به انجمن های تخصصی دانلود رایگان خوش آمدید

تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان / انجمن دانشگاه / تالار دانشگاه / تالار صنایع نظامی , هوانوردی و کیهان شناسی / جنگ افزار v / صنایع نظامی عراق(قبل از سقوط صدام)

نام کاربری یا ایمیل:  
پسورد:     
ثبت نام | بازیابی پسورد
ثبت نام راهنما لیست اعضا مشاهده ارسال های جدید مشاهده ارسال های امروز
X اطلاعات تالار نشان میدهد که شما عضو نیستید. لطفا از این لینک در کمتر از 1 دقیقه ثبت نام کنید



ارسال موضوع  ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امیتازات : 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

صنایع نظامی عراق(قبل از سقوط صدام)

نویسنده پیام
*
ارسال ها: 85
اعتبار: 186
سپاس کرده: 12,792
سپاس شده: 13,341 در 5,770 موضوع

امتياز: -26,232.00

ارسال: #1
صنایع نظامی عراق(قبل از سقوط صدام)
بخش اول:موشک های بالستیک



موشک الحسین



موشک الحسین یک موشک بالستیک کوتاه برد سوخت مایع است که در ابتدا تصور می شد موشکی جدید است ولی اکنون ثابت شده است که یکی از مدل های توسعه یافته موشک اسکاد بی روسی است.

الحسین برای حمله به اهداف استراتژیک طراحی شده با کلاهکی 500 کیلوگرمی و بردی معادل 600 کیلومتر.کلاهک این موشک را می توان با مواد منفجره متعارف،شیمیایی و یا میکربی مجهز نمود.نوع هدایت این موشک اینرسیایی بوده که این نوع هدایت بدوی و ابتدایی دقت بین 1000 تا 3000 متر به این موشک داده است.این موشک توسط کشنده ی استاندارد موشک اسکاد (MAZ) و نوعی کامیون آلمانی ساخت شرکت MAN به سوی هدف پرتاب می شده است.الحسین طولی 12.46 متری و قطری 0.88 متری داشته و وزن پرتاب آن 6400 کیلوگرم بوده است.الحسین از موتوری سوخت مایع یک مرحله ای استفاده می کرده است.

دقت الحسین به گونه ای بوده است که تنها در مقابل اهداف گسترده موثر بوده،دلیل این امر میتواند دوری محل پرتاب تا هدف بوده باشد(CEP هر موشک برابر با 5% از برد آن است)به همین دلیل بهترین اهداف برایش شهر های پر جمعیت،مناطق عملیاتی،پالایشگاه های نفت و ... باشد.متحرک بودن لانچر این موشک به حفظ بقای آن کمک بسیاری می کند،همانطور که در جنگ خلیج فارس دیدیم.

عقیده بر این است که آغاز تولید این موشک به اوایل دهه ی 1980 بر میگردد و اولین گزارش تست پرتاب آن در سال 1987 منتشر شده است.عراق قادر به خرید بسیاری از اجزای این موشک و کمک های بسیاری از کشور های غربی بود منجمله:آلمان شرقی،آلمان غربی،اتریش،برزیل،انگلیس،فرانسه،چین، مصر و حتی آمریکا بود.اولین استفاده الحسین در جنگ ایران و عراق بود که به وسیله آن حملات گسترده ای به تهران و حوزه های نفتی ایران صورت می گرفت،گزارش شده است که تا ماه های اولیه سال 1988 بیش از 190 موشک به طرف ایران شلیک شده است.

در طول جنگ خلیج فارس در سال 1991 به جز 8 موشکی که قبل از پرتاب بر روی زمین منهدم شدند عراق 43 موشک علیه اهداف استراتژیک در عربستان و 39 موشک علیه اسرائیل شلیک کرد،هدف از این پرتاب ها این بود تا جهاد اسلامی را علیه اسرائیل و آمریکا تحریک بکند.در طول این مدت پیشنهاد ساخت موشک الهجره داده شد که نوعی از موشک الحسین بود،این پروژه لغو شد.

پس از جنگ خلیج فارس بازرسانی از سوی سازمان ملل متحد در عراق به بازرسی از کارخانه های تولید تسلیحات گمارده شدند و از تولید موشک هایی با برد بالاتر از 150 کیلومتر ممانعت به عمل می آوردند که پس از خروج آنان در سال 1998 دوباره ساخت این موشک آغاز شد و ادامه یافت به طوری که تعداد دقیق و محل پنهان سازی الحسین ها نامعلوم است،پس از تغییر دولت عراق در سال 2003 خطر کمتری در زمینه ادامه تولید الحسین وجود دارد،با این حال غیر ممکن است تمام موشک های الحسین کشف شده باشد،این موشک را می توان به راحتی پنهان و یا منتقل ساخت،تخمین زده می شود بین 15 الی 50 موشک الحسین هنوز هم پنهان مانده باشد،گزارش های تایید نشده ای وجود دارد که نشان می دهد این موشک ها به سودان و یمن منتقل شده باشد.با وجود اشغال عراق پس از سال 2003 و جستجوی فشرده توسط آمریکا و متحدانش،همچنان تهدید وجود این موشک ها توسط کشور های همسایه و گروه های مسلمان مسلح حس می شود.

