به انجمن های تخصصی دانلود رایگان خوش آمدید

تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان / اطلاع رسانی / مناسبت های سالانه / تقویم تاریخ v / تقویم تاریخ 15 اسفند 5 مارس

نام کاربری یا ایمیل:  
پسورد:     
ثبت نام | بازیابی پسورد
ثبت نام راهنما لیست اعضا مشاهده ارسال های جدید مشاهده ارسال های امروز
X اطلاعات تالار نشان میدهد که شما عضو نیستید. لطفا از این لینک در کمتر از 1 دقیقه ثبت نام کنید



ارسال موضوع  ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 2 رأی - میانگین امیتازات : 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

تقویم تاریخ 15 اسفند 5 مارس

نویسنده پیام
*
ارسال ها: 16,155
اعتبار: 226
سپاس کرده: 3,004
سپاس شده: 9,457 در 5,513 موضوع

امتياز: 6,429.12

ارسال: #1
تقویم تاریخ 15 اسفند 5 مارس
ايران



نامه بسيار جالب امپراتور چين به قباد ساساني


«شيائو يان» امپراتور چين (از سال 502 تا 550 ميلادي) در مارس 521 پيامي براي قباد ساساني، شاه وقت ايران نوشت كه متن آن تا به امروز باقي مانده، به بيشتر زبانها ترجمه شده و يك سند تاريخي بسيار جالب است. با تطبيق تقويم ها، اين نامه در ششم مارس آن سال در نانژينگ (نام آن زمان آن: ژيان كانگ) پايتخت وقت چين امضا و مهر شده بود.
سفير ويژه شيائو فاصله نانژينك تا تيسفون از طريق خجند و سمرقند را در سه ماه طي كرده بود. شيائو كه بنيادگذار دودمان «ليانگ» است و 48 سال بر چين حكومت كرده در پيام خود نوشته بود: داشتن روابط نزديك، دوستي، تفاهم و همكاري با پارسيان و استقرار نمايندگي هاي دائمي دو دولت در پايتخت هاي يكديگر براي او يك آرزوي ديرين و تحقق آن يك موهبت است. ما چينيان شاگردان كنفوسيوس هستيم كه با زرتشت شما عقايد و نظرات مشترك داشته است. ما بودائي شده ايم ولي آموزش هاي انساني، اخلاقي و فرهنگي كنفوسيوس همچون خورشيد چراغ راه مان است. استخدام هاي دولتي ما و انتصاب مقامات عينا برپايه آموزش كنفوسيوس و پس از يك امتحان دقيق صورت مي گيرد و همچنين برنامه دانشگاههاي ما. پيام سپس وارد امور سياسي مي شود و بسيار مفصل است.
ايران و چين در دوران حكومت اشكانيان روابط تنگاتنگ بايكديگر داشتند كه در دوران ساسانيان ادامه يافته بود كه درگيري ايران با هون ها، براي مدتي راههاي ارتباطي ميان ايران و چين و به ويژه جاده ابريشم را در آن سوي سيحون (سيردريا) ناامن ساخته بود و مبادله سفير دچار اخلال شده بود.
سفير امپراتور شيائو هنگامي وارد ايران شده بود كه دولت ايران ورود بلغارها به قلمرو روم را باز گذارده بود و اين بلغارهاي مهاجر شهر قسطنطنيه را تهديد مي كردند. قراربود دولت روم به ايران پول بدهد تا در شمال قفقار از ورود بلغارها و ساير اقوام مغول تبار به قلمرو روم جلوگيري كند كه ارسال اين پول قطع شده بود. قباد پيش از ورود سفير چين، خسروانوشيروان را با اينكه پسر سومش بود، به دليل داشتن لياقت بيشتر وليعهد اعلام كرده بود و خسرو جلسات طولاني مذاكره و تبادل اطلاعات با سفير چين داشت كه شرح آنها در تاريخ آمده است.






«ناصرخسرو» و گردشگري هفت ساله او






ناصرخسرو قبادياني


پنجم مارس سال 1046 ميلادي (در آن سال 14 اسفند)، ناصرخسرو قبادياني نويسنده، شاعر، فيلسوف و گردشگر ايراني سفر 19000 هزار كيلومتري تقريبا 7 ساله خود درجهان اسلام را آغاز كرد كه محصول آن كتاب ارزشمند «سفرنامه» بوده است. وي اين سفر تاريخي خود را از شهر مرو (خراسان بزرگتر) آغاز كرد كه 23 اكتبر 1052 ميلادي پايان يافت. به حساب مورخان تاجيك، سفر ناصرخسرو ششم مارس آغاز شده بود. ناصرخسرو كه در سال 1004 ميلادي در قباديان بلخ خراسان به دنيا آمده بود در سال 1088 در بدخشان درگذشت، بنابراين نزديك به 85 سال عمر كرد. ناصرخسرو كه درجواني علوم و ادبيات عصر خودرا فراگرفته و سفري هم به سند و پنجاب كرده بود تا 42 سالگي عمدتا كار ديواني (دولتي) انجام مي داد. وي در جريان سفر خود، در مصر كه حكومت آن را فاطميون شيعه به دست داشتند به اسماعيله پيوست و در بازگشت به وطن و اقامت در خراسان بزرگتر، به تبليغ طريقه اسماعيله پرداخت كه حكام سني وقت او را تحت فشار و ارعاب قرار دادند كه از دست آنان به يك آبادي در دامنه كوههاي بدخشان پناه برد، سالها در آنجا زندگي كرد، اشعارش را جمع آوري و كتابهايش را تنظيم و در همانجا درگذشت. در پي عزيمت ناصرخسرو به بدخشان، هوادارانش هم به آنجا رفتند و كار تبليغ ادامه يافت. وي اشعار بسيار سروده كه گفته شده است يازده هزار بيت از آنها باقي مانده است. علاوه بر سفرنامه، تاليفات معروف ديگر او عبارتند از: سعادت نامه، وجه دين و ديوان اشعار. كتاب «گشايش و رهايش» ناصر خسرو تحت عنوان «نالج و ليبريشن» به زبان انگليسي ترجمه شده است. ناصرخسرو در اشعارش كه در «روشنايي نامه، يا شش فصل» موجود است برادري، زندگاني برادروار و فلسفه اي را كه اخوان الصفاء مروّج آن بودند تشويق كرده است. به باور مورخان روس، شيعه اسماعيليه در بدخشان تاجيكستان نتيجه كوشش و آموزش هاي ناصرخسرو بوده است. سفرنامه ناصرخسرو اطلاعات جامعي درباره تاريخ، جغرافيا و وضعيت زندگاني مردم، جمعيت، طرز حكومت و بناهاي تاريخي و ... مناطق مورد ديدار به دست مي دهد و يك كتاب مرجع بشمار مي آيد. وي در سفر طولاني خود پس از عبور از حاشيه درياي مازندران، از بين النهرين، سوريه، حجاز، مصر و نقاط متعدد ديگر ديدن كرده بود.





