و به اين خاطر انتخاب شده كه ضمن
مست شدن چهچهه زيبائي را سر مي دهد. نام لاتين دوم يعني اوندولاتوس كه اسم نوع است
به مفهوم موج دار بوده و بدين خاطر انتخاب گرديده كه پرهايش رنگ آميزئي موجي دارند. لذا در
بسياري از كشورها آنرا " موج گونه يا موجي " نيز مي نامند . در انگلستان مرغ عشق را
بجريگار ( Budgerygah ) يا بجريگا ( Budgeri ) مي نامند. اين نام را مرغ عشق از وطنش
استراليا با خود به انگلستان برده است. ريشه اين واژه از آنجا منشعب مي شود كه بوميان
استراليا آن را بجريگا يا بتچريگا (Betcherrygah) مي ناميده اند. مفهوم آن " خوراك خوب " بوده
و يادآور است كه اين حيوان را در گذشته كباب نموده و مي خورده اند.
اندازه و شكل ظاهري
مرغ عشق وحشي استراليايي فدري از انواع پرورشي اروپائي كه طولش از منقار تا انتهاي دم
به 16 تا 20 سانتي متر مي رسد، كوچكتر مي باشد. رنگ طبيعي مرغ عشق سبز چمني
است. بدين خاطر در گذشته مردم هلند آن را موجي چمني مي ناميده اند. در حقيقت انتهاي
پشت ، سينه و شكم جانور سبز مي باشد. پشت سر ، بالاي شانه و روي بال هايش زرد تواءم
با خطوط موجي شكل سياهي است. دو پر طويل وسطي دم كه نيمي از كل طول بدن جانور را
شامل مي شود ، آبي تيره اند. پرهاي دم لايه ، لايه روي هم قرار دارند. پرهاي مياني دم سبز
بوده و داراي نوار عرضي زرد رنگ مي باشند. صورت مرغ عشق تا گلو زرد روشن است. در
انتهاي صورتش لكه هاي بنفش رنگي كه ريش ناميده مي شوند، به چشم مي خورد. پس از
آنها در هر طرف سه خال سياه ديده مي شود، بزرگي اين خالها به اندازه سر ميخ هاي كوچك
است.
دور سياهي چشمشان نوار باريك سفيدي ملاحظه مي شود . پلك از پائين به طرف بالا جمع
شده و چنان نازك و ظريف است كه سياهي چشم جانور در حال خواب قابل رويت است. مرغ
عشق نيز منقاري مشابه ساير طوطي ها داشته و اندازه آن متناسب بدنش مي باشد. انتهاي
منقارش انحناء داشته و منقار فوقاني بزرگتر بوده و قسمت زيرين را كه پهن تر و كوتاه تر است
مي پوشاند. معمولاً رنگ منقار خاكستري روشن تا زرد مي باشد. زبانش گرد و كلفت و شبيه
كرمي قطور بوده و رنگ آن بنفش تيره است.
اختلاف جنسيت
در قسمت بالاي منقار دو سوراخ بيني روي پوست صافي مشاهده مي شود، رنگ اين پوست
در نوع نر آبي تيره و در ماده آبي روشن ، قهوه اي يا متمايل به قهوه ايست. اين مشخصه واضح
ترين نكته براي تشخيص اختلاف جنسيت مي باشد. رنگ آبي اين پوست همواره در نرهاي بالغ
به وضوح قابل تشخيص است، اگرچه كه در نرهاي ضعيف تر و يا مريض قدري مات مي شود.
رنگ پوست بيني در نرهاي مسن قهوه اي شده و شكاف هائي در آن هويدا مي گردد.
برعكس رنگ پوست بيني ماده ها متفاوت بوده ، در جواني و ضمن بچه دار شدن صاف و روشن
تر است. پس از اين مرحله مجدداً تيره تر و چروك دار مي گردد.
پا و انگشتان مرغ عشق هايي كه رنگ طبيعي دارند ، بزرگتر بوده و از پولك هاي ريز قهوه اي –
خاكستري پوشيده شده است. از چهار انگشت پايش دوتا به طرف جلو و دو تاب ديگر به طرف
عقب متمايل مي باشند. اين نكته معمولاً‌در تمام پرندگاني كه به اصطلاح مي خزند ، مشاهده
مي شود.
رنگ ها و فرم هاي ديگر :
به خاطر داشتن رنگ هاي متنوع و نيز علاقه به پرورش ، در مراكز تكثير سراسر جهان مرغ
عشق هايي به رنگ هاي مختلف توليد شده اند. در نمايشگاه ها داوران مخصوص انواع پرورش
يافته را ارزيابي نموده و پس از جمع آوري امتيازها بدانها جايزه هم مي دهند. انگلستان مركز
تكثير حيوانات و نژادهاي خاص آنها ،‌محل انتخاب بهترين مرغ عشق هم بوده و هست.
استاندارد قابل قبول بايستي از نظر فرم بدن ، رفتار ، پرها ، رنگ آميزي و نقشه پرها امتيازات
خاصي را بدست آورد. در نمايشگاه زيباترين مرغ عشق ها ولي به ندرت سرحالترين آنها را مي
توان مشاهده نمود. رنگ هايي نظير : سبز روشن ،‌سبز زيتوني ، سبز تيره ، سبز خاكستري ،
آبي كوبالت ، آبي آسماني آبي تيره ، بنفش ، خاكستري ، زرد ، سفيد ، سبز كدر ، آبي كدر و
تركيباتي نظير : چهره ي زرد ، بال زرد ، بال سفيد ، بال خاكستري يا رنگ قوس و قزح نيز تكثير
يافته اند.
علاوه بر اين تقسيم بندي مرغ عشق ها را مي توان توسط مشخصات ديگرشان نظير بلندي بال
كه در بازار آن را هارله كين ( Harle kine ) مي نامند نيز ارزيابي كرد. انواعي وجود دارند كه
شكل موجي پرهايشان به شكل 7 است (اوپالين) لوتيونها ( Lutions ) مرغاني زرد رنگ با
چشماني سياه يا قرمز رنگ مي باشند. آلبيونها ( Albinos ) بر عكس سفيد رنگ با چشماني
قرمز يا سياه رنگ هستند. نوع حلزوني داراي دو رنگ نواري روي سينه و شكم خود مي باشد.
در اينجا تنها جزئي از انواع پرورشي مورد بحث قرار گرفت.