قبل از جنگ خلیج فارس عراق حداقل 25 موشک الحسین مجهز به کلاهک شیمیایی به صورت آماده داشته است که اگر بغداد را با بمب های اتمی مورد حمله قرار می گرفت تمام آن ها را به مناطق حساس شلیک میکرد.عراق حدود 80 کلاهک نا متعارف داشت که عبارتند از:50 کلاهک شیمیایی،5 کلاهک آزمایشی شیمیایی و 25 کلاهک میکربی.



موتور موشک های الحسین و العباس:


مکانی که مورد اثابت موشک الحسین قرار گرفته است:




موشک العباس



العباس یک موشک بالستیک کوتاه برد سوخت مایع است.عراق ادعا می کرد که آن را به صورت کاملا بومی طراحی کرده است،با این حال اعتقاد بر این است که این موشک بر پایه اسکاد بی طراحی شده است.

العباس برای اولین بار در سال 1988 مورد آزمایش قرار گرفت،این موشک یک سلاح استراتژیک طراحی شده برای حمله به ایران در طول جنگ ایران و عراق بود و شاید اسرائیل،در جنگی که شاید در آینده اتفاق می افتاد.برد بالای این موشک اجازه ی سرعتی بسیار زیاد در فاز ترمینال به العباس می داد تا به وسیله ی آن بتواند از دست سیستم های دفاع موشکی پاتریوت و آررو-1 اسرائیل فرار کند.علاوه بر این دارای لانچر متحرک بود که آن را از خطر نابودی قبل از پرتاب ایمن می ساخت.با این حال دقت موشک بسیار پایین بود در حدی که می توانست در برابر اهداف بسیار گسترده کارا باشد،احتمالا در روشی مشابه علیه چاه های نفت و مراکز پر جمعیت استفاده میشد.

العباس طوری طراحی شده بود که دارای بردی 950 کیلومتری و کلاهک 225 کیلوگرمی بود،میتوانست این کلاهک منفجره ی متعارف باشد و یا شیمیایی،احتمالا برنامه ساخت کلاهک میکربی لغو شده باشد.دقت کلاهک با سیستم هدایت اینرسیایی 3000 متر اعلام شده بود.لانچر آن همان لانچر موشک الحسین بوده است.طول العباس 13.75 و قطر آن 0.88 متر بوده و وزن پرتاب آن 7870 کیلوگرم بوده است.

برنامه العباس در سال 1990 به دلیل عملکرد ضعیف و بی ثباتی موشک لغو شد.هیچ مدرکی وجود ندارد که این موشک در جنگ ایران و عراق و خلیج فارس شلیک شده باشد،طرح های جایگزین این موشک به دنبال بهبود برد و کلاهک موشک الحسین بودند.احتمال می رود فن آوری های توسعه ی این موشک به کشور های دیگر ارسال شده باشد.





موشک العابد



العابد موشکی بالستیک،سوخت مایع و میانبرد است که اواخر دهه ی 1980 توسط عراق توسعه یافت.العابد قرار بود حامل ماهواره ای 50 کیلوگرمی و ماهواره بر باشد،ضمن اینکه بعد ها مسئولان عراقی نوع نظامی آن را نیز با نام تموز معرفی کردند گرچه هیچگاه تصویری از تموز(که نوع نظامی العباد بود)نشان داده نشد.العباد از 6 موشک الحسین تشکیل شده بود که دارای 3 مرحله بود:مرحله اول 5 موشک الحسین،مرحله دوم یک موشک الحسین و مرحله سوم موشکی بومی عراق با موتور موشک ضد هوایی سام -2.اعتقاد بر این است که این پروژه بعد از سال 1991 لغو شده است.

العباد به احتمال زیاد برای حمل و بکارگیری یک کلاهک هسته ای طراحی شده بود که این کار با توجه به بی دقتی اساسی موشک های عراقی کمک شایانی به حل این مشکل میکرد.این موشک به احتمال زیاد برای تهدید به حمله ی هسته ای به کشور های کوچکتر و تسلیم کردن آن ها و یا جلوگیری از مداخله ی قوای نظامی خارجی،با توجه به اینکه شرق اروپا را به خوبی پوشش میداده استفاده می شده.با این حال العباد از چند نقطه ضعف اساسی بزرگ رنج می برده و آن ها عبارتند از:ایستگاه پرتاب ثابت است که آن را در مقابل حملات بی دفاع میسازد،هر سه مرحله ی این موشک از سوخت مایع استفاده میکردند که منجر به یک دوره طولانی سوخت رسانی به تانکر های موشک می شود و در این مدت به راحتی توسط حملات هوایی دشمن نابود می شود و پرتاب ناموفق میشود.

العباد دارای بردی 2000 کیلومتری و کلاهکی 750 کیلوگرمی بوده که توانایی حمل مواد منفجره و شیمیایی بوده،به احتمال زیاد به خاطر عمر بسیار کوتاهش نگذاشته است که تحقیقاتی بر روی کلاهک میکربی صورت بگیرد.این موشک از هدایت اینرسیایی بهره می برده که دقت آن را بسیار پایین می آورده است،دقت آن چیزی در حدود چند کیلومتر بوده است.طول العباد 23 متر،قطر2.3 متر و وزن پرتاب 48 تن داشته است.

