به انجمن های تخصصی دانلود رایگان خوش آمدید

تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان / تالار عمومی / انجمن خانه و خانواده / تالار خانه و خانواده / كودكان v / تربيت و تنبيه کودکان

نام کاربری یا ایمیل:  
پسورد:     
ثبت نام | بازیابی پسورد
ثبت نام راهنما لیست اعضا مشاهده ارسال های جدید مشاهده ارسال های امروز
X اطلاعات تالار نشان میدهد که شما عضو نیستید. لطفا از این لینک در کمتر از 1 دقیقه ثبت نام کنید



ارسال موضوع  ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امیتازات : 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

تربيت و تنبيه کودکان

نویسنده پیام
*
ارسال ها: 15,594
اعتبار: 252
سپاس کرده: 7,731
سپاس شده: 12,330 در 5,159 موضوع

امتياز: 1,161,044.29

ارسال: #1
تربيت و تنبيه کودکان
تنبيه در لغت بمعنى آگاه کردن و در اصطلاح تربيت نوعى تحريک عاطفى از غير راه مهرورزى و گاهى با خشونت و امرى قابل تشويق است. اين تحريک که صورت هشدار و در نهايت نتيجه بازدارندگى از انجام و ادامه يک عمل را دارد ممکن است بصورت: - نشان دادن حالت نارضائى و غم و اندوه و تأسف از عمل باشد. - و يا بصورت وارد آوردن ضربه بر بدن با دست يا با وسيله‌اى ديگر. - همچنين ممکن است اين امر به صورت اجراى برنامه‌اى آزاردهنده باشد بدينگونه که او را از شيئ مورد علاقه‌اش محروم کرده و از دستيابى به هدف دوست‌داشتنى او را باز دارند. در همه حال تلقى کودک و يا بزرگ از تنبيه اين است که اهانتى بر او روا داشته شده و مورد تحقير قرار گرفته و از او خواسته‌اند به عملى اقدام يا عملى را ترک کند. کودک تنبيه را براى خود برخوردى ناروا مى‌شناسد و آن را براى خود هشدار يا خطرى بحساب مى‌آورد. از نظر تربيت تنبيه وسيله‌اى است حساس و خطرناک و بايد سعى شود تا حدود امکان آن را به کار نگيرند، مگر آنگاه که فرد در مسير لغزش و انحراف باشد و سدّ راه او جز از آن طريق امکان‌‌پذير نباشد. و يا مى‌خواهيم طفلى را به راه صلاح آوريم و شيوه‌اى جز اين شيوه در اختيار نباشد. در آنگاه که از اين وسيله تربيتى براى اصلاح و بازداشتن فرد استفاده مى‌شود باز هم بايد انديشيده و از روى حساب باشد. درباره کيفيت و ميزان و شيوه عمل بايد انديشه شود که صدمه جديدى بر کودک وارد نيايد و وضع او را از بد بدتر نکند.

امضا كاربر
آنکه دنبال حیات ابدی می گردید

کاش یک تا دو قدم

به سوی ظلمت چشم تو قدم بر می داشت

و به یک جرعه ی آن

ابدی می گردید.
سه شنبه ۱۶ فرو ۱۳۹۰ ۱۹:۲۳ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 15,594
اعتبار: 252
سپاس کرده: 7,731
سپاس شده: 12,330 در 5,159 موضوع

امتياز: 1,161,044.29

ارسال: #2
RE : تربيت و تنبيه کودکان
فوايد تنبيه
تنبيه به همه صور و اشکالش در تربيت مى‌تواند جارى باشد و البته فوايدى دارد که ذکر همه آنها در اين بررسى ممکن نيست.
اصلاح رفتار

تنبيه اين فايده را بهمراه دارد که کودک را سر عقل مى‌آورد و او در مى‌يابد که عمل خطائى را مرتکب شده و از تکرار آن بايد خوددارى کند. اين امر براى کودکان خردسال حتى به صورت شرطى‌شدن مى‌تواند مطرح باشد. طفلى که بخاطر خطائي، حتى بدون آگاهى‌داشتن به خطاى عملى تنبيه مى‌شود، براساس اصل شرطى شدن که توسط پاولوف عرضه شده است رابطه‌اى بين عمل و کيفر مى‌يابد. مى‌فهمد هربارى که عمل ناروائى را انجام دهد بايد زجر و رنج آن را تحمل نمايد و به اين نتيجه مى‌رسد که سودش در ترک آن عمل است.

يافتن راه صواب

گاهى تنبيه مى‌تواند وسيله‌اى باشد براى يافتن راه صواب. بدينگونه که کودکى عملى را انجام مى‌دهد، راهى را طى مى‌کند، شيوه‌اى را مورد عمل قرار مى‌دهد و بدان خاطر تنبيه مى‌شود. خودبخود به اين نتيجه مى‌رسد که آن اه قابل ادامه و تکرار نيست و براى مصون ماندن از تنبيه ناگزير بايد شيوه ديگري، و يا راه ضدّى را در پيش گيرد.

اثر بخشى فورى

از فوايد تنبيه اثر فورى آن برروى فرد است. کودکى را در نظر آوريد که در خانه يا مدرسه شرارت مى‌کند، مزاحم ديگران است، سروصدا به راه انداخته و براى ديگران صدمه آفريده است با لجبازى‌هاى خود در خانه آتش‌افروز کرده و براى ديگران رنج مى‌آفريند. شايد شور و آشوبى که او به پا کرده اجازه نمى‌دهد که کودک بخود آيد و دست از عمل ناروايش بردارد. در چنين صورتى يک سيلى يا يک ضربه مى‌تواند محيطى را ساکت و آرام کند. جلوى آشوب و آتش‌ افروزى‌هاى او را بگيرد. و مجالى براى مربى پديدآورد که بتواند اوضاع را سروسامان دهد و يا حرف خود را بزند. ( البته بايد ديد آيا چنين شيوه‌اى درست و بمورد است يا نه).
[
تضعيف رفتار
تنبيه در مواردى مى‌تواند نقش ضعيف‌ کننده‌اى را براى رفتار کودک ايفا کند. چه بسيارند تمنياتى که در افراد وجود دارند و ترس از تنبيه و مجازات نمى‌گذارد که کودک آن عمل را انجام دهد و يا چنين ترسى سبب مى‌شود که او آن خواسته را به عقب اندازد و يا در اجراى آن کمى سست و سهل‌تر عمل کند. رعايت اين امر سبب مى‌شود که کودک تدريجاً نسبت به آن رفتار بى‌اعتنا شده و آن چنان نباشد که خواسته دل را آزادانه و بى‌پروا برآورده سازد. براين اساس تنبيه گاهى مى‌تواند رفتار را تعديل کرده و زمانى حتى ريشه رفتار ناروائى را در درون بخشکاند.
ايجاد بيدارى
تنبيه گاهى آدمى را بخود آورده و بيدار مى‌کند، به عبارت ديگر عامل هشداردهنده و بيدارى آفرين است. ممکن است کودک در لحظه تنبيه عمل مربيه را غيرعادلانه و ناروا بداند ولى پس از آن، مخصوصاً بهنگامى که لحظاتى تنها باشد بخود ايد و دريابد که عملش مطبوع و مناسب نبوده و هشيار گردد.
اين امر بويژه در موقعى رخ خواهد داد که والدين و مربيان در حين تنبيه عمل ناروايش را به رخ او کشيده و تفهيمش کنند که چرا او را تنبيه مى‌کنند. و يا عواقب سوء و ناميمون عمل او را گوشزد کرده و به او تفهيم نمايند که در صورت تداوم ارتکاب چه عوارض سوئى متوجه او مى‌شود.
تشديد رفتار