امضا كاربر
من از یاد عزیزانم دمی غافل نمی مانم / نمیدانم عزیزانم ز من یادی کنند یا نه

:c (14): تشکر یادت نره :c (14): :c (5):





[تصویر:  image.php?u=56878&type=sigpic&am...1258974194]
يك شنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۹ ۱۲:۵۲ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال‌ها: 3,161
اعتبار: 0
سپاس کرده: 1,710
سپاس شده: 1,033 در 610 موضوع

امتياز: -1,217.00

ارسال: #5
RE : شناخت پرندگان
مرغ عشق شناسي







مرغ عشق و خويشاوندانش
از جنبه نظر زيست شناسي مرغ عشق در تقسيم بندي زير قرار مي گيرد :
كلاسه : پرندگان = آوس ( Aves )
دسته : پسيتاسيفرم ( Psittaciformes )
خانواده : ملوپسيتاكوس ( Melopsitacus )
نوع : اوندولاتوس ( undulatus )
طوطي كوچك پهن ، از نزديك ترين اقوام مرغ عشق است ، در استراليا و برخي انواع آن در نيوزيلند و جزاير نزديك آن زندگي مي كند. انواع ديگر نزديك به مرغ عشق نظير نوع دم مثلثي در امريكاي جنوبي زيست مي نمايد. اما وطن مرغ عشق استراليا است. مرغ عشق در استراليا به منزله ي كلاغ و گنجشك در ايران است.
نام گروهش ملوپسيتاكوس به مفهوم طوطي آوازخوان بوده و به اين خاطر انتخاب شده كه ضمن مست شدن چهچهه زيبائي را سر مي دهد. نام لاتين دوم يعني اوندولاتوس كه اسم نوع است به مفهوم موج دار بوده و بدين خاطر انتخاب گرديده كه پرهايش رنگ آميزئي موجي دارند. لذا در بسياري از كشورها آنرا "موج گونه يا موجي" نيز مي نامند . در انگلستان مرغ عشق را بجريگار ( Budgerigar ) يا بجريگا ( Badger ) مي نامند. اين نام را مرغ عشق از وطنش استراليا با خود به انگلستان برده است. ريشه اين واژه از آنجا منشعب مي شود كه بوميان استراليا آن را بجريگا يا بتچريگا (Betcherrygah) مي ناميده اند. مفهوم آن "خوراك خوب" بوده و يادآور است كه اين حيوان را در گذشته كباب نموده و مي خورده اند.
اندازه و شكل ظاهري
مرغ عشق وحشي استراليايي قدري از انواع پرورشي اروپائي كه طولش از منقار تا انتهاي دم به 16 تا 20 سانتي متر مي رسد، كوچكتر مي باشد. رنگ طبيعي مرغ عشق سبز چمني است. بدين خاطر در گذشته مردم هلند آن را موجي چمني مي ناميده اند. در حقيقت انتهاي پشت ، سينه و شكم جانور سبز مي باشد. پشت سر ، بالاي شانه و روي بال هايش زرد تواءم با خطوط موجي شكل سياهي است. دو پر طويل وسطي دم كه نيمي از كل طول بدن جانور را شامل مي شود ، آبي تيره اند. پرهاي دم لايه ، لايه روي هم قرار دارند. پرهاي مياني دم سبز بوده و داراي نوار عرضي زرد رنگ مي باشند. صورت مرغ عشق تا گلو زرد روشن است. در انتهاي صورتش لكه هاي بنفش رنگي كه ريش ناميده مي شوند، به چشم مي خورد. پس از آنها در هر طرف سه خال سياه ديده مي شود، بزرگي اين خالها به اندازه سر ميخ هاي كوچك است.
دور سياهي چشمشان نوار باريك سفيدي ملاحظه مي شود . پلك از پائين به طرف بالا جمع شده و چنان نازك و ظريف است كه سياهي چشم جانور در حال خواب قابل رويت است. مرغ عشق نيز منقاري مشابه ساير طوطي ها داشته و اندازه آن متناسب بدنش مي باشد. انتهاي منقارش انحناء داشته و منقار فوقاني بزرگتر بوده و قسمت زيرين را كه پهن تر و كوتاه تر است مي پوشاند. معمولاً رنگ منقار خاكستري روشن تا زرد مي باشد. زبانش گرد و كلفت و شبيه كرمي قطور بوده و رنگ آن بنفش تيره است.
اختلاف جنسيت
در قسمت بالاي منقار دو سوراخ بيني روي پوست صافي مشاهده مي شود، رنگ اين پوست در نوع نر آبي تيره و در ماده آبي روشن ، قهوه اي يا متمايل به قهوه ايست. اين مشخصه واضح ترين نكته براي تشخيص اختلاف جنسيت مي باشد. رنگ آبي اين پوست همواره در نرهاي بالغ به وضوح قابل تشخيص است، اگرچه كه در نرهاي ضعيف تر و يا مريض قدري مات مي شود. رنگ پوست بيني در نرهاي مسن قهوه اي شده و شكاف هائي در آن هويدا مي گردد.
برعكس رنگ پوست بيني ماده ها متفاوت بوده ، در جواني و ضمن بچه دار شدن صاف و روشن تر است. پس از اين مرحله مجدداً تيره تر و چروك دار مي گردد.
پا و انگشتان مرغ عشق هايي كه رنگ طبيعي دارند ، بزرگتر بوده و از پولك هاي ريز قهوه اي – خاكستري پوشيده شده است. از چهار انگشت پايش دوتا به طرف جلو و دو تاب ديگر به طرف عقب متمايل مي باشند. اين نكته معمولاً‌در تمام پرندگاني كه به اصطلاح مي خزند ، مشاهده مي شود.
رنگ ها و فرم هاي ديگر :
به خاطر داشتن رنگ هاي متنوع و نيز علاقه به پرورش ، در مراكز تكثير سراسر جهان مرغ عشق هايي به رنگ هاي مختلف توليد شده اند. در نمايشگاه ها داوران مخصوص انواع پرورش يافته را ارزيابي نموده و پس از جمع آوري امتيازها بدانها جايزه هم مي دهند. انگلستان مركز تكثير حيوانات و نژادهاي خاص آنها ، ‌محل انتخاب بهترين مرغ عشق هم بوده و هست. استاندارد قابل قبول بايستي از نظر فرم بدن ، رفتار ، پرها ، رنگ آميزي و نقشه پرها امتيازات خاصي را بدست آورد. در نمايشگاه زيباترين مرغ عشق ها ولي به ندرت سرحالترين آنها را مي توان مشاهده نمود. رنگ هايي نظير : سبز روشن ،‌سبز زيتوني ، سبز تيره ، سبز خاكستري ، آبي كوبالت ، آبي آسماني ، آبي تيره ، بنفش ، خاكستري ، زرد ، سفيد ، سبز كدر ، آبي كدر و تركيباتي نظير : چهره ي زرد ، بال زرد ، بال سفيد ، بال خاكستري يا رنگ قوس و قزح نيز تكثير يافته اند.
علاوه بر اين تقسيم بندي مرغ عشق ها را مي توان توسط مشخصات ديگرشان نظير بلندي بال كه در بازار آن را هارله كين (Harle kine) مي نامند نيز ارزيابي كرد. انواعي وجود دارند كه شكل موجي پرهايشان به شكل 7 است (اوپالين) لوتيونها ( Lotions ) مرغاني زرد رنگ با چشماني سياه يا قرمز رنگ مي باشند. آلبيونها (Albinos) بر عكس سفيد رنگ با چشماني قرمز يا سياه رنگ هستند. نوع حلزوني داراي دو رنگ نواري روي سينه و شكم خود مي باشد. در اينجا تنها جزئي از انواع پرورشي مورد بحث قرار گرفت.