زماني که «خيام» تنظيم تقويم خورشيدي را تكميل كرد




حکيم عمر خيام نيشابوري
تقويم هجري خورشيدي كه مورد استفاده ما ايرانيان است، ششم مارس 1079 ميلادي (برابر با پانزدهم اسفندماه در آن سال، و امسال 16 اسفند) توسط حكيم عمر خيام نيشابوري تكميل شد كه به تقويم جلالي معروف گرديده است، زيرا كه در زمان حكومت جلال الدين ملكشاه سلجوقي تنظيم شده بود.
اين تقويم دقيق تر از تقويم ميلادي است كه آن هم خورشيدي است، زيرا كه عدم دقت آن هر 3770 سال، يك روز است و تقويم ميلادي هر3330 سال.
عمر خيام كه در سال 1044 ميلادي به دنيا آمد و در سال 1124 درگذشت نه تنها رياضي دان و آگاه از علم هيات (فضا - ستارگان) بود بلكه در فلسفه، پزشكي و شعر نيز شهرت جهاني دارد و رباعيات او كه در سال 1839 به انگليسي ترجمه شده هنوز هر سال تجديد چاپ مي شود. آثار ديگر او از جمله «نوروز نامه» و «رساله در وجود» معروفند. عمر خيام با همه علاقه اي كه به زادگاهش نيشابور داشت؛ در طول حيات خود چند سفر تحقيقاتي به اصفهان، سمرقند، بخارا و ري كرده بود. وي با اين که به كار دولتي علاقه نداشت، دعوت شاه وقت را براي ساختن رصدخانه ري پذيرفت.





كرماني ها ابواسحق اينجو را شكست دادند


ابو اسحق اينجو كه در سال 720 هجري خورشيدي (1341 ميلادي) خود را شاه فارس اعلام كرده بود در صدد بر آمد كه يزد و كرمان را كه امير مبارز آل مظفر بر آنها حكومت مي كرد برقلمرو خود بيافزايد. وي بسال 1350 ميلادي به كرمان لشكر كشيد و اين شهر را محاصره كرد ولي دو هفته پيش از نوروز ( 15 اسفند، و در چنين روزي) از كرماني ها شكست خورد و به شيراز بازگشت. با اين شكست، حكومت ابو اسحق بر فارس هم چندان دوام نيافت و اين خطه به تصرف آل مظفر در آمد.


دو شاه در يك زمان در ايران!


كريم خان


از درگذشت كريم خان زند كه در طول حيات راضي نشده بود او را شاه بخوانند و تا پايان عمر عنوان «وكيل مردم» را حفظ كرده بود و از زندگي توده مردم دور نشده بود، دو برادرش زكي خان و صادق خان، هر دو خود را جانشين او و «شاه ايران» اعلام كردند. زكي خان در شيراز خود را شاه خوانده بود و صادق خان در ششم مارس 1780 (روزي چون امروز در 226 سال پيش) دركرمان اعلام پادشاهي كرد.
هنگام در گذشت كريم خان، صادق خان در بصره بود تا از اين منطقه در برابر حمله احتمالي عثماني دفاع كند. او پس از اطلاع از مرگ كريم خان با شتاب عازم شيراز پايتخت آن زمان ايران شده بود تا بر جاي برادر بنشيند كه چون زكي خان قبلا پادشاهي خود را اعلام كرده و او را به شيراز را نداده بود روانه كرمان شد و در اين شهر اعلام پادشاهي كرد و كرمان را پايتخت خود قرار داد.
علي مرادخان زند، يك سركرده ديگر، با استفاده از اين وضعيت، در منطقه اي ديگر اعلام پادشاهي كرد و در صدد بر انداختن دو شاه زند بر آمد و چون صادق خان را ضعيفتر تشخيص داد به جنگ او شتافت كه در اين جنگ صادق خان اسير و كشته شد.
پس از اين پيروزي، چون جعفر خان پسر صادق خان با علي مراد خان از در دوستي در آمده بود، فاتح جنگ وي را حكومت كرمان داد.
لطفعلي خان زند آخرين امير زنديه پسر جعفر خان بود كه پس از يك مقاومت جانانه در كرمان، در ارگ بم دستگير و به دست آغا محمد خان قاجار افتاد و مقتول شد.
درگيري سران زند بر سر قدرت باعث سلطه قاجارهاي مغول تبار بر وطن ما و رو به زوال و انحطاط گذاردن امپراتوري پهناور ايران (ايران زمين) شد كه در دو قرن گذشته و تا به امروز، قدرت هاي وقت جهان با تمام نيرو مانع از احياء آن شده اند.