اين هم فايده ديگر تنبيه است که مى‌تواند عامل تحريک کودک براى انجام رفتارى با شدّت و رغبت بيشترى باشد. بعنوان مثال مى‌گوییم:
کودکى در حد معينى وقت‌گذارى کرده و به درس و مشق و مطالعه‌اش مى‌پردازد. نمره مطلوب را نمى‌آورد. تذکّرات والدين و مربيان د اصلاحش مؤثر واقع نشده و سرانجام تنبيه مى‌شود. اين تنبيه در حقيقت او را به اين انديشه وامى‌دارد که کار و تلاش او براى دستيابى به چنان مقصد کافى نبوده و بايد فعاليت بيشترى را از خود بروز دهد. براين اساس تنبيه براى او نقش محرکى را ايفا کرده که او عمل و کار خود را بيشتر و فعاليت خود را تشديد کند.

امضا كاربر
آنکه دنبال حیات ابدی می گردید

کاش یک تا دو قدم

به سوی ظلمت چشم تو قدم بر می داشت

و به یک جرعه ی آن

ابدی می گردید.
سه شنبه ۱۶ فرو ۱۳۹۰ ۱۹:۲۴ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 15,594
اعتبار: 252
سپاس کرده: 7,731
سپاس شده: 12,330 در 5,159 موضوع

امتياز: 1,161,044.29

ارسال: #3
RE : تربيت و تنبيه کودکان
اصول و شرايط در تنبيه
شرط استحقاق

اين نخستين شرط است که ببينيم آيا کودک استحقاق تنبيه را دارد يا نه؟ استحقاق چه نوع تنبيهى را؟ کتک زدن؟ محروم شدن؟ سرزنش و ملامت شنيدن؟ ... اين سخن را بدان خاطر متذکر شديم که در مواردى کودک مستحق تنبيه نيست. مثلاً طفلى که در اثر بى‌توجهى ( نه از روى عمد) ظرفى را شکسته مستحق تنبيه نيست. زيرا نمونه اين بى‌احتياطى‌ها را خودمان هم داريم. همانگونه که خود را در اين موارد سرزنش و تنبيه نمى‌کنيم درباره کودک هم نبايد سرزنش و تنبيهى روا داريم.
رعايت سن
طفلى که مورد تنبيه قرار مى‌گيرد در شرايط مختلف سنّى وضع و حال مختلفى دارد. همه گاه نمى‌توان برنامه واحدى را درباره افراد پياده کرد. بايد ديد اين فرد در چه سنّى است؟ خردسال است يا کودک؟ نوجوان است يا بالغ؟
اين رعايت بدان‌خاطر است که کودکان خردسال در برابر تنبيه احساس بى‌پناهى مى‌کنند و اين موجب واردآمدن صدمه‌اى روانى بر کودک است. در حاليکه بزرگتر سعى دارند از صحنه بگريزند و در جائى پناه گيرند. همچنين درجه تحمل درد و مقاومت در کودکان مختلف يکسان نيست. به طفل خردسال نمى‌توان سيلى زد و کودک کم‌سن توان تحمل ضربه را ندارد.

رعايت رشد

اين هم شرط مهمى است که به غير از جنبه‌هاى مربوط به سن شرايط ديگرى را هم در زمينه رشد مورد توجه قرار دهيم: رشد بدني، عاطفي، رواني، هوشى و عقلانى کودک را .

کودکانِ شديداً وابسته و نازپرورده در تنبيه درد شديدى را متحمل مى‌شوند. کودکان باهوش اگر تنبيه شوند بيشتر از کودکان کم‌هوش صدمه مى‌بينند. همچنين تنبيه برکودکى که نقص عضوى دارد بسيار ناگوارتر و تلخ‌تر از تنبيه بر کودکان سالم است و والدين و مربيان در تنبيه اين جنبه‌ها را بايد موردنظر قرار دهند.

شرط تناسب

غرض تناسب با ميزان جرم است. اين سخن بدان‌خاطر گفته شد که گاهى والدين و مربيان بخاطر ناراحتى و احساس رنجى که در زندگى دارند بخاطر مسأله ناچيزى کودک را تنبيه مى‌کنند. در حاليکه اگر در شرايط عادى بودند شايد راه عفو و بخشش را در پيش مى‌گرفتند. شرط حالت و روحيه
در تنبيه شخصيت انفعالى و حالات و روحيات کودک را بايد موردنظر داشت. طفلى را در نظر آوريد که بخاطر مگ يا شهادت پدرش عزادار است، مادرش متارکه کرده و کارش به طلاق کشيده است، مادرش بيمار و طفل دلواپس اوست، از خانه که بيرون مى‌آمد شاهد درگيرى و نزاع و کتک‌کارى‌هاى والدين بود و ...
شک نيست چنين افرادى تحت‌ فشار روحى خاصى هستند، حال و وضعى عادى ندارند. اگر در چنين حالى کتک بخورند، مخصوصاً که آن را غيرعادلانه هم بدانند اثرش مادام‌العمر براو باقى خواهد ماند و حتى ممکن است فرجام حيات او را به جنايت بکشاند.
همچنين است وضع فردى که شديداً به مربى خود دلبسته و به او اميدوار است و يا او را تکيه‌گاه خود مى‌داند و يا کودکى که فوق‌العده حساس است، باهوش است، براى خود ارزش و اعتبارى فوق‌العاده قائل است و انتظار آن را ندارد که کمترين اهانتى به او روا داشته شود.

شرط عدالت

تنبيه بايد شرافتمندانه و مبتنى بر ضوابط عدالت و تقوى باشد نه مبتنى بر انتقام‌جوئى و عقده‌تکانى و کينه دل را خالى کردن و اين امرى است که جداً بايد مورد توجه والدين و مربيان کودک باشد.
معمولاً بهنگامى که طفل عمل ناروائى را آگاهانه انجام مى‌دهد خود در انتظار عواقب آن است و اگر تنبيهى درباره او اعمال شود، مخصوصاً اگر او از قبل هم چنين وعد‌ه‌هائى را درباره عقوبت شنيده باشد تنبيه را امرى عادلانه خواهد دانست.