امضا كاربر
من از یاد عزیزانم دمی غافل نمی مانم / نمیدانم عزیزانم ز من یادی کنند یا نه

:c (14): تشکر یادت نره :c (14): :c (5):





[تصویر:  image.php?u=56878&type=sigpic&am...1258974194]
يك شنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۹ ۱۲:۵۳ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال‌ها: 3,161
اعتبار: 0
سپاس کرده: 1,710
سپاس شده: 1,033 در 610 موضوع

امتياز: -1,217.00

ارسال: #6
RE : شناخت پرندگان
درخت مرغ عشق در منزل







درخت ، منطقه مناسبي است كه با شرايط زيست مرغ عشق شباهت داشته و به آساني و بدون تبحر خاصي در منزل قابل تحقق بخشيدن مي باشد و بسته به فضائي كه در اختيار داريد ، گياه گلداني مناسبي را انتخاب نمائيد. اما قبلاً ‌از مسموم نبودن ساقه ها مطمئن شويد ، زيرا مرغ عشق علاقه خاصي به جويدن دارد . واضح است كه گياهان قيمتي براي اين منظور مناسب نمي باشند . گياه مربوطه را در گلدان بزرگ و پايه داري قرار دهيد. سپس سه يا چهار ميله از جنس بامبو يا ساقه درخت را در گلدان مزبور به طور قائم قرار داده و آنها را توسط شاخه هاي افقي و كج به هم ببنديد . الياف گياهي براي اين منظور مناسب است . با وجود اينكه اين الياف نيز جويده مي شوند ، طول عمري به اندازه شاخه ها خواهند داشت . در صورتي كه فضاي شما بزرگتر باشد ، گلدان بزرگتري انتخاب نموده و بيرونش را در صورت لزوم رنگ زنيد . در قسمت وسط گياهي خزنده كاشته و اطرافش را ماسه بريزيد . اين گلدان مكان ايده آلي براي پرنده هاي شما بوده و امتياز بزرگش در آنست كه مدفوع در آن متمركز شده و منزل كثيف نمي گردد .
خانه ي پرنده
در صورتيكه در منزل فضائي كافي در اختيار داشته و يا داراي پاسيو هستيد ، مي توانيد در آن خانه ي پرنده به وجود آوريد . اين محل بايستي روشن بوده و هوا در آن جريان نداشته باشد . بدين ترتيب محيط زيست جانور را در نزديك خود پديد آورده ايد . فضاي آن بايستي آنقدر بزرگ باشد كه بتوان به راحتي داخل آن شده و آن را تميز نمود . براي آنكه پرندگان ضمن باز نمودن در فرار نكنند ، از در ورودي دوبله كه فاصله كافي از هم دارند ، استفاده مي شود . تنها زماني كه در خارجي بسته شد ، در داخلي را باز نموده داخل خانه ي پرنده مي گرديم . عرض خانه ي پرنده مي تواند چندان زياد نباشد ( 1-1.5 متر براي اين منظور كافي است ) ، اما طولش بايستي بيشتر بوده و امكان پرواز اگرچه در فواصل كم براي پرنده مهيا سازد. با قرار دادن چند جفت مرغ عشق در يك چنين مكان مناسبي ، به زودي آماده جفت گيري و بچه دار شدن خواهند شد . كافي است جعبه هاي مخصوص تخم گذاري را در خانه ي پرنده قرار دهيد ، پس از مدت كوتاهي به جاي چند جفت مرغ عشق گروهي از آنها را خواهيد داشت .
ظروف خوراك و آب
ظروف خوراك و آب از جمله تجهيزات معمولي قفس پرنده بوده و هر كدام بايستي در جاي خود مصرف شوند . ظروف مخصوصي براي اين منظور عرضه مي شود. به نظر من ظروف معمولي نيمه دايره كه در ارتفاع محل نشيمن قرار گيرد ، براي اين منظور كاملاً كافي خواهد بود . از تعويض و جابجائي پي در پي ظروف خوراك يا آب خودداري نمائيد ، زيرا پرنده بدانها عادت مي نمايد .
تجهيزات اضافي مفيد
بنابر تجربه اينجانب ، اغلب وسائل و اسباب بازي هائي كه براي مرغ عشق عرضه مي گردد ، به درد نخور و غير قابل استفاده است . اما دو وسيله را ضروري مي دانم ، زيرا آنها عملي و مفيد مي باشند :
ظروف مخصوص برگ كاهو و سبزيجات
ظروف خوراك و آب دهنده
درباره اين تجهيزات كمكي نيازي به توضيح اضافي نيست . تنها در مورد ظرف آب دهنده اشاره مي كنم كه اين ظروف عملي بوده و آب داخل آن كثيف نمي گردد.
ظروف خوراك و آب دهنده خصوصاً زماني كه به پرنده چند روز آب و خوراك تازه نرسد بسيار مفيد خواهند بود . البته مشروط بر آنكه پرنده بدانها عادت نمايد . بسياري از پرنده ها بلافاصله بدان عادت مي كنند . اما برخي ديگر مشكل بدان خو مي گيرند . اتفاق افتاده كه برخي از مرغ عشق ها در غياب نگهدارنده خود با وجود پر بودن ظروف مربوطه تشنه و گرسنه مانده اند. بنابراين بايستي ظروف خوراك و آب دهنده را تا مدتي همراه ظروف معمولي به كار برد ، تا جانور بدانها عادت نمايد.
وان استحمام
آنانكه مدعي اند مرغ عشق حمام نمي كند ، در اشتباه هستند . البته برخي از مرغ عشق ها حمام نمي گيرند ، ولي بسياري بدان علاقه وافر دارند . به سادگي مي توانيد علاقه به استحمام را در مرغ عشق خود كنترل نماييد . وان مخصوص حمام براي آويزان كردن به درب قفس قيمت چنداني نداشته ،‌كف وان بايستي حتماً مشبك باشد ، تا جانور داخل آن نلغزد ، در غير اين صورت ترسيده و آن را مورد استفاده قرار نخواهد داد . در صورتي كه در ابتدا اين وسيله برايش نامانوس باشد ، كف آن را دانه ريخته و پرنده را بدان عادت دهيد سپس زماني كه مطمئن شديد كه مرغ عشق شما بدان عادت نموده تا ارتفاع سه سانتي متر چند بار پي در پي در آن آب ولرم بريزيد . در صورتيكه پرنده با وجود كوشش هاي پي در پي شما از حمام استفاده ننمايد ، توسط تلمبه پودر كننده آب ( مخصوص گلدان ) آب ولرم به او بپاشيد . برخي از مرغ عشق ها از اين ذرات ريز استقبال كرده و پرهاي خود را زير آن باز نموده و از آن لذت زيادي مي برند ، برخي ديگر ظرف مخصوص سبزي و ميوه خود را براي استحمام ترجيح مي دهند . در صورتيكه اين علاقه را در پرنده مشاهده نموديد ، مقداري برگ كاهو را زير شير آب ولرم گرفته و در حاليكه مقداري آب دارد ، در ظرف را در اختيار پنده قرار دهيد . براي استحمام مرغ عشق ، وان هاي پلاستيكي كوچك با كفي آئينه اي در بازار عرضه مي شوند . اين وان هاي كوچك عملي نبوده و جنبه ي اشيا لوكس بدرد نخور را دارند ، زيرا حيوان امكان باز نمودن بال ها و ريختن آب روي خود را نخواهد داشت .
بسياري از مرغ عشق ها مايل به استحمام و يا نوشيدن آب زير شير آبي با فشار كم هستند.
چگونه جانور اين امكان را كشف نموده است ؟
شايد محل زندگي اش در آشپزخانه بوده و يا نگهدارنده را تا آشپزخانه يا حمام تعقيب نموده باشند . مرغ عشقي كه به چنين استحمامي عادت دارند ، با مهارت علاقه خود را بدان آشكار خواهد كرد :
مثلاً پرنده از زير شيري كه آب از آن قطره قطره بچكد نوشيده و حالت تحريك شده اي به خود مي گيرد . همواره مواظب بوده و قبلاً ‌با انگشت خود گرمي آب را كنترل كنيد ، تا آب جوش بر سر حيوان نريزد.