روزي كه هواداران دكتر مصدق در بهارستان كشتار شدند


پانزدهم اسفند سالروز تيراندازي به مردم در ميدان بهارستان در سال 1323 خورشيدي ( ششم مارس 1945) است.
در اين روز بسياري از مردم و دانشجويان دانشگاه تهران به خانه دكتر مصدق كه دو روز پيش از آن، جلسه مجلس را به حالت اعتراض ترك گفته بود رفته بودند و او را به اصرار به مجلس باز گردانده بودند.
در ميدان بهارستان ماموران فرمانداري نظامي به سوي انبوه مردم كه هنوز در خارج از مجلس به حمايت از دكتر مصدق شعار مي دادند آتش گشودند و جمع كثيري را مقتول و مجروح ساختند.
در پي اين تيراندازي، مردم از بيرون و نمايندگان مجلس از داخل دولت را تهديد به ادامه تظاهرات و اقدامهاي ديگر كردند كه براي حل مسئله و رفع تشنج، همان روز ژنرال گلشائيان از رياست فرمانداري نظامي تهران و حومه بركنار شد.
دكتر مصدق سيزدهم اسفند 1323 در پي يك كشمكش چند ماهه با نماينگان موافق دادن امتياز بهره برداري از منابع كشور به خارجيان و نيز مخالفان محدود شدن قدرت شاه، پس از اين كه پيشنهاد او درباره اعلام جرم عليه مقامات فاسد با مخالفت رو به رو شد، جلسه مجلس را به حالت اعتراض ترك كرده بود.
دكتر مصدق در هفتم آبان 1323 پس از آن كه شنيد دولت وقت مي خواهد امتيازهاي صنعتي و معدني و اداره امور مالي كشور را به خارجيان بدهد و از جمله نفت شمال را در اختيار شوروي بگذارد ضمن نطق تندي با دادن هرگونه امتيازي به خارجيان مخالفت كرده بود و در اين زمينه آنقدر پافشاري كرده بود كه در جلسه يازدهم آذر همان سال طرح منع مقامات دولتي از واگذاري هرگونه امتيازي در زمينه نفت به شركتها و دولتهاي خارجي از تصويب گذشت كه طبق آن براي متخلفان از اين قانون، مجازاتي برابر سه تا هشت سال زندان و انفصال ابد از خدمات عمومي تعيين شده بود.
دور شديد مخالفت نمايندگان طرفدار قدرت شاه با دكتر مصدق از 23 آبان همان سال (سال 1323) آ‎غاز شده بود. روز 21 آبان، سه روز پس از كناره گيري ساعد از نخست وزيري، مجلس راي تمايل به نخست وزيرشدن دكتر مصدق داده بود و در پي اين ابراز تمايل، 23 آبان شاه با دكتر مصدق ملاقات كرد تا او را به عنوان نخست وزير معرفي كند. دكتر مصدق در اين ملاقات كه در كاخ مرمر انجام شد شرايط خود براي قبول سمت نخست وزيري را با شاه در ميان گذارد؛ ازجمله محدودشدن اختيارات شاه به همان حد كه در قانون اساسي آمده بود و عدم مداخله او در تعيين وزير جنگ و تبديل واژه جنگ در نام اين وزارتخانه به «دفاع ملي» و منع كامل درباريان، اطرافيان و بستگان شاه از مداخله در امور دولت و نوشتن هرگونه توصيه به مقامات. شاه از پذيرفتن اين شرايط خودداري كرد و دكتر مصدق هم انصراف خود را از نخست وزير شدن به مجلس اعلام داشت و از آن روز تا 13 اسفند و قهر كردن مصدق از مجلس، مخالفت نمايندگان طرفدار قدرت شاه و دادن امتياز به خارجيان با وي شدت يافته بود.
روايت است كه دكتر مصدق در ملاقات 23 آبان1323 به شاه گفته بود كه اگر نخست وزير باشد و توصيه اي از درباريان به مقامهاي دولتي برسد توصيه نامه را در روزنامه ها منتشر خواهد ساخت.
چند سال بعد كه شاه بر اثر فشار مردم مجبور شد ورقه نخست وزيري دكتر مصدق را امضاء كند مي دانست كه زود و يا دير اختيارات او را مخصوصا در امور ارتش محدود خواهد ساخت و به نفوذ نزديكان او در امور دولتي، معاملات و مقاطعه هاي دولتي (مزايده و مناقصه ها) و صدور امتيازها پايان خواهد داد.




روزي که ايران داراي سازمان «هواشناسي» شد


15 اسفند سال 1337 (در آن سال برابر با ششم مارس 1959 ميلادي) دكتر گنجي استاد جغرافياي دانشگاه تهران براي وطن ما، ايران سازمان هواشناسي به وجود آورد و از آن پس رسانه هاي ما به طور روزانه داراي گزارش وضع هوا شدند. تا آن زمان، ايران داراي چند هواشناس بود كه در فرودگاه مهراباد مستقر بودند و كارشان تنها دادن وضعيت هوا به خلبانان هواپيما ها بود. در آن زمان، به روزنامه هايي كه در «گزارش هوا»، درياي مازندران را «خزر» مي نوشتند؛ خبر پيش بيني وضع هوا داده نمي شد.



تاسيس حزب رستاخيز ـ حزب واحد و دولتي ايران


15 اسفندماه 1353(ششم مارس 1975) و چهار روز پس اعلام تاسيس يک حزب واحد به نام رستاخيز (رستاخيز ملي ايران) از سوي شاه وقت، اين حزب بدون ايدئولوژي و سازمان (مرامنامه و اساسنامه) به عنوان تنها حزب ايران (حزب فراگير) آغاز بكار كرد و مديران و كارمندان دولت مجبور به نوشتن نام خود در دفاتري نطيردفتر هاي حضور و غياب مدارس شدند تا عضو حزب به شمار آيند زيرا كه شاه گفته بود اگر كسي مخالف اين حزب باشد گذرنامه اش را بگيرد و از كشور برود!، سخني كه تا آن زمان از دهان هيچ زمامداري شنيده نشده بود. اين حزب در حقيقت جانشين احزاب ايران نوين و مردم شده كه هر دو توسط نخست وزيران اسبق تاسيس شده بودند. شاه از امير عباس هويدا نخست وزير وقت خواسته بود که دبيرکلي حزب تازه را برعهده گيرد. رسانه هاي خارجي در مطالب خود از حزب رستاخيز به عنوان حزب دولتي ايران نام مي بردند. حزب رستاخيز در سال انقلاب منشعب شد و از مهرماه 1357 (سپتامبر 1978) ديگر نامي از آن به ميان نيامد.




سازش ایران و عراق در مارس 1975 در الجزایر که پس از تغيير نظام حکومتي ايران، صدّام زير آن زد!



ششم مارس 1975 و در حاشیه نشست سران کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) که در الجزایر برگزارشده بود، با میانجیگری «حواری بومدین» رئیس جمهور وقت الجزایر، شاه با صدام حسین (در آن زمان معاون رئیس جمهور عراق) ملاقات کرد، پیرامون اختلافات طولانی دو کشور که چندین بار باعث زد و خوردهای خونین مرزی و کشانده شدن کار به شواری امنیت شده بود مذاکره شد و درپایان مذاکرات اعلامیه ای به امضای هرسه صادر شد که حکایت از سازش و رفع اختلافات می کرد و مقرر می داشت که نمایندگان دو دولت بعدا بنشینند و مرزهای مشترک را برپایه پروتکلهای پیشین و در مورد شط العرب (اروندرود) با توجه به ضابطه جهانی خط القعر (تالوگ) بازنگری و سازشنامه تنظیم کنند که این سازشنامه تنظیم و 13 جون همان سال امضا و از 26 دسامبر قطعی شد. مرور زمان نشان داد که پنج سال و چند ماه بعد صدام حسین که شهرت دشمنی خونی با ایران و هرچه ایرانی داشت سازشنامه را که طبق قاعده اسناد بین المللی نمی توان یکجانبه ملغی ساخت ابطال کرد و متعاقب آن دست به تعرض نظامی به ایران زد که جنگ دوکشور هشت سال طول کشید. مورخان و اصحاب نظر در دهه یکم قرن 21 بارها به جمهوری اسلامی ایران هشدار داده اند که تا شرایط مساعد آن دولت در عراق است، محکم کاری و مسائل فی مابین را ریشه کنی کند و گرنه تجدید اختلافات و زد و خوردها در آینده و فرداهای دور بعید نیست.