اولین شلیک این موشک در تاریخ 5 دسامبر 1989 رخ داد که موشک پس از 45 ثانیه در هوا منفجر شد با این حال اعلام خبر پرتاب این موشک غرب را در بهتی عجیب فرو برد و آمریکا در یک جستجوی سریع یک روز بعد در تاریخ 6 دسامبر محل پرتاب را در 230 کیلومتری جنوب بغداد پیدا کرد.پس از شکست عراق از آمریکا در سال 1991 سازمان ملل بسیاری از وسایلی که برای تکمیل پروژه العباد لازم بود را نابود کرد،سازمان ملل نیز بعد از جنگ خلیج فارس اجازه ساخت موشکی با برد بیش از 150 کیلومتر را به عراق نمیداد و شروع دوباری این پروژه نیز هزینه ی زیادی می خواست تمام این اتفاقات دست به دست یکدیگر دادند تا پروژه العباد در آغاز کار شکست بخورد و کنار گذاشته شود.



چینش موشک های مرحله اول:


موشک مرحله سوم با موتور موشک سام-2:


ویدئو پرتاب موشک العابد
يك شنبه ۱۳ شهر ۱۳۹۰ ۱۱:۱۶ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 85
اعتبار: 186
سپاس کرده: 12,792
سپاس شده: 13,341 در 5,770 موضوع

امتياز: -26,232.00

ارسال: #2
RE: صنایع نظامی عراق(قبل از سقوط صدام)
موشک های الفهد300/500 - j-1 - البرق



تمام این طرح ها بر پایه تبدیل موشک ضد هوایی سام-2 به موشک زمین به زمین استوار بود که تمام این طرح ها به شکست منتهی شدند زیرا بردشان بسیار کمتر از آن مقداری بود که انتظار می رفت برد مورد نظر بسیار بیشتر از 150 کیلومتر ثبت شده در 8 آزمایشی بود که تا قبل از سال 2000 توسط عراقی ها انجام شد.البته تجربه خوبی برای ساخت موشک الصمود به عراق داد.



موشک ابابیل-100 - الفتح



ابابیل-100 یکی از چندین پروژه موشکی عراق است که پس از سال 1991 آغاز شد،اطلاعات چندانی از این موشک در دست نیست که ممکن است چند دلیل داشته باشد منجمله:عراق پس از شکست در جنگ خلیج فارس پروژه های موشکی خود را دور از دید سازمان ملل توسعه میداد و دلیل دیگر میتوند این باشد که عراق پس از سال 1991 بسیاری از کارخانه های تولید موشک خود را از دست داد و پس از آن توانایی تولید موشک خود را به طور چشمگیری از دست داد.

ابابیل-100 نام اولیه نام اولیه این موشک بود که بعد ها با انجام بهینه سازی هایی بر روی آن منجمله بالچه هایی بر روی کلاهک خود به الفتح تغییر نام داد.این موشک از سال 2000 در خدمت ارتش عراق بود،برد رسمی این موشک 150 کیلومتر بود(گرچه در جنگ سال 2003 برد 180 کیلومتری توسط این موشک ثبت شد)و تنها دارای یک کلاهک خوشه ای بود،کلاهکی با وزن 300 کیلو گرم و حاوی 170 کیلوگرم مواد منفجره که هنگام انفجار 600 متر را تحت پوشش خود قرار می داد.این کلاهک دارای یک چاشنی الکتریکی بود که قبل از اثابت به زمین منفجر می شد و حداکثر ضربه را به هدف وارد می ساخت.الفتح دارای دقتی 750 متری بود همچنین دارای وزنی حدود 1200 کیلوگرم و طولی حدود 6.7 متر و قطری 0.5 متری بود.لانچر این موشک همان لانچر موشک سام-2 و متحرک بود.در جنگ سال 2003 حدودا 16 موشک الفتح شلیک شد،بقیه موشک های الفتح پس از اشغال عراق توسط آمریکا نابود شد.

موشک ابابیل-100:


موشک الفتح:


کلاهک خوشه ای موشک ابابیل-100:


نازل موشک ابابیل-100:


بدنه موشک بدون نازل:


فیوز موشک ابابیل-100:
يك شنبه ۱۳ شهر ۱۳۹۰ ۱۱:۱۷ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 85
اعتبار: 186
سپاس کرده: 12,792
سپاس شده: 13,341 در 5,770 موضوع

امتياز: -26,232.00

ارسال: #3
RE: صنایع نظامی عراق(قبل از سقوط صدام)
موشک الصمود



الصمود یک موشک بالستیک سوخت مایع است که بر پایه موشک سام-2 و اسکاد روسی طراحی شده است.الصمود بردی معادل 200 کیلومتر دارد هرچند در ابتدا 140 کیلومتر برد داشت،احتمال می رود اعلام این برد 140 کیلومتری به خاطر دور زدن قانون منع برد بالای 150 کیلومتری سازمان ملل برای عراق باشد.

موتور این موشک از طرح موشک سام-2 الهام گرفته شده است و دارای یک لانچر متحرک به مانند لانچر موشک الندا می باشد،در طول ساخت این موشک کشور های روسیه،لهستان و بلاروس کمک هایی به عراق کردند.کلاهک موشک الصمود معمولی بود اما قرار بود کلاهکی خوشه ای مانند کلاهک ابابیل برای آن طراحی شود.دقت این موشک حدود 500 الی 1000 متر بود.

در سال 1996 تست استاتیک این موشک صورت گرفت و در سال 1997 تولید انبوه آن آغاز شد و تا سال 2000 هشت آزمایش پرتاب برای الصمود صورت گرفت.