امضا كاربر
من از یاد عزیزانم دمی غافل نمی مانم / نمیدانم عزیزانم ز من یادی کنند یا نه

:c (14): تشکر یادت نره :c (14): :c (5):





[تصویر:  image.php?u=56878&type=sigpic&am...1258974194]
يك شنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۹ ۱۲:۵۳ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال‌ها: 3,161
اعتبار: 0
سپاس کرده: 1,710
سپاس شده: 1,033 در 610 موضوع

امتياز: -1,217.00

ارسال: #7
RE : شناخت پرندگان
فنچ ها







فنچ ها
فنچ پرنده اي آوازه خوان است كه در بسياري از كشورهاي جهان پراكنده است . رنگ هاي زيبا و
متنوعي دارد. پرنده ماده نيز همين رنگ آميزي را دارد اما چندان براق نيست و رنگ قرمز
پيشاني و يا زير گلوي آن كمتر ديده مي شود.
فنچ در حالت طبيعي ،‌روزها از لانه بيرون رفته و بر دانه هاي موجود در مراتع و كشتزارها و باغ ها
و باغچه ها و حشرات كوچك و كرم ها تغذيه مي كند. پرواز آن كوتاه و موج دار است . پرنده ماده
در لابه لاي درختان لانه سازي نموده و لانه را با مواد نرم و لطيف نظير پشم و كرك گياهان و
غيره مي پوشاند و در هر بار تخم گذاري 4 تا 6 عدد تخم مي گذارد و براي مدت 12 تا 16 روز بر
تخم ها مي خوابد و جوجه ها دو هفته بعد از جوجه آوري، لانه والدين را ترك مي كنند.
فنچ از پرندگان مفيد به شمار مي رود؛ زيرا كه بسياري از حشرات كوچك و كرم ها را در هنگام
تغذيه جوجه ها از بين مي برد.
اين پرنده در زبان عربي نام هاي متعدد داشته و به آن « حسون » ؛ « ابوالحسن » ؛ « ابوزقاق
» « زقيقه » و «شوبكي» و «طيورالجنه » گويند. جمع آن در زبان عربي « حساسين » است و
به پرنده ماده نيز « ام الحسن» گويند. آواز آن نيز «زقزقه » يا « صداح » ناميده مي شود در زبان
فترسي به آن سهره مي گويند ولي نام انگليسي آن يعني « فنچ » نيز بسيار متداول است .
قابل ذكر است كه پرنده بازان ايراني بين دو پرنده سهره و فنچ تفاوت قايل هستند اما حقيقت
اين است كه سهره رابطه از گونه هاي فنچ است.
فنچ ها به ويژه در نزد كودكان از محبوبيت خاصي برخوردار است ، زيرا نه تنها نگهداري آن آسان
است ، بلكه خيلي زود به محيط قفس خود عادت كرده شروع به لانه سازي مي كنند. فنچ راه
راه و فنچ بنگالي يا اجتماعي ، از اين لحاظ پرندگان مطلوبي هستند ، هر چند كه به خوبي
نمي خوانند. حتي صداي يكنواخت و ناله مانند فنچ راه راه ممكن است پس از مدتي براي
صاحب آن آزاردهنده باشد. با اين وجود ، پرورش اين پرنده به علت سهولت تشخيص نر و ماده
آن، به خصوص در مقايسه با فنچ بنگالي ، با موفقيت بيشتري همراه است.
فنچ ها به هيچ وجه توانايي آسيب رساندن به وسايل منزل را ندارند و به همين علت مي توان
آنها را با خيال آسوده در منزل نگهداري مرد ، اما اگر از قفس بيرون بيايند، به علت آن كه خيلي
سريع پرواز مي كنند ،‌گرفتن آنها دشوار است بنابراين ،‌نگهداري از آنها براي افراد بيمار و يا
معلول مناسب نمي باشد، اين در حالي است كه برخي از پرندگان زينتي معمولاً پس از مدتي
خود به داخل قفس باز مي گردند.
فنچ ها معمولاً‌ پنج تا ده سال عمر مي كنند و برخي معتقدند كه تا يازده سال زنده مي مانند، و
يكي از پرورش دهندگان اظهار مي دارد كه فنچ وي تا دوازده سال عمر كرده و تا سه ماه قبل از
تلف شدن، توليد مثل مي كرده است.
فنچ ها ارزان قيمت بوده و برخي از نژادهاي كمياب آن كمي گران تر از بقيه به فروش مي رسند،
به همبن علت تهيه چند قطعه فنچ براي نگهداري در منزل كاري بسيار ساده و آسان است.
معمولاً فنچ ها را از قاره آفريقا ، استراليا و آسيا تهيه مي كنند. فنچ ها پرندگان حساسي
هستند و بايد آنها را از دود سيگار و يا بوهاي تند آشپزخانه و يا مواد ضدعفوني كننده قوي
محافظت كرد. زيرا كه اين بوهاي تند مي تواند باعث مرگ و مير پرنده شود. فنچ ها نسبت به
صحبت كردن و يا سوت زدن آدمي عكس العمل نشان داده و از اين كار خوشحال مي شوند، اما
متاسفانه تقليد صدا ندارند.
شكل و اندازه ظاهري فنچ :
در سرتاسر دنيا گونه هاي مختلفي از فنچ وجود دارد. اندازه آن كوچك و طول آن بين 7.5 تا 20
سانتي متر است و در هنگام باز كردن بالها طول آن 16 تا 24 سانتي متر خواهد بود. همان طور
كه گفته شد رنگ پر و بال آنها بسيار متنوع و رنگارنگ است و هر گونه فنچ رنگ خاصي دارد.
فنچ ها پرندگان بسيار آرام و صلح جويي هستند. برخي از آنها صداهاي خوشايندي از خود در