جلسه سازش با ميانجيگري بومدين (ششم مارس 1975 - الجزاير)
دو شنبه ۱۵ اسف ۱۳۹۰ ۲۱:۱۰ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 16,155
اعتبار: 226
سپاس کرده: 3,004
سپاس شده: 9,457 در 5,513 موضوع

امتياز: 6,429.12

ارسال: #2
RE: تقویم تاریخ 15 اسفند 6 مارس
در قلمرو دموکراسي



نگاهي به نظرات رابرت دال: «دمكراسي» هنوز در مرحله ایده آل ـ عوامل بی اعتمادشدن مردم ـ وضع قانون ناکامل نقص دمکراسی ـ بحران ژورنالیسم




Robert A. Dahl

پروفسور «رابرت دال Robert A. Dahl» و اینک 96 ساله (متولد 17 دسامبر 1915) بیشتر تالیفات خود درباره دمکراسی را در سالهای مختلف ولی در ماه مارس و عمدتا ششم مارس به توزیع داده است. وی که از شورای جهانی استادان علوم سیاسی لقب «پژوهشگر شماره یک دمکراسی» به دست آورده است ضمن تدریس در «ییل» از 1953 تا 2006 بیست و یک کتاب پیرامون دمکراسی، تاریخ آن [از دمکراسی آتن باستان تاکنون]، فرضیه ها و چگونگی تمرین دمکراسی، فرهنگ دمکراسی، سنجش میزان دمکراسی هرجامعه برپایه قوانین موضوعه پارلمان آن و عواملی که اعتماد مردم را نسبت به دولت متزلزل می کند تالیف کرده که ماحصل این تحقیقات و تالیفات این است که دمکراسی که آرزوی بشر بوده است هنوز از صورت ایده آل خارج نشده است و آرزویی است مشابه ایجاد مدینه فاضله. تالیفات مهم پروفسور دال عبارتند از:
«مقدمه فرضيه دمكراسي»، «چه كسي بايد حكومت كند»، «دمكراسي و انتقادهايي كه به آن وارد آمده است»، «درباره دمكراسي»، «پالي یارکی: مشارکت»، «دمكراتيك پاليتيكز»، «دمکراسی اقتصادی»، «پلورالیست دمکراسی»، «برابری سیاسی»، «به سوی دمکراسی» و ....
پروفسور دال دوران معاصر را عصر بحران ژورنالیسم می داند که هر روز نسبت به روز پیش از هدفهایی که انتظار بود دور می شود و به جای اهل حرفه (روزنامه نگار)، سیاستبازان، قدرت طلبان، کمپانی های خارج از این حرفه و صاحبان منافع مالکیّت آنهارا به دست می آورند و زمینه ساز سیاست ها و برنامه های خاص می شوند. با این روش و روند، رسانه ها مسئول بخشی از مسائل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی جوامع بشری باید بشمار آورده شوند. ژورنالیستها می توانند و باید واقعیت و ریشه هر رویداد از کوچک و بزرگ را منعکس و راه حل را از زبان خبرگان و عوام الناس ارائه دهند. ژورنالیسم اصیل؛ دستگاه «روابط عمومی»، سازمان تولید «تبلیغ و اعلان»، نردبان ترقی و ساخت دولتمرد و سیاستمدار [عضو پارلمان] نیست و نباید باشد.
دکتر دال بیشتر مسائل دمکراسی را در نامزدی برای انتخابات و تبلیغات این نامزدها می داند و اینکه جاه طلبی و منافع فردی عامل نامزد شدن برای احراز مقام انتخابی است نه هدف خدمت، پیشبرد و ارتقاء و رفاه ملت. «دال» عامل تازه که همانا «میدیاکراسی» و مداخله رسانه ها در انتخابات و هدایت مسیر آن بر پایه هدفهای خصوصی شان است یک تخریب خوانده و مورد انتقاد قرارداده است. وی میدیاکراسی را بدتر از تعیین مقام انتخابی به خواست پادشاه می داند که در سابق در پاره ای از کشورها مرسوم بود.
دال می گوید از آنجا که شرایط انتخاب شونده، راهنمایی انتخاب کننده و چگونگی انتخابات توسط همان مقامات انتخابی باید تدوین و تصویب شود و آنان منافع خودرا می جویند مسائل باقی مانده و پیچیده تر می شوند و انتخاب کنندگان مایوس و بی اعتناء و رفتنشان به پای صندوقها صرفا برای خالی نبودن عریضه و یا تحت تاثیر تبلیغات خواهد بود که بعدهم از کار خود (رای دادن) پشیمان می شوند.
دال که انتخابات را در بیشتر کشورها به زیر پژوهش برده است راه مقدماتی حل مسئله را تامین تبلیغ برابر برای همه نامزدها، منع قانونی جلب نظر از طریق دروغ گفتن و وعده دادن، ایجاد کمیته های نامزدیاب مرکب از دلسوزان و آگاهان جامعه و تشویق افراد خدمتگزار به نامزد شدن، روشن ساختن مردم از اهمیت مقام انتخابی و آموزش دمکراسی در تالارها (سیتی هال ها) و شبکه های تلویزیونی به دست داده تا انتخابات از ملزومات زندگی شود و انتخاب کنندگان بتوانند درباره نامردها از قبل قضاوت درست کنند و بهترین و مناسبترین نامزد را برگزینند، ریش و قیچی را به دست او بدهند و با اطمینان کامل به کار و زندگی خود بازگردند و بعدا هم احساس پشیمانی از انتخاب خود نکنند.
وی در تالیفات خود نوشته است که هر دولت باید «سیاست ریزی دمکراسی» داشته باشد و اصول مهم این سیاست ریزی باید تامین فرصت و امکان برابر برای تبلیغ [در حد برابر] باشد و نیز برقراری و تامین تساوی سیاسی میان مردم. باید تبلیغات انتخاباتی نامزدها از کنترل اصحاب منافع و دفاتر روابط عمومی خارج و فعالیت سازمانهای جمع آوری پول برای تامین هزینه تبلیغات نامزد خاص ممنوع شود.
پرفسور دال با افشاء نامزدها در صورتی که منطقی و عادلانه و به دور از جنجال باشد موافق است و آن را نوعی روشنگری می داند نه تخریب. مردم باید بدانند که یک نامزد در سابقه خود چه لغزش هایی داشته و چه نقاط ضعفی دارد و باید فرصت دفاع از خودرا نیز داشته باشد. پروفسور دال که تدریس و تحقیق دمکراسی را از سال 1946 آغاز کرده می گوید که تا مسئله مشاركت در دمکراسی به طور كامل حل نشود به صورت فرضيه باقي خواهد ماند. به عقيده دال، دمكراسي از تعديل توزيع درآمد نمي تواند جدا باشد و از مردمي كه همه حواسشان معطوف به تامين حداقل معيشت است و يا مردمي كه رسانه هاي عمومي مستقل (حرفه اي) ندارند نمي توان انتظار مشاركت واقعي در دمكراسي را داشت. نامزد انتخابات، هرچند شايسته، مردمدوست و مناسب، وقتي كه وسيله تبليغ در اختيار نداشته باشد و مردم او وانديشه ها و كارهايش را نشناسند شكست مي خورد. دال می گوید که بوروکراسی و فساد اداری قاتل شماره یک دمکراسی است و همین فساد و پیچیدگی به عمر نظامهای سوسیالیستی که كه واژه دمكراتيك را يدك مي كشيدند پایان داد. جامعه اي مي تواند خودرا دمكراتيك بنامد كه فرهنگ دمكراسي در آن عموميت يافته و قسمتي از زندگي روزمره مردم شده باشد. به باور وی، یاس مردم از دمکراسی است که آماده قبول دیکتاتوری می شوند زيرا كه اكثريت مردم ذاتا خواهان ثبات و نظم هستند. دال در عین حال مخالف صدور دمکراسی است زیراکه فرهنگ و سطح آگاهی های ملل متفاوت است و در نتیجه تعابیر و انتظار هر ملت از دمکراسی با ملت دیگر یکسان نیست. وی وضع قانون برپایه مصالح خاص و به دور از جامعیت آن را ضعف هرپارلمان و به نوعی عدول و قصور در انجام تکلیف می داند و می گوید که قانون باید بسیار مستحکم و عاری از هرگونه عیب و ایراد، و همچنین حلال مشکلات و ضابطه ای تحسین برانگیز باشد. «وضع قانون» محصول دمکراسی است و اگر این محصول نامرغوب باشد؛ دمکراسی آن جامعه نقص دارد و ....
دکتر دال می گوید وقتی که اعتبار یک دولت از دست برود جبران آن اگر محال نباشد دشوار است. به باور او، بیکاری در جامعه، رکود اقتصادی و تورّم پول، بی توجهی به سلامت و امنیت اتباع اعم از کنترل مواد خوراکی، سانحه هوایی و ترافیک، مشکلات آموزش و پرورش و پولی بودن تعلیمات عمومی، مسئله درمان و بهداشت همگانی، بورس بازی، گسترش مارکت کاپیتالیسم که ایجاد طبقه در جامعه می کند و نابرابری ها را افزایش می دهد و ... از عوامل بی اعتماد شدن مردم نسبت به دولت هستند.