رعايت تنوّع

تنبيه لازم نيست همه‌ گاه بر اساس يک شيوه و يک صورت باشد، مخصوصاً براى کودکى که بارها مورد تنبيه قرار گرفته و باز هم خطاکار است ( البته در چنين مواردى ضرورى است که تنبيه متوقف و علت آن جستجو شود.)

تنبيه صورت‌هاى مختلفى دارد گاهى بصورت ملامت است و زمانى بصورت محروم کردن، قهر کردن با کودک، دور داشتن او از تقرّب و بالاخره تنبيه بمعنى کتک زدن و ...

غرض اين است که در صورت تشخيص لزوم تنبيه اولاً بايد بدانيم کدام نوع آن را بکار بريم و مورد توجه قرار دهيم. ثانياً اصرار نداشته باشيم که مثلاً همه گاه از شيوه ملامت استفاده کنيم زيرا در آن صورت کودک نسبت به آن مصونيت احساس کرده و در برابر آن بى‌تفاوت خواهد شد و چنان تنبيهى اثر خود را نخواهد بخشيد.

شرط حداقل

تنبيه را نبايد با خشونت و با ظرفيت حداکثر توان اعمال کرد مخصوصاً اگر اعمال آن براى اولين بار و آنهم براى کودک باشد. زيرا اينگونه تنبيهات زمينه را براى احساس بى‌پناهى کودک و در نتيجه فساد و گاهى تعدد شخصيت فراهم مى‌کند و پيش از آنکه سبب هدايت و اصلاح شود عامل بدبختى کودک خواهد شد.

اين اصل کلى پاى برجاست که فشار زياد نتيجه‌اى کمتر عايد مى‌سازد و در مواردى حتى ممکن است کودک را به تمرّد و طغيان بيشترى وادارد. در مورد نوجوانان و بالغان ديده شده است که در موارد احساس خطر با تمام وجود ايستاده و از خود دفاع نموده‌اند.

امضا كاربر
آنکه دنبال حیات ابدی می گردید

کاش یک تا دو قدم

به سوی ظلمت چشم تو قدم بر می داشت

و به یک جرعه ی آن

ابدی می گردید.
سه شنبه ۱۶ فرو ۱۳۹۰ ۱۹:۲۸ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 15,594
اعتبار: 252
سپاس کرده: 7,731
سپاس شده: 12,330 در 5,159 موضوع

امتياز: 1,161,044.29

ارسال: #4
RE : تربيت و تنبيه کودکان
سنخيت تنبيه با تخلّف



دراين بحث مى‌خواهيم بگوئيم که بين جرم و تنبيه، تخلّف و تنبيه بايد سنخيتى باشد به اين معنى که براى هر خطائى بايد تنبيهى متناسب و هم‌سنخ آن صورت گيرد تا کودک بتواند بين اين دو رابطه‌اى ايجاد کرده و لااقل براساس نظرات روانشناسان شرطى شود.


بهنگام قهر کردن

گاهى غذائى را بر سر سفره حاضر مى‌کنيد و همه اعضاى خانواده را دعوت مى‌کنيد که براى صرف غذا بيايند. همه مى‌‌آيند جز يک نفر که مى‌خواهد قهر کند و يا از لوس‌بازى سردرآورد و يا در طلب نازکشى بيشتر است.

درچنين مواردى اگر حق را از آن کودک نمى‌دانيد و گمان داريد که رفتار او نادرست است و نبايد چنين کند ضرورى است به او اعتنا نکنيد، طبق معمول غذا را بخوريد و سفره را جمع کنيد و بگذاريد او درد گرسنگى را تحمل کند و بکوشيد در آن وعده جدّاً به او غذا ندهيد مگر آنکه توبه کند و از کار خود پشيمان شود.

عدم انجام تکاليف

گاهى طفلى از ميان کودکان، برنامه مدرسه‌اى را انجام نمى‌دهد و بدون حاضر کردن درس و مشق در مدرسه حاضر مى‌شود. در اين مورد نخست بايد تحقيق کنيم که آيا در اين مورد راه عذر از هر سو به رويش بسته بود يا نه؟ آيا به واقع او تکليف خود را مى‌توانست انجام دهد و نداد؟
اگر کار او ناشى از مسامحه و تن‌پرورى بود ضرورى است او را بهنگام ظهر، عصر، ساعت تنفس، ساعت تفريح و استراحت و گردش، در خانه يا مدرسه نگه داريم که نخست تکليفش را انجام دهد و آنگاه به استراحت و تفريح و ... بپردازد. همچنين اگر وقت خواب و استراحت او رسيده اشکالى ندارد که او را بيدار نگهداريم تا تکليفش را انجام دهد. در اين‌گونه موارد سهل‌گيرى خطاست، مگر آنگاه که مطمئن شويم او از اعمالش پشيمان است و خطايش تکرار نخواهد شد.

در استفاده از قدرت

شما در مواردى کودکى را مى‌بينيد که با استفاده از قدرتش به ديگر کودکى زور گفته و از قدرتش سوءاستفاده کرده است. يا چيزى را از دست کودک ديگرى ربوده و حاضر نيست به او پس دهد در چنين مواردى راه تنبيه او اين است که با اعمال قدرت او را وادار کنيم که شيئ ربوده شده را به صاحبش تحويل دهد و يا در برابر زور و قدرت خلع يد شود.
شايد در مواردى مربّى صلاح خود را در اين ببيند که کودک مزه همان زور و بيرحمى را بچشد و تقاص و انتقام‌گيرى را راه خوبى براى جلوگيرى از تکرار و ادامه عملش تشخيص دهد. وضع بهمين‌گونه است درباره کودکى که با استفاده از زور ديگرى را کتک زده است. البته بهتر اين است کودک ستم ديده را مورد دلجوئى قرار دهيم و به او محبت بسيار کنيم تا راه عفو را در پيش گيرد.
در سوءاستفاده از بازى

برخى از کودکان در وضع و شرايطى قرار مى‌گيرند که ديگران را اذيت کرده و مزاحم بازى آنها مى‌شوند. و يا نظم را بهم زده و مخلّ کار و تلاش ديگران مى‌شوند. قواعد بازى را ناديده گرفته و سعى دارند بهيچ صراطى مستقيم در نيايند.

در اينجا راه تنبيه کودک اين است که او را از بازى منع کنيم و از ديگران بخواهيم که با او بازى نکنند و حتى در مواردى ضرورى است او را از وارد شدن ميان جمع دور داريم و نگذاريم او با ديگران بجوشد. و يا بمحضى که از تقلب سر درآورد او را از محيط بازى اخراج کرده و در اين‌امر سماجت کنيم.

درشکستن و زيان آوردن

کودکى که در عين تذکر و هشدار والدين باز هم از سهل‌انگارى سردر مى‌آورد و در انجام کار خود مراقبت لازم را ندارد و سرانجام مى‌شکند و مى‌اندازد بايد بگونه‌اى مورد مجازات قرار گيرد که از آن پس در حين برداشت اشياء مراقبت‌هاى لازم را داشته باشد.