مي آورند و برخي ديگر صداي آرام جيك جيك مانندي از خود در مي آورند. فنچ ها معمولاً از 5 تا
10 سال زندگي مي كنند و با اين وجود ديده شده كه برخي از فنچ ها تا 27 سال زندگي مي
كنند. فنچ ها در تمامي كشورها وجود دارند ولي معمولاً در مناطق استوايي به صورت وحشي
زندگي نموده و در ساير كشورها در قفس و توسط علاقمندان نگهداري مي گردند.
رده بندي علمي فنچ :
Kingdom: Animalia
Phyium: Chordata
Class: Aves
Order: Passeriformes
Family: Fringillidae
Genus: Carduelis
بيشتر فنچ هاي موجود در جهان جزو خانواده فرنجيليده ( Fringillidae) مي باشند. اما برخي از
فنچ ها به خانواده هاي ديگري نظير خانواده استريليده (Estrildidae) ، خانواده پلوسيده (
Ploceidae) و خانواده پاسيريده ( Passeridae) نيز وابسته اند و به منظور آشنايي با خانواده
هاي مذكور توضيحاتي مختصر درباره هر يك از خانواده هاي فوق الذكر داده مي شود:
خانواده ( فنچ ) فرنجيليده :
نام ديگر اين خانواده « فنچ حقيقي » ( True Finches) است و داراي چندين خانواده بالغ بر 125
گونه مي باشد. اعضاي اين خانواده از محبوب ترين گونه هاي طيور زينتي در بين پرورش
دهندگان پرندگان خانگي به شمار مي روند. پرندگان اين خانواده دانه خوار و حشره خوار با
منقاري كوتاه ، مخروطي و قوي ، و پر و بال رنگارنگ هستند و برخي از آنها دم دراز و سري
برجسته دارند. بسياري از آنان لكه بر روي شانه ها و بال ها و دم دارند. نرها معمولاً رنگي و
خوش نقش و نگار هستند و ماده ها معمولاً ساده و معمولي هستند. در خارج از فصل زاد و ولد
دسته جمعي به سر مي برند. در فصل جفت گيري روي درختان ، بوته ها ، يا زمين لانه مي
سازند. آنان عمدتاً در مناطق جنگلي توليد مثل كرده و پروازي موجي شكل دارند و آوازشان از
زرد پره ها دلنشين تر و آهنگين تر است. حداكثر 3 تا 5 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن بر روي
تخم ها در حدود 12 تا 14 روز مي باشد و جوجه ها بر روي حشرات كوچك تغذيه مي كنند. البته
اين خانواده علاوه بر فنچ شامل قناري نيز مي شود كه بحث درباره آنان در مطالب مربوط به
قناري ها به صورت مفصل گفته مي شود. فنچ هاي جزيره هاوايي كه در جزاير هاوايي نيز وجود
دارند جزو اين خانواده اند. اين فنچ ها بسيار نادر بوده و در معرض خطر انقراض مي باشند.
خانواده استريلديده Estrildidae :
اين خانواده شامل فنچ طوطي وار ، فنچ علفي و گونه هاي ديگري نظير : فنچ منقار مومي (
Waxbills) ، فنچ مونكين ( Munias) و فنچ راهب (Mannikins) مي باشد. اعضاي اين خانواده
بيش از 133 گونه مي باشند. اين پرندگان در قاره هاي آفريقا ، آسيا و استراليا وجود دارند و
برخي از اعضاي آْن ، فنچ هاي بسيار زيبايي هستند كه به رنگ هاي مختلف وجود دارند و
بسياري از آنها خوش آواز هستند كه از ميان آن مي توان از فنچ منقار مومي نام برد. اين
پرندگان مقاوم بوده و مي توانند با دماهاي مختلف سازگار شوند، اما برخي از آنان نيز نمي
توانند سرماي بيش از حد را تحمل كنند و ممكن است در اثر سرما تلف شوند.
در طبيعت بسياري از آنان به صورت گله هاي كوچك در چمنزارها و دشت ها زندگي مي كنند و
بيشتر دوست دارند كه لانه هايي با علوفه و به صورت كروي شكل با درهاي جانبي بسازند. در
حدود 4 تا 8 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن بر روي تخم در حدود 16 روز است.
خانواده پلوسيده Ploceidae :
اين خانواده شامل فنچ بافنده Weavers و فنچ Whydahs مي باشد. خانواده پلوسيده چندين زير
خانواده و در حدود 156 گونه دارد. اين پرندگان بيشتر در قاره آفريقا و گاهي در اروپا و آسيا ديده
مي شوند. بيشتر بر روي دانه هاي ريز تغذيه مي كنند و پرندگان دليري هستند. پرنده نر كند
ذهن بوده و تنها در فصل جفت گيري به رنگ هاي مختلفي در مي آيد و معمولاً به رنگ هاي
سياه و آبي فولادي مي باشند و ماده ها به رنگ قهوه اي مي باشند. در غير فصل جفت گيري ،
صيد يك جفت از آنها كار دشواري است زيرا كه هر دو به رنگ زرد يا بلوطي مي باشند. دم هاي
بسيار درازي دارند و در فصل جفت گيري طول دم آن ها بين 20 تا 40 سانتيمتر خواهد بود. در
طبيعت به صورت كلوني زندگي مي كنند و لانه هاي محكمي از خس و خاشاك و برگ در ختان و
گل درست مي كنند و در حدود 2 تا 4 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن روي تخم بين 11 تا 17 روز
است.
خانواده پاسيريده Passeridae :