نماينده مجلس آمريکا و گرفتن رشوه ازجمله چند فرش بافت ايران جهت پارتي بازي براي يک مقاطعه کار




كانينگهام 64 ساله و بيمار

سوم مارس 2006 قاضي «لاري برنز» رندي كانينگهام خلبان سابق جنگده و نماينده شهر سن دياگو در مجلس نمايندگان آمريكا را به اتهام گرفتن جمعا دو ميليون و چهارصد هزار دلار رشوه از «ميچل ويد» مقاطعه كار امور نظامي جهت پارتي بازي براي او به 8 سال و 4 ماه زندان محكوم كرد. قاضي برنز در حكم خود نوشته بود: با اين كه كانينگهام به جرم خود اعتراف و از موكلانش پوزش خواسته و از نمايندگي آنان كناره گيري كرده است وي او را به اين مجازات سنگين محكوم مي كند تا درس عبرتي براي ديگران باشد كه از اعتماد مردم سوء استفاده نكنند. چهار فرش بافت ايران از جمله رشوه هاي داده شده به كانينگهام بوده است. وي از بابت گزارش نكردن اين درآمد نامشروع به سازمان ماليات بردرآمد آمريكا نيز محكوميت يافته بود.
دو شنبه ۱۵ اسف ۱۳۹۰ ۲۱:۱۲ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 16,155
اعتبار: 226
سپاس کرده: 3,004
سپاس شده: 9,457 در 5,513 موضوع

امتياز: 6,429.12

ارسال: #3
RE: تقویم تاریخ 15 اسفند 6 مارس
در قلمرو ادبيات



نورمن ميلر نشان «لژيون دونور» دريافت كرد



Norman Mailer

چهارم مارس 2006 «نورمن ميلرNorman Mailer» نويسنده معروف آمريكا كه 39 كتاب ازجمله 11 داستان تاليف كرده است از دولت فرانسه نشان لژيون دونور دريافت كرد. ميلر 83 ساله قبلا جوائز و نشان هاي متعدد از جمله دو بار نشان پوليتزر دريافت كرده بود. فرمان نشان لژيون دونور به امضاي رئيس جمهوري فرانسه براي ميلر ارسال شده است. ميلر كه روزنامه نگار بود در 25 سالگي داستان «عريان و مرده» را در ذم جنگ و خونريزي نوشت و شهرت جهاني يافت. وي با نوشتن آن چه را كه در هر روز ديده و شنيده بود، روزنامه نگاري خصوصي (ژورناليسم نو) را پايه گذاري كرده است كه الگوي وبلاگ نويسي امروز قرار گرفته است. كتابهاي او عمدتا در زمينه دفاع از حقوق انسانها و رفع تبعيض و رعايت حيثيت انساني است. معروفترين كتابهايش «ارتشهاي شب»، «چرا ما در ويتنام هستيم؟»، «آواز معدوم»، «زنداني رابطه» و «آتشي در ماه» عنوان دارند. برپايه بيشتر آنها فيلم سينمايي تهيه شده است. نشان لژيون دونور در سال 1802 توسط ناپلئون ابتكار شد تا به كساني كه خدمات عمومي مهم انجام داده باشند داده شود.
دو شنبه ۱۵ اسف ۱۳۹۰ ۲۱:۱۳ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 16,155
اعتبار: 226
سپاس کرده: 3,004
سپاس شده: 9,457 در 5,513 موضوع

امتياز: 6,429.12

ارسال: #4
RE: تقویم تاریخ 15 اسفند 6 مارس
در قلمرو رسانه‌ها




روزنامه نگاري که بزرگترين شبکه خبري را در ايران بوجود آورد ـ نورالدين نوري معروفترين پارلمان نگار ايران