الصمود دارای دو مدل بود که مدل دوم دارای قطری بزرگتر و ژیروسکوپ های موشک کروز کرم ابریشم بود.در تاریخ 27 مارس 2003 تعدادی موشک الصمود-2 به سمت ستاد ائتلاف در دوحه پرتاب شد که چند موشک با موفقیت به ساختمان ستاد برخورد کردند اما بقیه موشک ها اینقدر خوش شانس نبودند و تعدادی در بیابان فرود آمدند و تعدادی نیز توسط دفاع ضد موشکی نابود شدند.در تاریخ 7 آوریل نیز یک موشک الصمود-2 به مقر تیپ 3 آمریکا اثابت کرد.در دیگر اثابت ها نیز سه سرباز و 2 خبر نگار کشته شدند و 14 سرباز مجروح و 22 خودرو هاموی نابود و یا آسیب دیدند.هنوز سرنوشت تمام موشک های الصمود مشخص نیست و این امکان وجود دارد که این موشک ها به دست گروه های تندرو مسلمان افتاده باشد.

مقایسه اندازه الصمود-1 و الصمود-2:


الصمود-1:


الصمود-2:


موتور موشک الصمود(همان موتور سام-2):


تست استاتیک موتور:


محل قرارگیری ژیروسکوپ ها(ژیروسکوپ های موشک کرم ابریشم):


محل اثابت موشک:


پایان قسمت اول
نویسنده و مترجم:عرفان صادقی
يك شنبه ۱۳ شهر ۱۳۹۰ ۱۱:۱۸ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 85
اعتبار: 186
سپاس کرده: 12,792
سپاس شده: 13,341 در 5,770 موضوع

امتياز: -26,232.00

ارسال: #4
RE: صنایع نظامی عراق(قبل از سقوط صدام)
صدام بارهای بار رسما اعلام کرده بود که عراق اولین کشور عربی خواهد بود که مجهز به سلاح هسته ای خواهد شد.

صدام در تاسیسات هسته ای اوسیراک به کمک مهندسان فرانسوی در حال تهیه و تدارک تسلیحات هسته ای بود که البته طی عملیات بابل که اسرائیلیها علیه تاسیسات اوسیراک ترتیب داده بودند و در طی آن در ژوئن 1981 تاسیسات هسته ای اوسیراک بغداد را با خاک یکسان کردند و پس از آن نیز نیروی هوایی ایران نیز یک مرتبه دیگر این تاسیسات را در بغداد بمباران می کند ، طرح دستیابی صدام به سلاح هسته ای عقیم می ماند.


نقشه پرواز جنگنده های اسرائیلی از پایگاه هوایی اتزیون تا اوسیراک در عملیات بابل






نمایی از اوسیراک





اف 16 آ که در عملیات بابل شرکت داشته است.






مناخم بگین ، نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی (پایین پله) به همراه موشه دایان ، وزیر
امور خارجه این رژیم (اونی که چشم بند داره) پس از عملیات بابل به آمریکا سفر کردند.

يك شنبه ۱۳ شهر ۱۳۹۰ ۱۱:۲۱ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 85
اعتبار: 186
سپاس کرده: 12,792
سپاس شده: 13,341 در 5,770 موضوع

امتياز: -26,232.00

ارسال: #5
RE: صنایع نظامی عراق(قبل از سقوط صدام)
قسمت دوم:موشک های کروز


موشک ابابیل



پروژه ابابیل در اصل تلاش عراق برای تبدیل پهپاد هدف Mirach-100 ایتالیایی به یک موشک کروزز است.عراق یکی از خریداران عمده این پهپاد بود که مدتی بعد آم را تحت لیسانس و با نام مراقب-100 در داخل کشور تولید کرد.
موشک ابابیل دارای یک موتور توربوجت و دو سکان عمودی پروانه ای بود و در قسمت جلوی دماغه ی خود یک دوربین برای هدایت تلویزیونی داشت.اعتقاد بر این است که ابابیل طولی حدودا 6 متری و وزنی حدودا 1000 کیلوگرمی داشته و برد آن حدودا 500 کیلومتر بوده است.در سال 1995 گزارشی اعلام شد که در آن به این موضوع می پرداخت که عراق در حال توسعه یک کلاهک میکربی برای یکی از پهپاد های خود است که احتمال میرود همان موشک ابابیل باشد.




موشک های الفاو 150/200 - جنین

پس از خروج بازرسان سازمان ملل در سال 1998 عراق دو پروژه ساخت موشک کروز را از سر گرفت که هر هر دوی آنان بر پایه تبدیل موشک ضد کشتی کرم ابریشم به یک موشک کروز زمین پایه استوار بود.اولین پروژه (الفاو 150/200) در سال 1996 افشا گشت این پروژه افزایش برد HY-2 از 100 کیلومتر به 150 الی 180 کیلومتر بود و دیگری (پروژه جنین) تلاش برای افزایش برد HY-2 به 1000 کیلومتر با کمک تعویض موتور موشک بود که در اواخر سال 2001 آغاز شد.