پرندگان اجتماعي كوچكي هستند كه بيشتر در سرزمين هاي باز زندگي مي كنند و بيشتر دانه
خوار هستند و رنگ آنان معمولاً خاكستري و بلوطي و سبزه مي باشد . گاهي اوقات نيز به رنگ
سياه ديده مي شوند و از جمله اعضاي اين خانواده فنچ برفي ( Snow Finch ) است كه به رنگ
سفيد و در برخي ديگر از گونه ها به رنگ زرد است. معمولاً لانه هاي بزرگي مي سازند و در
حدود 2 تا 7 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن روي تخم آنان بين 12 تا 15 روز است.
خانواده فرنجيليده و جنس هاي مختلف آن :
نظر به اين كه بيشترين انواع فنچ متعلق به خانواده فرنجيليده است ، ما در اين جا جنس هاي
مختلف اين خانواده را نام مي بريم:
جنس آمبلي رامفوس Amblyramphus
جنس آموس پيزه Ammospiza
جنس بوري مون Burremon
جنس كالا كانتيس Callacanthis
جنس كاليپتوفيلوس Calyptophilus
جنس كارديولس Carduelis ( فنچ طلايي )
جنس كارپوداكوس Carpodacus ( فنچ ارغواني )
جنس كاتاروپيزا Catharopeza
جنس چانوپروكتوس Chaunoproctus
جنس كوريداپس Chloridops ( فنچ كونا )
جنس كلورورا Chlorura
جنس سيريدوپس Ciridops
جنس كوكوتراوست Coccothraustes ( فنچ نوك بزرگ haw finch)
جنس كونوتراپيس Conothraupis
جنس دولوسپينگوس Dolospingus
جنس دراپينيس Drepanis
جنس ديس مرودراپينيس Dysmorodrepanis
جنس ايوفونا Eophona
جنس اريترينا Erythrina
جنس فرنجيلا Fringilla ( فنچ جنگلي Chaffinch)
جنس هماتوس پيزا Haematospiza
جنس هسپيري فونا Hesperiphona
جنس لاتوچيورنس Latoucheornis
جنس ليوكوپيزا Leucopeza
جنس ليوكوستيستي Leucosticte ( فنچ سرخ )
جنس لينورگوس Linurgus
جنس لوكسيا Loxia ( فنچ منقار چليپايي Crossbills )
جنس لوكسيوئيدس Loxioides
جنس ميلام پروسوپس Melamprosops
جنس ميلياريا Miliaria
جنس مسيروباس Mycerobas
جنس نيوسپيزا Neospiza
جنس جنس نيفي لورنس Nephelornis
جنس نسوپسر Nesopsar
جنس ارتوگونيس Orthogonys
جنس اور يومستس Oreomystis
جنس پالميريا Palmeria
جنس پاركي تورستس Parkerthraustes
جنس پاروريوميزا Paroreomyza
جنس پيني كولا Pinicola
جنس پورفيروس پيزا Porphyrospiza
جنس پسودوداكنس Psedodacnis
جنس پزودونستور Pseudonstor
جنس پروپليكتس Pyrrhoplectes
جنس پيرهولا Pyrrhula
جنس پيرهولكسيا Pyrrhuloxia
جنس روداكانتيس Rhodacanthis
جنس رودوپيچس Rhodacanthis
جنس رينگوستروتوس Rhynchostruthus
جنس سرينوس Serinus
جنس توراورنس Torreornis
جنس ايراگوس Uragus
جنس ايروسينكراموس Urocynchramus
جنس اكزينوداكنس Xenodacnis
از بين جنس هاي فوق الذكر، جنس كارديولس Carduelis ( فنج طلايي ) بيشترين و معروف ترين
فنچ ها را در بر مي گيرد. اين جنس سي و يك گونه را در بر مي گيرد كه اين گونه ها عبارتند از :
گونه كارديلوس آمبيگوا Carduelis ambigua
گونه كارديلوس آتراتا Carduelis atrata
گونه كارديلوس آتريسيپس Carduelis atriceps
گونه كارديلوس بارباتا Carduelis barbata
گونه كارديلوس كانابينا Carduelis cannabina
گونه كارديلوس كارديلوس Carduelis carduelis
گونه كارديلوس كلوريس Carduelis chloris
گونه كارديلوس كاراسيروستريس Carduelis crassirostris
گونه كارديلوس كوكولا Carduelis cucullata
گونه كارديلوس دومينيكنسيس Carduelis dominicensis
گونه كارديلوس فلاميا Carduelis flammea
گونه كارديلوس فلاوي روستريس Carduelis flavirostris
گونه كارديلوس هورني ماني Carduelis hornemanni
گونه كارديلوس جوهانيس Carduelis johannis
گونه كارديلوس لاورنسي Carduelis lawrencei
گونه كارديلوس ماگلانيكا Carduelis magellanica
گونه كارديلوس منگولوتي Carduelis monguilloti
گونه كارديلوس نوتاتا Carduelis notata
گونه كارديلوس اولي واسيا Carduelis olivacea
گونه كارديلوس پينوس Carduelis pinus
گونه كارديلوس پسالتريا Carduelis psaltria
گونه كارديلوس سيمي رادزكي Carduelis siemiradzkii
گونه كاردلوس سينيكا Carduelis sinica
گونه كارديوليس سپيسيس Carduelis sinica
گونه كارديلوس سپينوئيديس Carduelis spinoides
گونه كارديلوس سپينوس Carduelis spinus
گونه كارديلوس تريس تيس Carduelis tristis
گونه كارديلوس اورفي گيالس Carduelis uropygialis
گونه كارديلوس گزانتو گاسترا Carduelis xanthogastral
گونه كارديلوس ياريللي يمنينسس Carduelis yarrellii
گونه كارديلوس يميننسيس Carduelis yemenensis