نوري در دهه 1350


15 اسفند زادروز نورالدين نوري روزنامه نگاري است که بزرگترين شبکه تهيه خبر و توزيع روزنامه را در ايران بوجود آورد. اين شبکه مرکب از 611 مرکز به نام دفتر نمايندگي بود. نوري که در 1304 به دنيا آمده است کار روزنامه نگاري را از سال 1324 و در روزنامه اطلاعات آغاز کرد. وي را در ميز اجتماعي اتاق خبر به دبيري نجفقلي پسيان (برادر کلنل محمدتقي خان) به کار قلم گماردند. پسيان پس از يک آموزش کوتاه، نوري را مسئول تهيه خبر از پزشکي قانوني و بيمارستان هاي سوانح تهران کرد. کار نوري اين بود که هر بامداد به بيمارستان ها سرزند و مشخصات و آدرس مجروحين و مصدومين را يادداشت و سپس به پزشکي قانوني برود و صورت مردگان سوانح را تهيه کند و با تلفن يا مراجعه به منازل آنان و بستگانشان و مراجع مربوط، از کلانتري پليس تا پاسگاه ژاندارمري و دادسرا، قضيه را دنبال کند و پس از يافتن شش عنصر خبر، گزارش رويداد را بنويسد و به پسيان بدهد.
نوري سپس مراحل ترقي در تحريريه روزنامه اطلاعات را يکي پس از ديگري طي کرد و از ميز اجتماعي به ميز فرهنگي و آنگاه اقتصادي و بالاخره پارلماني ارتقاء يافت و سالها خبرنگار اول پارلمان ايران بود.
احترام و منزلت نوري در پارلمان پس از روي کارآمدن دکتر محمدمصدق افزايش يافت و به تدريج به اوج رسيد زيرا که نوري نه تنها از هواداران و معتقدان به جبهه ملي ايران بود بلکه سابقه دوستي با مصدق داشت. توجه مصدق به نوري از زماني افزايش يافت که گزارش "هرجا که مردمند، همانجا مجلس است" را تنظيم کرد و در روزنامه اطلاعات انتشار يافت.
قضيه از اين قرار بود: مصدق (پيش از نخست وزير شدن و در آن زمان که هنوز وکيل اول تهران در مجلس بود) به ايراد نطقي طولاني درباره مسائل متعدد از جمله مظالم انگلستان و خيانت مقامات پرداخت و سردار فاخر حکمت رئيس وقت مجلس (که ميانه خوبي با مصدق نداشت) برغم اينکه اکثريت نمايندگان راي به ادامه نطق مصدق پس از اتمام وقت مقرر "پانزده دقيقه" داده بودند نطق را به اين بهانه که دستور کار مجلس زياد است قطع کرد. مصدق جلسه را ترک و به ميدان بهارستان رفت، مردم جمع شدند و او در آنجا بردوش حاضران به سخنان خود براي مردم ادامه داد و نوري که در محل حاضر بود متن اظهارات را به روزنامه اطلاعات برد و چاپ کرد.
نوري که تاريخ نانوشته ايران در طول نزديک به نيم قرن را در سينه دارد درباره مصدق گفته است که او مردي سالم، وطن دوست و شجاع بود که تنها يک دست لباس داشت و انجام امور دولتي را در خانه اش و با لباس خانه ترجيح مي داد. ايرانيان را بيش از جانش دوست و عزيز مي داشت. از مراجعان که مردم معمولي هم در ميان آنها بودند شخصا با چاي و گز پذيرائي مي کرد. درصدد حذف سلطنت نبود زيرا عقيده داشت ساختار ايران و روانشناسي ايرانيان به گونه اي است که رئيس کشور بايد ثابت باشد و حکومت ايران از نوع پارلماني و نصب و عزل دولت (رييس قوه مجريه) در دست مجلس. بنابراين نمايندگان مجلس از ميان دلسوزان، ميهندوستان، پاکدامنان و فرهيختگان انتخاب شوند که وطن و منافع آن حتي يک لحظه از ذهنشان دور نشود. مصدق نسبت به نمايندگان مجلس و طرز انتخاب آنان حساسيت بسيار داشت. با اينکه مصدق تمايل چندان به حذف شاه نداشت، شنيده شده بود که مي گفت اختيارات و وظايف شاه در يک حکومت پارلماني بايد به حداقل کاهش يابد. مصدق نگران فعاليت ها و تلقينات اشرف (خواهر دوقلوي شاه) و اِعمال نفوذ وي در شاه بود.
نورالدين نوري درباره رويداد 28 امرداد سال 1332 گفته است: "خانه من در خيابان حشمت الدوله بود و با خانه مصدق فاصله چندان نداشت. اغلب به آنجا سرمي زدم. روز 28 امرداد مصدق گاردخانه را از تيراندازي به مردم منع کرد و گفت که ايراني نبايد به دست ايراني کشته شود. دکتر حسين فاطمي از آنجا دور شده بود و مصدق با نريمان وزير دارايي کابينه اش و چند تن ديگر از طريق نردبان به خانه مجاور (خانه بانو فرمانفرمائيان) و خانه مادر دکتر معظمي رفته بود، ولي بعدا بهتر آن ديد که خود را معرفي کند. به مقام مربوط تلفن شد و به اتفاق دکتر شايگان و دکتر صديقي به باشگاه افسران انتقال يافت. من، خودم شاهد بودم که سپهبد زاهدي که در باشگاه بود شخصا به استقبال مصدق که شايگان و صديقي زير بغلش را گرفته بودند آمد و آن دو که در آن لحظه هر کدام خود را نخست وزير کشور مي دانستند در برابر هم قرار گرفتند. در اين لحظه مصدق خطاب به زاهدي (که زماني در کابينه او وزير کشور بود) گفت: "آقاي سرلشکر، چرخ بازيگر از اين بازيچه ها بسيار دارد. من تنها نگران ايران و هموطنان هستم، نه خودم."
زاهدي اشاره کرد که راضي به بازداشت و محاکمه او (مصدق) نيست؛ اگر وي(مصدق) کناره گيري خود را اعلام دارد. ولي مصدق حاضر به کناره گيري نشد و گفت به اراده ملت رئيس دولت شده و تنها ملت است که حق دارد و مي تواند او را برکنار و يا خواستار کناره گيري اش شود.
در اين ميان اشرف (خواهر شاه) و دولت لندن اصرار به بازداشت و محاکمه مصدق داشتند و زاهدي را در اين مورد تحت فشار قرار داده بودند.
سپهبد زاهدي مي گفت اگر مصدق محاکمه شود در جريان محاکمه حرکاتي خواهد کرد و حرفهايي خواهد زد که ملت ايران آنها را هرگز فراموش نخواهد کرد و روزگاري واکنش نشان خواهد داد – واکنشي بسيار سخت و خشن. پس از ورود سفير لندن به تهران اصرار او به محاکمه مصدق بر فشار اشرف و ديگران افزوده شد و محاکمه انجام گرفت، ولي بسياري از مطالبي را که مصدق در جريان محاکمه گفته بود منتشر نشد که به نظر من يک سانسور دولتي بزرگ بود و تعجب مي کنم که چرا همه اين مطالب بعدا در کتابهاي تاريخ هم نيامده است. مصدق هميشه به مردم ايران و ماموريتي که به او داده بودند وفادار مانده بود."
نوري در مورد تماس هاي خود با اردشير زاهدي (که در دوران تحصيل همکلاسي يکديگر بودند) گفته است: "کار روزنامه نگار تماس با مقامات از هر درجه و مقام است که گاهي به آشنايي و نزديک بودن مبدل مي شود، ولي اين تماس ها دليل همکاري و حمايت نيست. روزنامه گاهي به عضو تحريريه خود ماموريت مي دهد که برود خاطرات يک فرد را تهيه کند و زماني ماموريت ديگر. رونامه نگاران بامقامات سفر مي روند، در يک هتل اقامت و با هم صرف غذا مي کنند. اين دليل همکاري نيست. حرفه خبر اين را ايجاب مي کند."
نوري در مورد موسسه اطلاعات مي گويد: "روزنامه" جان عباس مسعودي بود زيرا که تار و پود آن را با جان تنيده بود و راز موفقيت او همين علاقه مفرط و نيز لبخندهاي دائمي اش بود. مسعودي اعضاي تحريريه اش را به اندازه فرزندانش دوست داشت و از بذل هرگونه کمک و ملاطفت دريغ نمي کرد. بيش از نيم قرن کارکنان موسسه اطلاعات در حقيقت به منزله اعضاي يک خانواده رفتار مي کردند. رويداد 28 امرداد 1332 دشمنان و رقباي مسعودي را بر آن داشته بود که از فرصت استفاده کنند و ضربه بزنند و حتي موسسه را از چنگ او خارج سازند. استناد آنان برخي مقالات و گزارش هاي اين روزنامه بود. ميراشرافي (که پس از انقلاب اعدام شد) و ديگران نظر و چشم طمع به موسسه اطلاعات داشتند. بالاخره دولت با دادن پروانه انتشار "پست تهران" به محمدعلي مسعودي و برخي کارخانه هاي اصفهان به ميراشرافي و امتيازهاي ديگر به مابقي مساله را حل کرد و موسسه اطلاعات در خانواده مسعودي باقي ماند.
سناتور مسعودي زودتر از ديگران متوجه شده بود که بايد به اخبار شهرستان ها توجه بيشتري شود و روزنامه به نقاط دور دست برسد تا وظيفه آموزش عمومي آن تکميل شود. او مي گفت که ايران فقط تهران نيست. مسعودي در اجراي اين فکر خود "نوري" را مسئول اخبار و توزيع شهرستانها کرد. نوري در طول چهار سال همه نقاط کشور و حتي دورافتاده ترين نواحي را زيرپا گذارد و 611 نمايندگي براي موسسه اطلاعات ساخت که خود، يک خبرگزاري داخلي بزرگ بود. قبلا در بعضي از نقاط کشور نمايندگان روزنامه اطلاعات را سبزي فروش ها و خواربار فروش ها تشکيل مي دادند که نوري اين وظيفه را به تحصيلکردگان سپرد، ازجمله دکتر باستاني پاريزي (استاد تاريخ) نماينده روزنامه اطلاعات در شهر کرمان شد.