تنبيه او مى‌تواند بصورت ملامت و سرزنش باشد، يا هشدار دادن‌ها و اخطار، زمانى توبيخ و گاهى هم بصورت جريمه گرفتن. ممکن است شما به فرزندان روزانه جيب خرجى معينى بپردازيد در آن صورت مى‌توانيد به او هشدار دهيد که از اين پس در صورت عدم‌توجه بايد جريمه آن را از محل جيب خرجى بپردازد و براى نقره داغ کردن او يکى دوبار اين کار را انجام دهيد.

نابودکردن وسايل

گاهى شما کتابى ، دفترچه‌اى و اسباب‌بازى خاصى براى کودک تهيه کرده و در اختيار او مى‌گذاريد و او با استفاده نادرست آنها را از بين مى‌برد، کتاب و دفتر را پاره مى‌کند، اسباب‌بازى را شکسته و يا از کار مى‌اندازد و ...


تنبيه چنين کودکى اين است که باو تذکر و هشدار دهيم که ديگر چنين وسايل موردعلاقه‌اى را برايش نمى‌خريم. مگر اينکه تعهدى دهد و مطمئن شويم از اين پس در حفظ وسايل و ابزار خود خواهد کوشيد.


غرض از مجموعه اين نمونه‌ها نشان دادن سنخيت تنبيه با جرم بود و مثلاً در مورد اخير خواستيم نشان دهيم که در چنين حالتى جاى تنبيه نخواهد بود. همان نخريدن وسايل و ابزار براى او تنبيه بحساب خواهد آمد.

امضا كاربر
آنکه دنبال حیات ابدی می گردید

کاش یک تا دو قدم

به سوی ظلمت چشم تو قدم بر می داشت

و به یک جرعه ی آن

ابدی می گردید.
سه شنبه ۱۶ فرو ۱۳۹۰ ۱۹:۴۱ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 15,594
اعتبار: 252
سپاس کرده: 7,731
سپاس شده: 12,330 در 5,159 موضوع

امتياز: 1,161,044.29

ارسال: #5
RE : تربيت و تنبيه کودکان
مراقبت‌ها در حين اجرا


داشتن نقشه

کسى که درصدد تنبيه است براى اجراى آن طرحى و نقشه‌اى بايد داشته باشد تا تنبيه او خطرآفرين نباشد. او بايد بداند به کجاى بدن طفل مى‌خواهد ضربه وارد آورد، چند ضربه و چگونه؟ و ... تا ناشيانه اقدامى نکند و زيانى وارد نسازد. [

مطلع کردن کودک

بهنگامى که مى‌خواهيد کودک را تنبيه کنيد بايد او را آگاه کنيد. اين خطاست که طفل در حين بازى و سرگرم به کارى باشد و شما با استفاده از غفلت او، ناگهان ضربه‌اى بر او وارد آوريد. اين‌گونه ضربه‌زدن‌ها خطرناک و باعث ايجاد نابسامانى‌هاى رواني، ترس شديد و حتى گاهى سکته خواهد شد.

روشن کردن علّت

طفل بايد بداند براى چه تنبيه مى‌شود. چه چيزسبب شده است که او کتک بخورد. زيرا نفس تنبيه کسى را متوجه زشتى امر نخواهد کرد. اگر قصد شما عبرت‌آموزى و متوجه کردن کودک به نتيجه و عقوبت امرى است بايد آن را براى کودک توضيح دهيد. بدين‌سان طفل ضمن تنبيه بايد بفهمد چرا کتک مى‌خورد و از اين پس بايد چه کند که کتک نخورد.

تسلط بر خود

درحين تنبيه لازم است بر اعصاب خود مسلّط باشيم و حساب شخصى خود را که خشمگين و ناراحتيم از حساب کودک جدا کنيم. برخى از والدين و مربيان پيش از تنبيه دل پرى از کودک دارند و خشم و نفرت او را در دل مى‌پرورانند و بعد برسر او وارد مى‌شوند. تجارب روزمره نشان داده‌اند که تنبيه در چنين شرايط و حالاتى آثار و عوارضى فوق‌العاده براى کودک به بار خواهد آورد. ممکن است شما تنبيه کنيد و بعدها از کرده خود پشيمان شويد. بدين‌سان مديريت برخود، خونسردى و حفظ آرامش خويش شرط مهم و اساسى در تنبيه است.

دورى از ضعف و خستگى
ممکن است فرزند شما مستحق تنبيه است و شما دچار ضعف و خستگى هستيد و تازه از سرکار خود برگشته‌ايد. در چنان صورتى هرگز تن به تنبيه‌ کردن ندهيد که پشيمانى مى‌آورد و عاقبت خوشى ندارد. البته مادران هم بايد هوشيار باشند در چنان حال و وضعى شکايت فرزند را به نزد شوهر نبرند. بگذارند که او لحظه‌اى استراحت کند و سرحال آيد. اين توصيه درباره زنانى که در حال عادت ماهانه مى‌باشند نيز صادق است. آنها هم در چنان ايامى حال و وضعى عادى ندارند اگرچه آرام به نظر رسند. در حين تنبيه اين احتمال وجود دارد که از حال اعتدال خارج شوند.

محيط آرام

مصلحت اين است که تنبيه در محيط آرام و بدور از سروصدا و جار جنجال صورت گيرد و مسائل گوناگون با هم خلط نشوند و از ذکر چيزهائى که ربطى به تنبيه و بحث مربوط به آن ندارند پرهيز بعمل آيد. همچنين تنبيه نبايد در شرايط و موقعيتى باشد که طفل دچار ناامنى روانى و اضطراباتى ديگر است. مثلاً در ايامى نباشد که او غصّه امتحان را دارد و ترس او اين است که نتواند در فلان امتحان موفق شود.
اعلام محبت

درحين تنبيه بايد بگونه‌اى با کودک برخورد کنيد که او دريابد شما از اين جريان ناراحتيد و دلتان نمى‌خواست شرايطى پديد آيد و او کتک بخورد. شما او را دوست داريد و اگر تنبيهش مى‌کنيد بدان‌خاطر است که او را دوست داريم و نمى‌خواهيد آن لغزش از نو تکرار شود.

همچنين پس از تنبيه به او نشان دهيد که او را همچنان دوست داريد، کينه‌اى از او در دل نداريد و از اينکه او کتک خورده است خوشحال نيستيد و حتى ناراحتيد. با مهر و لطف خود غم و رنج ناشى از تنبيه را از دل او بيرون آوريد ضمن‌ اينکه از او قول مى‌گيريد ديگر آن کار را تکرار نخواهد کرد.