امضا كاربر
من از یاد عزیزانم دمی غافل نمی مانم / نمیدانم عزیزانم ز من یادی کنند یا نه

:c (14): تشکر یادت نره :c (14): :c (5):





[تصویر:  image.php?u=56878&type=sigpic&am...1258974194]
يك شنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۹ ۱۲:۵۳ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال‌ها: 3,161
اعتبار: 0
سپاس کرده: 1,710
سپاس شده: 1,033 در 610 موضوع

امتياز: -1,217.00

ارسال: #8
RE : شناخت پرندگان
فنچ ها





فنچ مونکین که یکی از گونه استرلدیده می باشد.






فنچ پرنده اي آوازه خوان است كه در بسياري از كشورهاي جهان پراكنده است . رنگ هاي زيبا و متنوعي دارد. پرنده ماده نيز همين رنگ آميزي را دارد اما چندان براق نيست و رنگ قرمز پيشاني و يا زير گلوي آن كمتر ديده مي شود.
فنچ در حالت طبيعي ،‌روزها از لانه بيرون رفته و بر دانه هاي موجود در مراتع و كشتزارها و باغ ها و باغچه ها و حشرات كوچك و كرم ها تغذيه مي كند. پرواز آن كوتاه و موج دار است . پرنده ماده در لابه لاي درختان لانه سازي نموده و لانه را با مواد نرم و لطيف نظير پشم و كرك گياهان و غيره مي پوشاند و در هر بار تخم گذاري 4 تا 6 عدد تخم مي گذارد و براي مدت 12 تا 16 روز بر تخم ها مي خوابد و جوجه ها دو هفته بعد از جوجه آوري، لانه والدين را ترك مي كنند.
فنچ از پرندگان مفيد به شمار مي رود؛ زيرا كه بسياري از حشرات كوچك و كرم ها را در هنگام تغذيه جوجه ها از بين مي برد.
اين پرنده در زبان عربي نام هاي متعدد داشته و به آن « حسون » ؛ « ابوالحسن » ؛ « ابوزقاق » « زقيقه » و «شوبكي» و «طيورالجنه » گويند. جمع آن در زبان عربي « حساسين » است و به پرنده ماده نيز « ام الحسن» گويند. آواز آن نيز «زقزقه » يا « صداح » ناميده مي شود در زبان فارسي به آن سهره مي گويند ولي نام انگليسي آن يعني « فنچ » نيز بسيار متداول است . قابل ذكر است كه پرنده بازان ايراني بين دو پرنده سهره و فنچ تفاوت قايل هستند اما حقيقت اين است كه سهره رابطه از گونه هاي فنچ است.
فنچ ها به ويژه در نزد كودكان از محبوبيت خاصي برخوردار است ، زيرا نه تنها نگهداري آن آسان است ، بلكه خيلي زود به محيط قفس خود عادت كرده شروع به لانه سازي مي كنند. فنچ راه راه و فنچ بنگالي يا اجتماعي ، از اين لحاظ پرندگان مطلوبي هستند ، هر چند كه به خوبي نمي خوانند. حتي صداي يكنواخت و ناله مانند فنچ راه راه ممكن است پس از مدتي براي صاحب آن آزاردهنده باشد. با اين وجود ، پرورش اين پرنده به علت سهولت تشخيص نر و ماده آن، به خصوص در مقايسه با فنچ بنگالي ، با موفقيت بيشتري همراه است.
فنچ ها به هيچ وجه توانايي آسيب رساندن به وسايل منزل را ندارند و به همين علت مي توان آنها را با خيال آسوده در منزل نگهداري كرد ، اما اگر از قفس بيرون بيايند، به علت آن كه خيلي سريع پرواز مي كنند ،‌گرفتن آنها دشوار است بنابراين ،‌نگهداري از آنها براي افراد بيمار و يا معلول مناسب نمي باشد، اين در حالي است كه برخي از پرندگان زينتي معمولاً پس از مدتي خود به داخل قفس باز مي گردند.
فنچ ها معمولاً‌ پنج تا ده سال عمر مي كنند و برخي معتقدند كه تا يازده سال زنده مي مانند، و يكي از پرورش دهندگان اظهار مي دارد كه فنچ وي تا دوازده سال عمر كرده و تا سه ماه قبل از تلف شدن، توليد مثل مي كرده است.
فنچ ها ارزان قيمت بوده و برخي از نژادهاي كمياب آن كمي گران تر از بقيه به فروش مي رسند، به همبن علت تهيه چند قطعه فنچ براي نگهداري در منزل كاري بسيار ساده و آسان است. معمولاً فنچ ها را از قاره آفريقا ، استراليا و آسيا تهيه مي كنند. فنچ ها پرندگان حساسي هستند و بايد آنها را از دود سيگار و يا بوهاي تند آشپزخانه و يا مواد ضدعفوني كننده قوي محافظت كرد. زيرا كه اين بوهاي تند مي تواند باعث مرگ و مير پرنده شود. فنچ ها نسبت به صحبت كردن و يا سوت زدن آدمي عكس العمل نشان داده و از اين كار خوشحال مي شوند، اما متاسفانه تقليد صدا ندارند.
شكل و اندازه ظاهري فنچ :
در سرتاسر دنيا گونه هاي مختلفي از فنچ وجود دارد. اندازه آن كوچك و طول آن بين 7.5 تا 20 سانتي متر است و در هنگام باز كردن بالها طول آن 16 تا 24 سانتي متر خواهد بود. همان طور كه گفته شد رنگ پر و بال آنها بسيار متنوع و رنگارنگ است و هر گونه فنچ رنگ خاصي دارد. فنچ ها پرندگان بسيار آرام و صلح جويي هستند. برخي از آنها صداهاي خوشايندي از خود در مي آورند و برخي ديگر صداي آرام جيك جيك مانندي از خود در مي آورند. فنچ ها معمولاً از 5 تا 10 سال زندگي مي كنند و با اين وجود ديده شده كه برخي از فنچ ها تا 27 سال زندگي مي كنند. فنچ ها در تمامي كشورها وجود دارند ولي معمولاً در مناطق استوايي به صورت وحشي زندگي نموده و در ساير كشورها در قفس و توسط علاقمندان نگهداري مي گردند.