نوري در سال 1388



نوري اين شبکه را تا سال 1359 (دو سال پس از انقلاب) اداره کرد. پس از پيروزي انقلاب بهرام مسعودي (پسر کوچک تر سناتور مسعودي) اداره موسسه را به دست گرفته بود و بمانند برادر بزرگترش فرهاد و پدرش سناتور عباس از نوري حمايت مي کرد. روزنامه نگاري که لازمه اش دقت، سرعت و در نتيجه سختگيري است براي نوري مخالفان داخلي در ميان کارکنان درجه 3 سازمان شهرستانها از قبيل پيشخدمت هاي تالار خبر دشمن به وجود آورده بود و همين مخالفان کوچک و داخلي همينکه فرصت يافتند (پس از مصادره موسسه اطلاعات و کنار گذارده شدن بهرام مسعودي) برضد او حرف هايي زدند که منجر به دستگيرش توسط يک کميته محلي انقلاب در سال 1959 شد و چو در آن جوٌ، زمينه هم هموار بود او را متهم به "تحکيم مباني سلطنت دودمان پهلوي" کردند و به زندان افکندند که بعدا دادگاه انقلاب وي را به ده سال زندان محکوم کرد و به رغم بيماري قند و ناتواني در راه رفتن، 5 سال از زندگي خود را در زندان گذرانيد. در اين فاصله اموال پدر همسر نوري (مرحوم داروگر) که يک کارخانه دار بود مصادره شد و پس از آزاد شدن نوري از زندان و بيکاري و بدون درآمد، اين خانواده دچار تنگدستي شديد شد که دوستان و بستگان ياري دادند تا روي پاي خود بايستد. نوري گفته است: يکي از کساني که بر ضد او زمزمه به راه انداخته بود فردي بود که او وي را از شاگردي چايخانه موسسه خارج و تا سمت کارمندي سازمان شهرستان ها بالا برده بود.
نورالدين نوري اينک در تهران (تلفن 88775422) با همسر خود زندگي مي کند و خانه نشين است.