امضا كاربر
آنکه دنبال حیات ابدی می گردید

کاش یک تا دو قدم

به سوی ظلمت چشم تو قدم بر می داشت

و به یک جرعه ی آن

ابدی می گردید.
سه شنبه ۱۶ فرو ۱۳۹۰ ۱۹:۴۵ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 15,594
اعتبار: 252
سپاس کرده: 7,731
سپاس شده: 12,330 در 5,159 موضوع

امتياز: 1,161,044.29

ارسال: #6
RE : تربيت و تنبيه کودکان
زيان‌هاى تنبيه


باهمه فوايدى که براى تنبيه ذکر کرده‌ايم اين سخن بدان معنى نيست که تنبيه امرى بدون زيان است. زيان‌هايى هم براى آن موردنظر است که به برخى از آنها ذيلاً اشاره مى‌کنيم. ولى بصورت کلى و عمومى بايد اين نکته را متذکر شويم که زيان آن بر منافعش مى‌چربد و بهمين علت جز در موارد استثنائى و خاص نبايد از آن استفاده کرد.

شکستن شخصيت

تنبيهات چه بصورت بدنى و چه روانى از قبيل سرزنش‌ها، عتاب‌ها، تحقيرها، محروميت‌ها و... شخصيت افراد را خرد مى‌کند و آنها را تدريجاً به سوى خمودى و انزوا و گاهى هم فساد شخصيت مى‌کشاند.



بى‌اعتمادى به مربيان

تنبيه سبب آن خواهد شد که اعتماد کودک از والدين و مربيان سلب شود و آنها را افرادى زورگو و متجاوز و يا غير عادل و ستمکار بحساب آورد. کودکى که از والدين ومربيان کتک خورده نمى‌تواند نسبت به حسن‌نيّت و قابل اعتماد بودن آنها اعتقاد داشته باشد. اين احساس در کودکان کم سن‌تر بيشتر پديد مى‌آيد بويژه به ‌هنگامى که ندانند چرا تنبيه شده‌اند و علت کتک‌خوردنشان چه بوده است. آنها گمان دارند که والدين و مربيان از قدرت خود سوءاستفاده کرده و محبتشان دروغين است.



ايجاد زمينه براى خشونت‌ها آرى تنبيه ممکن است جلوى سربهوائى کودکان را گرفته و بطور موقت آرامش و سکون را در محيط شلوغى که او ساخته فراهم آورد. ولى اين امکان را هم پديد مى‌آورد که قدرت عمل و ابتکار را هم از دست مربّى خارج سازد.



پيدايش ترس و اضطراب تنبيه در مواردى امکان دارد زمينه‌ساز ترس و اضطراب کودک گردد. اما ترس کودک از والدين و مربيان سبب آن خواهد شد که طفل همه گاه بکوشد از آنان دور شده و کناره‌گيرى کند. و اما اضطراب سبب آن خواهد شد که قرار و آرام از کودک سلب شده و توان کار و تلاش ازاو گرفته شود. در چنان صورتى طفل وضعى عادى و رفتارى سازگارانه نخواهد داشت. در کل به اين نکته بايد تکيه کرد که نا بسامانى‌هاى روانى ناشى از ترس و اضطراب، احساس ناامنى‌ها اثرات ناگوارى بر زندگى کودک دارد. وضع حال و آينده او را دچار اختلال خواهد
کرد.


تسليم و بردگى البته اين امکان هم وجود دارد که تنبيه سبب تسليم کودک گردد و او را بشکند. در چنان صورتى هم مربى موفق نخواهد بود. زيرا در چنان صورتى طفل دائماً درصدد مخفى کارى و چاره‌جوئى براى نجات است. تسليم ناشى از زور غير از تسليم ناشى از منطق و استدلال است. بهنگامى که طفلى وجداناً قانع و تسليم گردد در پى اجراى دستورات و راهنمائى‌هاى مربى است ولى بهنگامى که آن را ناشى از زور و اعمال قدرت بداند سعى خواهد کرد بنحوى از دستورات طفره رود. از سوى ديگر اين نکته را بايد متذکر شد که چه فايده که کودکى بخاطر ترس از تنبيه مطيع شده و با عبوديتى کورکورانه تسليم آنها گردد. چنين امرى با شئون انسانى انسان سازگار نيست. آنکس که عادت کند تسليم زور گردد زندگى بعديش نيز دچار مخاطره خواهد شد.



جرم و تبهکارى بررسى‌ها نشان مى‌دهند که تنبيه در مواردى عاملى براى جرم و تبهکارى فرد شده و زمينه‌ساز تحويل عناصر تبهکار به جامعه خواهد شد. براساس بررسى‌ها و تحقيقات بسيارى از افرادى که تن به جرائم و تبهکاري، در سنين بعدى زندگى مى‌دهند و يا افرادى بى‌بندو بار و لاابالى بار مى‌‌آيند از کسانى هستند که در گذشته مورد تنبيهات سخت قرار گرفته و بر اثر خشونت‌هائى که ديده‌اند عقده‌اى بار آمده‌اند.



بد آموزى‌ها تنبيهات بويژه در مواردى که براى کودک علتى روشن و توجيه شده نباشد مى‌تواند درس بدى براى کودکان بحساب آيد. اين درس بدآموز به اين صورت است که منطق زور و اعمال خشونت را در آنان تقويت مى‌کند و آنان را به آزاررسانى سوق مى‌دهد. کودکانى هستند که دعوائى بحساب مى‌آيند و هرآنگاه که با کودکان ضعيف‌تر از خود برخورد کرده‌اند سر از ستمکارى درآورده و به اعمال قدرت پرداخته‌اند. اين رفتار از يکسو ناشى از درس ناردستى است که از والدين و مربيان گرفته‌اند و از سوى ديگر وسيله‌اى است براى عقده‌تکانى و نجات دادن خود از احساس فشارى که در درون دارند.

آسوده کردن ناصواب وجدان

کودکى که جرمى مرتکب شده و بدنبال آن مورد تنبيه قرار گرفته خود را در رابطه با آن جرم برئ الذّمّه مى‌بيند. وجدانش راحت است از آن بابت که کار بدى کرده وعقوبت خود را يافته است. و اين امر نوعى معامله را در امر گناه در فکر او مستقر مى‌سازد و وجدان او را مى‌کشد. بعدها که باز هم هوس همان لغزش و اشتباه را بکند مى‌تواند با جرأت در آن وادى وارد شده و از هم‌اکنون پيش‌بينى وضع خود را داشته باشد. مى‌داند در ازاى فلان لغزش چه عقوبت و دشوارى براى او مطرح است و به معامله با والدين و مربيان مى‌پردازد! جرم از او، تنبيه از آنان.