امضا كاربر
من از یاد عزیزانم دمی غافل نمی مانم / نمیدانم عزیزانم ز من یادی کنند یا نه

:c (14): تشکر یادت نره :c (14): :c (5):





[تصویر:  image.php?u=56878&type=sigpic&am...1258974194]
يك شنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۹ ۱۲:۵۴ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال‌ها: 3,161
اعتبار: 0
سپاس کرده: 1,710
سپاس شده: 1,033 در 610 موضوع

امتياز: -1,217.00

ارسال: #9
RE : شناخت پرندگان
رده بندي علمي فنچ :










رده بندي علمي فنچ :
Kingdom: Animalia
Phyium: Chordata
Class: Aves
Order: Passeriformes
Family: Fringillidae
Genus: Carduelis
بيشتر فنچ هاي موجود در جهان جزو خانواده فرنجيليده ( Fringillidae) مي باشند. اما برخي از فنچ ها به خانواده هاي ديگري نظير خانواده استريليده (Estrildidae) ، خانواده پلوسيده ( Ploceidae) و خانواده پاسيريده ( Passeridae) نيز وابسته اند و به منظور آشنايي با خانواده هاي مذكور توضيحاتي مختصر درباره هر يك از خانواده هاي فوق الذكر داده مي شود:

خانواده ( فنچ ) فرنجيليده :
نام ديگر اين خانواده « فنچ حقيقي » ( True Finches) است و داراي چندين خانواده بالغ بر 125 گونه مي باشد. اعضاي اين خانواده از محبوب ترين گونه هاي طيور زينتي در بين پرورش دهندگان پرندگان خانگي به شمار مي روند. پرندگان اين خانواده دانه خوار و حشره خوار با منقاري كوتاه ، مخروطي و قوي ، و پر و بال رنگارنگ هستند و برخي از آنها دم دراز و سري برجسته دارند. بسياري از آنان لكه بر روي شانه ها و بال ها و دم دارند. نرها معمولاً رنگي و خوش نقش و نگار هستند و ماده ها معمولاً ساده و معمولي هستند. در خارج از فصل زاد و ولد دسته جمعي به سر مي برند. در فصل جفت گيري روي درختان ، بوته ها ، يا زمين لانه مي سازند. آنان عمدتاً در مناطق جنگلي توليد مثل كرده و پروازي موجي شكل دارند و آوازشان از زرد پره ها دلنشين تر و آهنگين تر است. حداكثر 3 تا 5 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن بر روي تخم ها در حدود 12 تا 14 روز مي باشد و جوجه ها بر روي حشرات كوچك تغذيه مي كنند. البته اين خانواده علاوه بر فنچ شامل قناري نيز مي شود كه بحث درباره آنان در مطالب مربوط به قناري ها به صورت مفصل گفته مي شود. فنچ هاي جزيره هاوايي كه در جزاير هاوايي نيز وجود دارند جزو اين خانواده اند. اين فنچ ها بسيار نادر بوده و در معرض خطر انقراض مي باشند.



خانواده استريلديده Estrildidae :
اين خانواده شامل فنچ طوطي وار ، فنچ علفي و گونه هاي ديگري نظير : فنچ منقار مومي ( Waxbills) ، فنچ مونكين ( Munias) و فنچ راهب (Mannikins) مي باشد. اعضاي اين خانواده بيش از 133 گونه مي باشند. اين پرندگان در قاره هاي آفريقا ، آسيا و استراليا وجود دارند و برخي از اعضاي آنها ، فنچ هاي بسيار زيبايي هستند كه به رنگ هاي مختلف وجود دارند و بسياري از آنها خوش آواز هستند كه از ميان آن مي توان از فنچ منقار مومي نام برد. اين پرندگان مقاوم بوده و مي توانند با دماهاي مختلف سازگار شوند، اما برخي از آنان نيز نمي توانند سرماي بيش از حد را تحمل كنند و ممكن است در اثر سرما تلف شوند.
در طبيعت بسياري از آنان به صورت گله هاي كوچك در چمنزارها و دشت ها زندگي مي كنند و بيشتر دوست دارند كه لانه هايي با علوفه و به صورت كروي شكل با درهاي جانبي بسازند. در حدود 4 تا 8 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن بر روي تخم در حدود 16 روز است.

خانواده پلوسيده Ploceidae :
اين خانواده شامل فنچ بافنده Weavers و فنچ Whydahs مي باشد. خانواده پلوسيده چندين زير خانواده و در حدود 156 گونه دارد. اين پرندگان بيشتر در قاره آفريقا و گاهي در اروپا و آسيا ديده مي شوند. بيشتر بر روي دانه هاي ريز تغذيه مي كنند و پرندگان دليري هستند. پرنده نر كند ذهن بوده و تنها در فصل جفت گيري به رنگ هاي مختلفي در مي آيد و معمولاً به رنگ هاي سياه و آبي فولادي مي باشند و ماده ها به رنگ قهوه اي مي باشند. در غير فصل جفت گيري ، صيد يك جفت از آنها كار دشواري است زيرا كه هر دو به رنگ زرد يا بلوطي مي باشند. دم هاي بسيار درازي دارند و در فصل جفت گيري طول دم آن ها بين 20 تا 40 سانتيمتر خواهد بود. در طبيعت به صورت كلوني زندگي مي كنند و لانه هاي محكمي از خس و خاشاك و برگ در ختان و گل درست مي كنند و در حدود 2 تا 4 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن روي تخم بين 11 تا 17 روز است.



خانواده پاسيريده Passeridae :
پرندگان اجتماعي كوچكي هستند كه بيشتر در سرزمين هاي باز زندگي مي كنند و بيشتر دانه خوار هستند و رنگ آنان معمولاً خاكستري و بلوطي و سبزه مي باشد . گاهي اوقات نيز به رنگ سياه ديده مي شوند و از جمله اعضاي اين خانواده فنچ برفي ( Snow Finch ) است كه به رنگ سفيد و در برخي ديگر از گونه ها به رنگ زرد است. معمولاً لانه هاي بزرگي مي سازند و در حدود 2 تا 7 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن روي تخم آنان بين 12 تا 15 روز است.

امضا كاربر
من از یاد عزیزانم دمی غافل نمی مانم / نمیدانم عزیزانم ز من یادی کنند یا نه

:c (14): تشکر یادت نره :c (14): :c (5):





[تصویر:  image.php?u=56878&type=sigpic&am...1258974194]
يك شنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۹ ۱۲:۵۴ عصر
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال موضوع  ارسال پاسخ 






تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان - تالار گفتگوی ایرانیان © 1393.