موشک الفاو 150/200



الفاو یک پروژه مخفی بین MIC ، نیروی دریایی عراق و شرکت جنرال الکریمه بود.در این پروژه با استفاده از اجزا و لوازم موشک های C-601 و C-611 و تغییر سیستم متحرکه HY-2 آن را به برد 150-180 کیلومتر میرساند.این پروژه بیشتر سعی میکرد موشک های هواپرتاب را به موشک های زمین پرتاب تبدیل کند تا نبود هواپیماهای H-6 (که لانچر موشک های C-601 و C-611 بود) را جبران کند (این هواپیما ها در حمله آمریکا به عراق در سال 1991 نابود شدند).
شرکت الکرامه موتور های مختلفی را برای جایگزینی با موتور اصلی HY-2 امتحان کرد،موتور C-611 بهترین پیشرانه برای این پروژه بود زیرا بالاترین انرژی را تولید می کند و برای بالا بردن برد موشک کمک بسیاری می کرند،با این حال گزارش های متناقضی از مهندسان درگیر این پروژه اعلام شد که نشان می دهد موتور های موشک های P-15 و C-601 نیز در این پروژه امتحان شدند که آن ها هم موفقیت آمیز بودند.شرکت الکرامه سوخت موشک الفاو را نیز تغییر داد و سوخت مورد استفاده در HY-2 که TG-02 بود را به سوخت AZ-11 (با ترکیب:89%DETA و 11% UDMH) که بازدهی بالایی دارد تعویض کرد.تست الفاو نیز انجام شد و به راحتی به برد 168 کیلومتر دست یافت که این برد بالاتر از مقدار اجازه داده شده ی سازمان ملل(150 کیلومتر) بود که موجب این شد مقدار سوخت را به شکلی تنظیم کنند تا برد الفاو زیر 150 کیلومتر باقی بماند تا با بازخواست سازمان ملل روبرو نشوند.
کلاهک الفاو همان کلاهک استاندارد موشک HY-2 باقی ماند و هیچ مدرکی هم تلاش عراق برای ساختن کلاهک های خوشه ای و شیمیایی و میکربی را اثبات نمیکند.
سیستم هدایت این موشک با توجه به افزایش برد الفاو نصبت به HY-2 می بایست عوض می شد که به راحتی از خارج کشور قابل خریداری بود اما تحریم های سازمان ملل به عراق چنین اجازه ای نمیداد.اولویت ساخت چنین هم در دستور کار نبود و تمام تلاش شرکت الکریمه بر افزایش برد و سیستم محرکه آن بود،در این شرایط عراق مجبور شد به طور مخفیانه سیستم هدایت را از منابع خارجی به دست بیاورد.
الفاو به تعداد 10 فروند به ارتش عراق تحویل شد که در جنگ سال 2003 از پنج فروند آن برای هدف قرار دادن مواضع آمریکا در خشکی استفاده شد.

موشک های کرم ابریشم(HY-2) عراق:
يك شنبه ۱۳ شهر ۱۳۹۰ ۱۱:۲۳ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 85
اعتبار: 186
سپاس کرده: 12,792
سپاس شده: 13,341 در 5,770 موضوع

امتياز: -26,232.00

ارسال: #6
RE: صنایع نظامی عراق(قبل از سقوط صدام)
موشک جِنین

عراق در سال 2002 و 2001 برای تبدیل موشک HY-2 به یک موشک کروز با برد بیش از 1000 کیلومتر تلاش می کرد.عراق با برد این موشک می توانست از درون مرز های خود تمام نقاط ایران و اسرائیل را تحت پوشش خود قرار بدهد.
این پروژه در سال 2001 مطرح گشت و در سال 2002 به تایید صدام حسین رسید.این پروژه رسما در تاریخ 1 ژوئن 2002 آغاز شد و به سه تا پنج سال برای تکمیل پروژه وقت لازم داشت،اما با ورود بازرسان سازمان ملل در تاریخ دسامبر 2002 لغو شد.با این حال بدنه و موتور موشک از ترس کشف شدن توسط بازرسان مخفی شدند.
شرکت الکرامه مسئولیت کلی پروژه را در دست داشت و در نهایت دکتر مشیر مسئول این پروژه شد با این حال سرتیپ ندیم نیز به سرپرستی پروژه مظف گشت.مفهوم اولیه این پروزه عبارت بود از تعویض موتور استاندارد موشک HY-2 با یک موتور توربو شفت بالگرد که منجر به حذف تانکر های حامل مواد اکسید کننده می شد و فضای بیشتری را برای تانکر سوخت باقی میگذاشت تا بتواند به برد های بالا دست پیدا کند.این پروژه به 4 فاز تقسیم شد:
فاز یک:شبیه سازی رایانه ای برای آزمایش مفاهیم و حفظ یک پارچگی سازه و ثبات موتور توربوشفت و شبیه سازی تراست و گشتاور موتور
فاز دو:آزمایش و نصب موتور
فاز سه:ساخت و تست پرواز نمونه اولیه
فاز چهار:کار بر روی هدایت و ناوبری و کنترل موشک
شرکت هایی که در پروژه جنین درگیر بودند عبارتند از:شرکت القدس که وظیفه ساخت بدنه و کلاهک را بر عهده داشت،شرکت المیلاد که وظیفه طراحی و تولید آیونیک موشک را بر عهده داشت،شرکت الندا که وظیفه طراحی سیتم پرتاب را بر عهده داشت،شرکت ابن فرناس و کارگاه های ارتش عراق که وظیفه تغیرات و تنظیمات موتور بالگرد را بر عهده داشتند و در آخر شرکت الکریمه که وظیفه مونتاژ نهایی را بر عهده داشت.
عراق برای پیشرانه موشک جنین از موتور های مازاد بالگرد های خود استفاده کرد.در ابتدا عراق قصد استفاده از موتور TV-2 بالگرد MI-8 را داشت اما مهندسین شرکت ابن فرناس تخمین زدند که موشک جنین 2670 نیوتون(600 پوند) نیرو لازم دارد اما موتور TV-3 تنها قادر به تولید 2000 نیوتون (450 پوند) انرژی بود،بنابراین شرکت ابن فرناس شروع به مطالعه و تحقیق بر روی موتور TV-3 بالگرد MI-17 کرد،اما بررسی موتور TV-3 به علت ورود بازرسان سازمان ملل لغو شد.هر دو این موتور ها می توانستند به راحتی و بدون تغییرات زیادی بر روی بدنه HY-2 قرارا بگیرند.مهندسین ابن فرناس بر این باور بودند که تبدیل موتور TV-3 از توربوشفت به توربوجت دشوار خواهد بود زیرا پره ها(Vans) را نمیتوان به راحتی حذف کرد اما پس از مدتی تحقیق و بررسی متوجه شدند که این مشکل را میتوان با زمان و پول کافی حل کنند.متخصصان این شرکت فقط به فاز مدلسازی موتور موشک جنین شدند و تست این موتور هرگز انجام نشد.
موشک جنین قادر به حمل یک کلاهک 500 کیلوگرمی محتوی مواد منفجره متعارف بود اما بعد از اشغال عراق معلوم شد که جنین قادر به حمل کلاهک خوشه ای،شیمیایی و میکربی است.
به گفته یک مقام ارشد این پروژه در ژوئیه سال 2003 دقت ناوبری جنین نمیتوانسست عامل مهمی در فاز اول پروژه باشد،اولویت اول پروژه دستیابی به بردی 1000 کیلومتری بوده است.این رویکرد غیر معقول نیست چنانکه در پروژه الحسین دیدیم که برد فدای دقت موشک شد.مقامات در ابتدا متقاعد شده بودند که همان سیستم ناوبری موشک HY-2 را در در پروژه جنین استفاده کنند.سیستم هدایت موشک HY-2 به اندازه کافی دقیق نیست و عراق قصد داشت به هر صورت به یک سیستم هدایت دقیق دست پیدا کند،آن ها تصمیم گرفتند از سیستم جهانی GPS استفاده کنند اما تحریم های سازمان ملل این اجازه را به آن ها نمیداد،آن ها برای یک راه حل موقت از سیستم هدایت موشک هوا به هوای A-A-6)R-40) که دارای سه ژیروسکوپ و سه شتاب سنج بود استفاده کردند،پروژه جنین در اوایل کار خود با بازگشت بازرسان سازمان ملل قطع شد و مدارک و نقشه ها بازمانده های این پروژه مانند موتور موشک بعد از اشغال عراق سوزانده شد و از دستیابی عراق به یک موشک کروز استراتژیک جلوگیری کرد.