امضا كاربر
آنکه دنبال حیات ابدی می گردید

کاش یک تا دو قدم

به سوی ظلمت چشم تو قدم بر می داشت

و به یک جرعه ی آن

ابدی می گردید.
سه شنبه ۱۶ فرو ۱۳۹۰ ۱۹:۴۸ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 15,594
اعتبار: 252
سپاس کرده: 7,731
سپاس شده: 12,330 در 5,159 موضوع

امتياز: 1,161,044.29

ارسال: #7
RE : تربيت و تنبيه کودکان
شيوه‌هاى تنبيه

تنبيه همه گاه بدنى نيست در مواردى بسيار مى‌تواند صورت اخلاقي، روانى و عاطفى داشته باشد، اين سخن بدان خاطر است که برخى از والدين و مربيان تصور دارند که تنها با چوب و فلک و شلاق بايد به پيش رفت و کودک حتماً بايد کتک بخورد تا آن کار تنبيه بحساب ‌آيد. از نظر اسلام سعى براين است تا آنجائى که امکان دارد به تنبيه بدنى اقدام نشود و بکوشند که با شيوه‌هائى عاطفى و اخلاقى فرد را به راه آورند. هر کودکى مستحق کتک خوردن نيست و تازه اگر هم استحقاق آن را پيدا کند بگونه‌اى نيست که برخى از والدين و مربيان تصور دارند.

تذکّر


براى کودکى که بدخط و نارسا نويس است ضرورى است که از همان آغاز شروع به کار کنيم تمرين‌ها را يکى پس از ديگرى انجام دهيم. بايد اطمينان داشت که اين مشکلات رفع خواهند شد و کودک خواهد توانست راه و رسم اصلى خود را در پيش گيرد.
چنانچه اين اقدامات بطور متوالى انجام شد و نتيجه‌اى بدست نيامد ناگزير بايد بفکر درمان او بيفتيم و ببينيم چه عواملى دست‌اندرکار چنين سقوطى براى او هستند. و اگر قادر به شناخت و يا رفع آن نشديم طبيعى است که شيوه‌اى ديگر براى او در پيش گيريم. در برخى از جوامع بهنگامى که از درست‌نويسى کودک بهرعلتى مأيوس شده باشند سعى دارند از راه آموزش ماشين‌نويسى آن کمبود را جبران نمايند. اصل ارتباط ضرورى است وقتى از راه دستنويسى ميسر نشد بايد از راه ماشين صورت گيرد مخصوصاً براى آنها که ناتوانى شديد حرکتى دارند. در ضمن بايد متذکر شويم که مشق دادن زياد مشکلى را حل نمى‌کند، کتک زدن و بى‌آبرو کردن هم دردى را دوا نمى‌کند. سرزنش و تمسخر هم چاره‌کار نيست. از برچسب زدن بدخطي، نادرست نويسى به کودک پرهيز کنيم اگر چه ديکته او پر از غلط باشد. و اگر چه کودک ۸ ساله باشد. با روحيه‌ دادن و اميدوار کردن بهتر و بيشتر مى‌توان موفق شد.



نگاه با معنى

گاهى شما مى‌توانيد با نگاهى عميق و جدّى و پرمعنى کودکى را که در مسير خطاست از عملش بازداريد بحدى که ديگر نيازى به کتک زدن او نباشد. والدين و مربيان در حين ملاحظه ارتکاب گناه کودک با نگاه خود مى‌توانند به او تفهيم کنند که از اين عمل او رضايت ندارند.



اخطار

گاهى بجاى اينکه کودک را تنبيه کنيم مى‌توانيم به او اخطار کنيم، توجهش دهيم که با راه و روش خاصى که در پيش گرفته به چه سرانجام خطرناکى کشيده خواهد شد و چه عقوبت‌هائى در انتظار او خواهد بود.
اخطارها مى‌توانند هشدار دهنده باشند و طفل را بخود آورند. اقل فايده اخطار اين است که فعلاً تا ساعات و لحظاتى او را از ارتکاب عملى باز مى‌دارد و در اين فاصله زمانى فرصتى داريم تا براى او اقدام و برنامه جديدى داشته باشيم.



تحکّم

غرض سلب آزادى او در انجام يک فعل است. سد راه او در رسيدن به هدف نامطلوب و نارواست. کنترل آمد و شدهاى نامطلوب و نادرست اوست. جلوگيرى از آزاررسانى اوست به ديگران اگرچه اين امر مورد رضاى او نباشد.
طفلى که سنگى در دست گرفته که به سوى شيشه‌اى يا کسى پرتاب کند و موجب واردآوردن زيان وصدمه‌اى شود بايد از اين کار منع و جلوگيرى شود اگرچه اين کار با سلب آزادى او و محکم گرفتن دست‌هاى او و با کنترل شديد او امکان‌پذير باشد.



محروم کردن

از شيوه‌هاى تنبيه محروم کردن طفل است از چيزى که مورد علاقه شديد او است. مى‌دانيم که طفل به غذا، به بازي، به شرکت در فعاليت‌هاى جمعى و تفريحي، به معاشرت با دوستان، به تماشاى برنامه‌هاى تلويزيوني، به جست و خيزها و ... علاقه بسيارى دارد. محروم کردن او از اين امور خود در سازندگى و اصلاحش مى‌تواند مؤثر باشد.
بتناسب لغزش و اشتباهى که کودک مرتکب شده است مى‌توان او را از لذتى منع کرد. مثلاً جلوى بازى او را گرفت، يا به او متذکر شد که امروز حق تماشاى برنامه تلويزيون را ندارد.

در محروم کردن طفل از چيزى سعى داريم که بتناسب جرم و ارتکاب گناه او را از چيزى باز داريم که شديداً مورد رغبت و علاقه اوست و امرى است که او وابسته به آن است. البته اين نکته را موردنظر داريم که آن محروميت موجب واردآمدن صدمه‌اى بر جسم و جان او نباشد.



سرزنش و ملامت

تنبيه گاهى مى‌تواند به صورت سرزنش و ملامت باشد و به رخ کشيدن اعمال نارواى او که منجر به چنان عقوبتى شده است. فرض کنيم کودکى دائماً مورد تذکر و اخطار والدين در کوشش براى مطالعه و درس و انجام تکاليف بوده است ولى در اثر بى‌توجهى‌ها بالاخره تجديد شده است. طبيعى است که او براى وضع موجود خود ناراحت و نگران باشد. در چنين مواردى مى‌توان دقايقى او را سرزنش و ملامت کرد که درد خود را بيشتر احساس کند.



توبيخ

از جلوه‌هاى تنبيه توبيخ است و غرض، کلمات درشت و زننده‌اى است که احساسات و شخصيت کودک را خرد و جريحه‌دار کند و اين خود وسيله‌اى مى‌باشد براى بازگشت و به راه آوردن فرد و قراردادن او در مسيرى درست.
مى‌دانيم که برخوردها با کودک بايد احترام‌آميز بر اساس رعايت اخلاق و ادب باشد. توصيه اسلامى اين است که او را آقا، خانم، و ... صدا کنند، و با عبارات سازنده او را بسوى خير و سعادت جهت دهند.
بهنگامى که طفل بر اين اساس عادت کرده باشد اگر سخنى خلاف مطلوب بشنود طبيعى است که ناراحت شدن و به شخصيت او لطمه خواهد خورد. با اين حساب توبيخ مى‌تواند عاملى سازنده و جهت‌دهنده باشد و در قرآن نيز از اين شيوه استفاده مى‌شود.



قهرکردن

از شيوه‌هاى مهم تربيتى که در اسلام به آن توصيه شده است قهر کردن است. امام رضا (ع) به فردى که در نزدش از فرزند خويش شکايت داشت و مى‌گفت که گاهى او را تا چند ضربه شلاق مى‌زند، فرمود، او را نزن با او قهر کن ولى ادامه نده .(واهجره و لا تطل ...) قهر بحقيقت نشان دهنده نارضائى طرف و خشم و نفرت او نسبت به يک عمل است. بهنگامى که مربى با همه مهرى که نسبت به کسى دارد از او ببرد خود اثرى سازنده در روحيه کودکان دارد. سبب آن مى‌شود که بخود آيد و هشيار گردد.

در اسلام اصل اين است که پس از قهر موجبات آشتى را فراهم آوريم و آن را ادامه ندهيم. آنکس که خود قهر کرده خودهم بايد زمينه انس و آشتى را فراهم سازد. ادامه قهر زمينه‌ساز شک و سستى در رفتار کودک است. باعث آن مى‌شود که ارزش تربيتى قهر از ميان برود.


تهديد کودک


در مواردى ضرورى است که پس از رعايت و اعمال ضوابطه گذشته موجباتى را براى تهديد کودک فراهم آوريم. او را از عواقب کار و از عقوبتى که درباره‌اش روا داشته خواهد شد آگاه سازيم. او را بايد تهديد کرد و ترساند.
تهديد سببى و وسيله‌اى براى خوددارى از انجام عمل است. باعث آن خواهد شد که بسيارى از آنچه را که فرد مى‌خواهد انجام دهد انجام ندهد و از اجراى آن سر باز زند. همچنين تهديد مى‌تواند هشدار دهنده باشد. شما به آيات متعدد قرآن توجه کنيد که چه تهديدهائى را در رابطه با گناهکاران عرضه و ارائه مى‌دهد.



اعتراف و عذرخواهى

اينکه فرد غرور خود را بشکند و به صراحت به اشتباه خود اعتراف کند و از گذشته‌اش عذربخواهد خود شيوه‌اى از تنبيه است و مى‌تواند درس مؤثرى براى فرد باشد که ديگر بار بدان امر تن در ندهد.
کودکى که به ديگرى ظلم کرده، حق کسى را از بين برده بايد به او تفهيم گردد که کار بدى را مرتکب شده و بايد عذر بخواهد. از رده‌هاى تنبيه اين است او را وادار کنيم که مراتب عذرخواهى خود را در حضور جمع علام دارد و قول مى‌دهد که ديگر از اين کارها نکند.

امضا كاربر
آنکه دنبال حیات ابدی می گردید

کاش یک تا دو قدم

به سوی ظلمت چشم تو قدم بر می داشت

و به یک جرعه ی آن

ابدی می گردید.
سه شنبه ۱۶ فرو ۱۳۹۰ ۱۹:۵۱ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 15,594
اعتبار: 252
سپاس کرده: 7,731
سپاس شده: 12,330 در 5,159 موضوع

امتياز: 1,161,044.29

ارسال: #8
RE : تربيت و تنبيه کودکان
شرايط قبل از تنبيه

شناخت پیش ازتنبیه امری ضروری است


علت و يا علل رفتار ناصواب کودک را بشناسيم و بدانيم چه عواملى موجب بروز فلان رفتار شده است. شيوه تنبيه بايد بگونه‌اى باشد که ريشه آن‌ها را خشک کند و گرنه هرگونه اقدامى در اين زمينه بى‌حساب و نامفيد خواهد بود. آرى ممکن است که طفل تنبيه شود و بطور موقت تا مدتى از فلان عمل بازداشته شود ولى چون ريشه‌ها و عوامل آن همچنان وجود دارند رفتار ناصواب هم عود خواهد کرد.

آگاهى دادن

پيش از تنبيه بايد قطعى و روشن باشد که طفل نسبت به قبح عمل آگاهى‌هاى لازم را داشته و با اين حال بدان اقدام کرده است. ما اطمينان داريم که بخشى مهمى از رفتار ناصواب کودک بدان‌خاطر است که از قبح عملى خبردار نيست.

گمان والدين و مربيان

در امر تنبيه کودک آن است که گمان دارند کودکان هم مثل خود آنها مى‌فهمند که فلان کار خوب و فلان کار بد است و آگاهانه تن به لغزش داده‌اند. در حاليکه اگر نيکو تعمق شود در مى‌يابيم که آنها از اين امور کاملاً بى‌اطلاعند. براين اساس آگاهى دادن به حسن و قبح عمل از نخستين اقدامات پيش از تنبيه است.

تهديد از عقوبت امر


ممکن است طفلى بارها و بارها عملى را انجام داده از سوى شما عقوبتى براى او معين نشده است و حتى شما تهديدى هم نکرده‌ايد که اگر بار ديگر چنين کند چنان خواهد ديد. در نتيجه او خود را در اقدام بعمل آزاد يافته است. اگر او تهديد شما را بشنود و بدان اعتنائى نکند مى‌تواند تنبيه شود.


توافق والدين


در اجراى تنبيه و عقوبت کودک بين والدين بايد توافق کامل برقرار باشد. نوع اين توافق در شرايط گوناگون فرق مى‌کند. گاهى توافق در اين است که پدر به قصد تنبيه کودک به پيش رود و مادر ضامن شود. زمانى توافق برعکس است. گاهى توافق بر اين است که فعلاً ما در يکى دو دقيقه خود را به کارى سرگرم کند تا طفل مثلاً ضربه‌اى را که مستحق آن است بخورد و ادب شود و...


در همه حال اين خطاست که پدر و مادر باهم درباره تنبيه کودک دعوا داشته باشند. اين يک به کودک ضربه‌اى وارد کند آن ديگرى با فحش و بد و بيراه عمل او را خطا بداند. در همه حال فراموش نکنيم که اگر طفل براى گريز از تنبيه به دامن مادر پناه برد پدر نبايد آن پناه و آن سد را بشکند و طفل را از دامان مادر بيرون بکشد و تنبيه کند. توافق‌ها بايد از قبل صورت گيرند و موضع‌گيرى‌هاى متخالف نبايد کوشش و تلاش والدين و مربيان را خنثى کند.

امضا كاربر
آنکه دنبال حیات ابدی می گردید

کاش یک تا دو قدم

به سوی ظلمت چشم تو قدم بر می داشت

و به یک جرعه ی آن

ابدی می گردید.
سه شنبه ۱۶ فرو ۱۳۹۰ ۱۹:۵۵ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 15,594
اعتبار: 252
سپاس کرده: 7,731
سپاس شده: 12,330 در 5,159 موضوع

امتياز: 1,161,044.29

ارسال: #9
RE : تربيت و تنبيه کودکان
پرهيزها در تنبيه

در تنبيه کودک از تن دادن به امور و جرياناتى بايد خوددارى کنيد. مواردى که ذيلاً ذکر مى‌شود همان‌هائى هستند که روانشناسان مجرب و مربيان بنام ما را از ارتکاب آن هشدار داده‌اند و رعايت آنها در امر سازندگى و هدايت نسل شديداً مؤثر است.