پایان قسمت دوم
نویسنده و مترجم:عرفان صادقی
يك شنبه ۱۳ شهر ۱۳۹۰ ۱۱:۲۳ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 85
اعتبار: 186
سپاس کرده: 12,792
سپاس شده: 13,341 در 5,770 موضوع

امتياز: -26,232.00

ارسال: #7
RE: صنایع نظامی عراق(قبل از سقوط صدام)
قسمت سوم:نیروی دریایی

قایق گشت زنی سواری



سواری نوعی قایق گشت زنی ساخت عراق است،تولید آن از دهه 1980 آغاز شد،سواری در 6 مدل مختلف(نه چندان متفاوت) تولید شد که مدل 4 و 6 از مدل های دیگر بزرگتر بودند،عراق از این قایق حدود 72 عدد تولید کرد.بسیاری از این نوع قایق در جنگ با ایران و جنگ سال 1991 نابود شد،بعد از جنگ سال 1991 این کشور نگهداری مناسبی از این قایق نکرد که منجر به این شد که در سال 2003 تنها چند عدد از آن ها باقی مانده بود و تعداد زیادی از آنان زنگ زده و مستهلک شده بودند.عراق در سال های 1989 و 1990 حدود 4 یا 5 عدد از این قایق را به نیروی دریایی جیبوتی فروخت(آخرین بار در سال 2005 مشاهده شده اند).بزرگترین تغییر در این کلاس از قایق ها افزایش 3 تنی وزن "سواری 6" نسبت به سواری 4 بود.این قایق دارای دو موتور بنزینی بود که آنرا به سرعت 25 گره دریایی می رساند.تسلیحات کلاس سواری شامل تیر بار های 12.7 میلیمتری و 14.5 میلیمتری و راکت انداز های 57 میلیمتری و مین های دریایی به تعداد 4 عدد بود.




قایق گشت زنی العبور



این کلاس قایق گشتی در دهه ی 1990 طراحی شد و کار ساخت 6 عدد از آن قبل از سقوط صدام شروع شد اما به اتمام نرسید و بدنه نیمه ساخته شده ی آن ها به حال خود باقی گذاشته شدند،در سال 2005 فرمانده نیروی دریایی عراق دستور ادامه ساخت آن را صادر کرد تا در سال 2006 کار ساخت اولین قایق به اتمام رسید و وارد نیروی دریایی عراق شد.مشخصات فنی این قایق بسیار کمیاب است اماتا به حال طول 30 متری و یک تیربار سبک 7.62 میلیمتری آن برای ما شناخته شده است.




مین های دریایی

المراه:این مین یک کپی از مین یک مین روسی است،این مین را ایران نیز در حال ساخت این مین با نام صدف است.این دو کشور در جنگ ایران و عراق از این مین بر علیه یکدیگر استفاده کردند.عراق در سال 1991 از این مین بر علیه آمریکا استفاده کرد.این مین با تلنگری نسبتا ضعیف منفجر می شود.




المثنی:با این وجود که مین های دریایی بسیار موذی هستند اما این مین از تمام آن ها موذی تر و غیر قابل اطمینان تر است،دلیل آن این است که این مین بر روی آب شناور بوده و آزادانه به هر سمتی میرود و حتی ممکن است برای کشتی های غیر نظامی هم مشکل ساز باشد و یا حتی جریان های اقیانوسی آنرا به هر سمت برده و در جایی مانند ساحل آن را نگه دارد و با توجه به اینکه المتنی زمان زیادی را می تواند فعال بماند مشکل ساز شود.این مین را میتوان از شناور های نظامی و حتی غیر نظامی و حتی بالگرد mi-8 پرتاب کرد.این مین در دو مدل با مواد منفجره ی 35 و 45 کیلوگرمی تولید شده است،این مین در جنگ ایران و عراق و خلیج فارس استفاده شده است.




LUGM - 145:این مین بر اساس مین m-08 ساخته شده است و مواد منفجره ای 145 الی 200 کیلو گرمی است. این مین در جنگ سال 1991 استفاده شد(چیزی حدود 700 الی 800 مین) و به هواپیما بر USS Tripoli vh اصابت کرد و چهار خدمه ی آن را مجروح کرد.این مین در جنگ سال 2003 نیز استفاده شد و بر علیه کشتی های غیر نظامی استفاده شد.




سجیل:این مین بر اساس یک مین ایتالیایی ساخته شده است.سجیل دارای مواد منفجره ای به وزن 400 کیلو گرم است،این مین در جنگ سال 1991 به طور محدود استفاده شد.سجیل را میتوان با هواپیما و بالگرد پرتاب کرد.




عراق این مین ها را با استفاده از قایق های مین ریز خود مانند قایق سواری پخش میکرد اما نمیشد به طور دائم از قایق های نظامی استفاده کرد به این دلیل عراق از کشتی های غیر نظامی نیز استفاده میکرد و مین ها را داخل آن ها مخفی میکرد،عراق از بالگرد های فرلون و mi-8 و هواپیمای توپولوف 16 نیز برای مین ریزی استفاده میکرد.
به این تصاویر توجه کنید:





پایان قسمت سوم
نویسنده و مترجم:عرفان صادقی
يك شنبه ۱۳ شهر ۱۳۹۰ ۱۱:۲۴ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 85
اعتبار: 186
سپاس کرده: 12,792
سپاس شده: 13,341 در 5,770 موضوع

امتياز: -26,232.00

ارسال: #8
RE: صنایع نظامی عراق(قبل از سقوط صدام)
بخش چهارم:نیروی زمینی(1)،تانک ها

بهینه سازی تانک t-55

ارتش عراق به مانند بسیاری از کش.ر های دیگر ستون فقرات نیروی زرهی خود را بر تانک t-54/55 قرار داد.پس از تحویل اولین تانک از این نوع،صد ها ارابه تانک t-54/55 و انواع چینی و رومانیایی آن یعنی type-59/69 و tr-580 وارد عراق شد و جزء جدایی ناپذیر ارتش این کشور شد.پس از پایان جنگ ایران و عراق و جنگ سال 1991 عراق تصمیم به آپگرید کردن و افزایش طول عمر این تانک ها گرفت که جالب توجه است،ما در این مقاله به معرفی آنان می پردازیم.