عقده گشائى‌ها

اين خطاست که شخصى با تنبيه کودکى ناتوان عقده‌هاى خود را بيرون بريزد و محروميت‌هاى ناشى از درگيرى و نابسامانى روانى و يا زندگى شخصى خود را از اين طريق فرو نشاند. برخى از افراد در زندگى روزمره نابسامانى و مشکلاتى دارند، از کار خود ناراضى هستند، توان اينکه با همه مشکلات مقابله کنند در آن‌ها نيست، فرصتى را مى‌طلبند که در آن به عقده‌تکانى بپردازند. و يا دائماً درصدد يافتن مقصرى هستند که او را تنبيه کنند. اين چنين افرادى در تنبيه کودک خطاکارند. اگر شما ناراحتيد فرزند شما تقصيرى ندارد.



منع انتقام


از تنبيه انتقامى بايد پرهيز کرد که کارى است توأم با غضب و غضب شعله آتشى است که در مواردى بسيار خرمن‌ها را آتش مى‌زند. تنبيه ناشى از انتقام مربى را از هدف دور مى‌سازد. حساب‌ها بايد از هم جدا شوند و براى هر حسابى دفترى جداگانه بايد گشوده شود. احساس کودک از تنبيه انتقامى و درک او از اين‌امر که مربى دارد بحساب ديگرى او را مورد آزار قرار مى‌دهد رابطه‌ها را تيره‌ مى‌سازد و زمينه را براى عدم‌ نفوذ مربى در شاگرد فراهم مى‌کند.



تنبيه مضاعف

ازنظر تربيت تنبيه مضاعف نارواست و آن تنبيهى است که خود مرکب از چند تنبيه ديگر باشد. مثل کتک زدن بهمراه ناسزا گفتن و توبيخ و ملامت. اگر کودک را کتک مى‌زنيد ديگر به او فحش ندهيد، اگر او را سرزنش مى‌کنيد ديگر از غذا و بازى محرومش نسازيد که اين شيوه‌اى غيرعادلانه و خلاف نظر اسلام است. در اسلام حتى فردى را که محکوم به اعدام است و براى کشتن او را مى‌برند حق نداريم فحش بدهيم و يا او را ملامت کنيم.



خشونت

تنبيه بکنيد امّا خشونت بخرج ندهيد. دست و شلاقتان را زياد بالا نگيريد بيرحمى خود را در اين راه نشان ندهيد. همانگونه که گفتيم غرض اساسى در تنبيه نشان‌دادن شکسته شدن سد حرمت است نه چيز ديگر. والّا اگر بنا شود با کودک از طريق بدردآوردن او معامله کنيد هرگز در اين راه موفق نخواهيد شد. اين از عدالت مربى بدور است که با استفاده از زور و قدرت خود بجان کودکى بى‌پناه افتد و او را زير مشت و لگد خودگير و يا بدنش را سرخ و سياه کند. خدا چه شد؟ مگر مى‌توان از انتقام خدا در امان ماند.



طرد و اخراج

برخى از والدين و مربيان بهنگامى که از رفتار کودکى به ستوه آمده‌اند سعى دارند او را از خانه يا کلاس اخراج کنند، در حاليکه اين اقدام اثر تربيتى نامطلوبى بر روى کودک دارد بويژه کودکانى که سن و سال زيادى نداشته باشند. شما با اين اقدام به احساس بى‌پناهى کودک کمک مى‌کنيد و يا بر او از نظر درسى لطمه‌اى وارد مى‌آوريد که قابل جبران نيست. کودک بمحض اخراج از خانه به جستجوى پناه برمى‌آيد و اى چه بسا که اين‌امر موجب وارد آمدن صدمه و زيانى روانى بر او باشد. و در اخراج از کلاس حتى اين خطر وجود دارد که طفل خود را از شر تنبيه و امر و نهى شما راحت کند و دست خود را از دامان تربيت شما جدا نمايد



تکرار تنبيه

در مواردى ممکن است شما کودکى را تنبيه کرده‌ايد و ظاهراً عمل ناروائى از او ترک شده و مجدداً همان عمل را تکرار کرده است. در چنين صورتى ضرورى است تنبيه متوقف و تعطيل و علت يا علل آن جستجو شود. معلوم مى‌شود که تنبيه شما نتوانسته است ريشه نابسامانى و بدرفتارى کودک را بخشکاند و يا او را از آن امر باز دارد. ممکن است طفلى که تنبيه مى‌شود و شما او را تنبل مى‌دانسته‌ايد و براى رفع تنبلى او اقدام به تنبيه مى‌کرده‌ايد به واقع عقب‌مانده ذهنى بوده باشد.



تنبيه دسته جمعى

گاهى ممکن است همه کودکانه خانه و يا همه دانش‌آموزان کلاس يکباره فرياد و شيوه بدرفتارى از خود بروز داده و يا دعوا و سروصدا به راه انداخته باشند. همچنين ممکن است همه افراد کلاس از دستورات شما تخلف کرده و تکليف انجام نداده باشند. در چنين صورتى به مصلحت نيست که يکباره همه کودکان را مورد تنبيه قرار دهيم بويژه که در مواردى هم ممکن است عده‌اى بيگناه باشند و يا احتمال مقاومت و تمرد شديد باشد. در آن ساعت تغيير موضع دهيد و با شيوه‌هائى بکوشيد دل آنان را بدست آوريد. بعدها که سکوت و سکون برقرار شد مى‌توانيد تدريجاً عوامل عصيان و طغيان را شناسائى کرده و به اصلاح آنها بپردازيد.



منع‌هاى ديگر

چه بسيارند تذکرات و هشدارهائى که در اين رابطه قابل‌ذکرند و ما براى پرهيز از اطاله کلام از ذکر تفصيلى آنها خوددارى مى‌کنيم

مثل: - منع از صدمه‌زدن و با خشم عمل‌کردن که گاهى نقصى را در کودک پديد مى‌آورد که مادام‌العمر غيرقابل جبران است. - منع از تکليف اضافى و مخصوصاً رونويسى مشق و يا افزودن مسؤوليت که درد بداخلاقى را دوا نمى‌کند. - منع از حبس در جاهاى ترسناک که ممکن است زمينه ناامنى و ترس و اختلال روانى گردد. - منع از تمسخر، تحقير، اهانت، ناسزاگوئى‌ها، و ....

امضا كاربر
آنکه دنبال حیات ابدی می گردید

کاش یک تا دو قدم

به سوی ظلمت چشم تو قدم بر می داشت

و به یک جرعه ی آن

ابدی می گردید.
سه شنبه ۱۶ فرو ۱۳۹۰ ۲۰:۱۵ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال موضوع  ارسال پاسخ 






تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان - تالار گفتگوی ایرانیان © 1397.