تانک انیگما



بیشترین و قابل توجه ترین بروز رسانی عراق بر روی تانک های t-55 تانک انیگما بود،هر چند این بروزرسانی در خود کشور عراق به پروژه m-77 معروف است.پروژه ساخت این تانک در اواخر جنگ ایران و عراق آغاز شد.پروسه مدرن سازی این تانک واقعا کامل بود و تنها شباهتی با گذشتگان خود داشت(t-55) بدنه ی خود بود.در این پروژه این وسایل و ارتقا ها بر روی t-55 صورت گرفت:توپ 125mm (متعلق به تانک t-72)،تجهیزات الکتریکی و اپتیکی،زره،موتور و شاسی.
به احتمال زیاد این تانک برای خدمت در گارد ریاست جمهوری عراق طراحی شده بود،اما در نهایت مشخص شد که این به روز رسانی ها بسیار گران تر از منتاژ تانک t-72 هستند،با این حال ارتقا سبک تری بر روی تانک های t-55 صورت گرفت(پروژه qm که در ادامه مقاله به آن میپردازیم).در نهایت این پروژه به بهبود سطح حفاظت(زره) تانک انیگما کاهش یافت.باید گفت مهندسین عراقی موفق به ساخت یک زره بسیار قدرتمند برای این تانک شده بودند.طرفین بدنه،کلاهک و جلو و عقب این تانک با استفاده از جعبه های فولادی جوش داده شده محافظت شده بودند(گفتنیست فولاد های استفاده شده در این جعبه های فلزی از زره پوش های ایرانی به غنیمت گرفته شده جدا شده بودند).درون این جعبه های فولادی از لایه های فلزی ،آلومینیومی و پلاستیکی تشکیل شده بود.بلوک های فلزی قابل تعویض بودند.این بلوک ها در دو سری تولید شدند که سری دوم فاقد لایه های پلاستیکی بود و جای آنرا سیمان و ماسه پر کرده بود.در نهایت زره یک پنجم تانک های انیگما استاندارد بود و بقیه تانک ها کیفیت زره کمتری داشتند(میتوان گفت حدود 500 تانک انیگما تولید شد).
تانک هایی که از زره های با کیفیت پایین استفاده می کردند دارای وزن 5 تنی بودند و تعادل تانک را به سمت جلو بر هم میزدند به همین دلیل به عقب برجک تانک یک وزنه وصل شد،به احتمال زیاد برجکی که در عقب تانک وصل میشد از سیمان پر شده بود.این افزایش وزنی تانک با بهینه سازی تانک انیگما برطرف شد.متاسفانه فقط انیگماهای متعلق به گارد ریاست جمهوری دارای وسایل ارتباطی بودند.
همانطور که در بالا ذکر شد بهینه سازی های زرهی این تانک بسیار کامل و موفق بود به طوری که از تانک های مدرن t-72 نیز حفاظت بالاتری داشتند.در یک درگیری با نیروی های ائتلاف در سال 1991 یک تانک انیگما پس از برخورد چند موشک میلان شلیک شده از یک بالگرد جان سالم به در برد و به انجام ماموریت خود ادامه داد.در یک مورد دیگر در شهر بغداد سه تانک انیگما که هر یک مورد اصابت 2 موشک ضد تانک قرار گرفته بودند جان سالم به در برده بودند.پس از اتمام جنگ در سال 1991 زره این تانک به آمریکا برده شد و مورد آزمایش قرار گرفته شد و مشخص شد که زره این تانک حتی انواع بدون کیفیت و فاقد لایه های پلاستیکی آن از حفاظت بسیار بالایی برخوردار بودند.
پس از جنگ سال 1991 اساس وجود تانک های انیگما به یک معما تبدیل شد زیرا به طور ناگهان این تانک ها ناپدید شدند برخی گزارش ها نشان میدهد بعد از انهدام چند اراده از این تانک در جنگ خلیج فارس بقیه تانک ها یا به حالت غیر فعال در آمدند و یا برای استفاده از تجهیزاتشان از هم جدا شدند.تانک هایی هم که از این مرحله جان سالم به در بردند توسط آمریکا نابود و ذوب شدند.البته دو تانک انیگما هنوز هم در موزه های آبردین آمریکا و بووینگتون انگلیس نگه داری می شوند.



ماکت این تانک:


تصاویر گرافیکی از اندازه های زره این تانک:


زره برش خورده این تانک:


این تانک در موزه آبردین آمریکا:

عکس های بیشتر

این تانک در موزه بووینگتون:

عکس های بیشتر



پروژه t-55qm



پروژه qm-1 در واقع اضافه کردن یک توپ 105 میلیمتری و یک فاصله یاب فرانسوی بود که تقریبا بر روی تمام تانک های t-55 انجام شد(حتی تانک های ارتش امروزی عراق نیز دارای این سیستم ها هستند).
اما ارتقا کامل با پروژه qm-2 انجام شد.این پروژه با نام t-72z (با تانک t-72z ساخت ایران تفاوت دارد)در این پروژه تانک های t-55 به علاوه فاصله یاب،توپ 2a46 (توپ تانک t-72) و لودر اتوماتیک و نارنجک انداز اضافه شد.مقدار بسیار کمی از تانک های عراق به این حد از ارتقا رسیدند و همان مقدار کم نیز در سال 1991 نابود شد.




شیر بابل



پس از خریدن صد ها تانک t-72 از شوروی توسط عراق این کشور به تولید این تانک علاقه مند شد،از آن طرف تحریم های سازمان ملل برای خاتمه دادن به جنگ ایران و عراق عرصه را برای خرید از شوروی تنگ تر میکرد،تمام این دلایل دست به دست یکدیگر دادند تا عراق از کشور لهستان تانک وارد کند،پس از خریدن تانک از لهستان نوبت ساخت کارخانه تولید این تانک در خاک عراق شد.عراق در کارخانه مونتاژ خود در شهر تاجی شروع به مونتاز تانک t-72m (مدلی ضعیف تر از مدل اصلی t-72) کرد.بهینه سازی های عراق بر روی تانک t-72m از این قرار بود:اضافه کردن 30 میلیمتری زره تانک،اضافه کردن فاصله یاب لیزری،شاسی تقویت شده،چنگک های کندن زمین،دستگاه تولید دود برای استتار و در آخر زره های واکنشی.مونتاژ این تانک از سال 1989 تا سال 1990 ادامه داشت.تقریبا تمام تانک های t-72 به گارد ریاست جمهوری تحویل داده شدند و در سال های 1991 و 2003 مبارزاتی با نیروهای ائتلاف انجام دادند که به هیچ وجه به موفقیت دست نیافتند.این تانک هنوز هم در ارتش عراق در حال خدمت است حتی کشور بلغارستان تانک های از رده خارج t-72 خود را به این کشور اهدا کرده است.اخباری در سال 2009 نشان می دهد که عراق قصد دارد حدود 2000 تانک t-72 از کشور های شرقی و مرکزی اروپا خریداری کند که بعدا توسط آمریکا ارتقا داده شود(ادر این ارتقا که به t-91 موسوم است قرار است زره،تسلیحات و الکترونیک این تانک بهینه سازی شود).





پایان قسمت چهارم
نویسنده و مترجم:عرفان صادقی
يك شنبه ۱۳ شهر ۱۳۹۰ ۱۱:۲۴ صبح
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال موضوع  ارسال پاسخ 






تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان - تالار گفتگوی ایرانیان © 1397.