رنگی شدن روزنامه ها و تحولات بعدی انتشار روزنامه



چند دستگاه دريافت راديويي جهت خواندن و بايگاني کردن روزنامه هاي الکترونيک





نخستين روزنامه انگليسي به صورت رنگي پنجم مارس 1986 انتشار يافت. قبلا روزنامه ها زير بار رنگي كردن هميشگي (روزانه) صفحات خود نمي رفتند و معتقد بودند كه متاع روزنامه «خبر» است و اگر خبرهاي خوب داشته باشند، مردم در هر شكلي كه باشد آن را خريداري مي كنند. پس از انتشار بعضي از روزنامه ها به صورت رنگي و استقبال مردم از انها و اعلام اين نكته از سوي روانشناسان كه رنگي بودن باعث نشاط و ارضاي خواننده مي شود اين كار عموميت يافته است. مجله ها از دير زمان به صورت رنگي منتشر مي شدند.
نشريات در دهه 1990 همين یک مقاومت بي دليل را پس از قرار گرفتن پاره اي از آنها در اينترنت از خود نشان دادند و گفتند كه اديشن اينترنتي باعث كاهش تيراژ و در نتيجه اگهي آنها خواهد شد كه پس از مدتي، تجربه نشان داد انها كه در اينترنت قرار نگرفتند تيراژ خود را از دست دادند و اينك تقريبا همه روزنامه ها اديشن اينترنتي دارند كه شمار مراجعانشان بيش از فروش نسخه هاي چاپي است. آنلاین شدن روزنامه ها (دارای فرمت و مطالب متفاوت از ادیشن چاپی) از آغاز قرن 21 آغاز شده و روزنامه هایی که دچار افت مخاطب شده اند، به آنلاین خود اکتفا کرده اند. قرار است از سال 2010 پس از تجربه 16 روزنامه متعلق به «هرست کورپوریشن» سایر روزنامه ها از صورت کاغذ و چاپ خارج شده و به صورت «ای – پی پر = روزنامه الکترونیک = رادیو پی پر» درآیند (که متفاوت از روزنامه آنلاین و دیجیتالی) است. مانیتور قابل حمل آن به صورت یک گیرنده پلاستیک (با تکنولوژی رادیو) است با ابعاد متفاوت: جیبی و خانگی. این دستگاه شماره های سابق روزنامه را هم آرشیو می کند و برای خواندن روزنامه مورد نظر یا چند روزنامه باید پول داد (مشترک شد) البته به مراتب کمتر از نسخه چاپی که هزینه چاپ و کاغذ و توزیع دارد. نخستین دستگاه از این دست در دهه 1970 توسط کمپانی زیراکس ساخته شد و یک روزنامه به نام Gyricon در آن قرار گرفت.
دو شنبه ۱۵ اسف ۱۳۹۰ ۲۱:۱۶ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 16,155
اعتبار: 226
سپاس کرده: 3,004
سپاس شده: 9,457 در 5,513 موضوع

امتياز: 6,429.12

ارسال: #5
RE: تقویم تاریخ 15 اسفند 6 مارس
ساير ملل



ثبت آسپرين به عنوان دارو



هوفمان

ششم مارس 1899 فليكس هوفمان شيميدان «آسپرين» را به عنوان داروي ضد درد، ضد التهاب اعضاي داخلي بدن و ضد تب به ثبت داد . او دو سال پيش از آن( 10 اوت 1897 ) ماده آسپرين «اسيد استيل سالي سيليك Acetylsalicylic‌» را خارج ساخته بود و به خاصيت دارويي آن پي برده بود. آسپرين از همان زمان بدون نسخه دكتر به فروش مي رسيد و در اندك مدتي در همه جهان توزيع شد. از سال 1971 هر سال يك خاصيت تازه آسپرين كشف شده است. از مهمترين خواص اين داروي اسيدي رقيق سازي خون و جلوگيري از لخته شدن آن است كه توصيه شده افراد مستعد به حمله قلبي و سكته مغزي آن را باخود داشته باشند.



نتايج نظرسنجي سال 2003: روسها بارديگر هوادار استالين شده اند! ـ روسها از فساد و تباهي گفته بودند
اي عكس كه پنجم مارس 2003 برداشته شده است يك گرجي را در شهر تفليس در اثناي بوسه زدن بر مجسمه استالين نشان مي دهد




ششم مارس 1953 ، يك روز پس از درگذشت استالين، سران حزب كمونيست شوروي در ميان شايعات بسيار در باره مرگ استالين، از ميان خود «مالنكف» را كه كم حرف و شخصيتي آرام داشت و درست نقطه مقابل استالين بود به جانشيني وي انتخاب كردند. استالين چهار روز پس از سکته مغزي درگذشته بود.
اين شايعات كه همچنان ادامه دارد حاكي از آن بوده است كه عوامل «بريا» رئيس امنيت وقت شوروي استالين را با داروي عوضي از پاي در آورده بودند، زيرا كه استالين عزم جزم به حمله اتمي به آمريكا در زماني مناسب داشت و بريا مي ترسيد كه بيش از نيمي از مردم شوروي نيز كشته شوند.
در اواخر دهه 1950 پس از اين كه خروشچف علنا از استالين انتقاد كرد و كارهاي او را محكوم ساخت، نظر مردم شوروي نسبت به استالين تغيير كرد، ولي پس از فروپاشي شوروي و بسط فساد و تباهي در روسيه و بازگشت اين كشور به دوراني كه بعضي آن را بدتر از آخرين سالهاي حكومت تزارها مي پندارند نظر روسها نسبت به استالين عوض شده و با ديد مثبت كارهاي او را ارزيابي مي كنند و شروع به از نو شناختن وي كرده اند .
دومين نطر سنجي درباره استالين كه ششم مارس 2003 که دو روز پس از اعلام نتيجه تظر سنجي اول انحام شد شمار هواداران اورا در روسيه 51 درصد نشان مي داد. نظر سنجي اول بيست روز پبش از پنجاهمين سالروز مرگ او ( پنجم مارس 2003) انجام شده بود.
روسها گفته بودند در چند سال اخير عده اي شارلاتان و ماقبا اراضي و املاكي را كه استالين با زحمت زياد ملي كرد تا مردم برابر شوند، بالا كشيده اند و سلاحهايي كه به بهاي گرسنگي خوردن دهها ساله روسها ساخته شده بود تخريب شده و يا در انبارها دارند مي پوسند، حوانان روس گرفتار اعتياد و زنان براي خودفروشي به كشورهاي ديگر مي روند و يكشبه بدترين نوع جامعه طبقاتي در روسيه به وجود آمده است و اين كشور و مردمش آينده اي نامشخص دارند. چرا يک کشور سوسياليستي سابق و بدون ثروتمند بايد يکشبه داراي چندين ميلياردر شود و اينان منابع و کارخانه هاي ملي را به مفت در حراج بخرند و .... در اين دو نظرسنجي، قاطبه روسها اوضاع موجود را نتيجه يك توطئه بزرگ بر ضد خود بيان کرده بودند.


مالنكف جانشين استالين



«والنتينا ترشكووا» نخستين زن فضا نورد در جهان


از راست به چپ: والنتينا سالها پس از فضانوردي با ستاره زرين قهرمان شوروي ، زماني كه افسر ارتش سرخ بود ، و هنگام تمرين فضانوردي
والنتينا ترشكووا نيكلايف Valentina Tereshkova - Nicolayev نخستين زن فضا نورد جهان ششم مارس 1937 به دنيا آمد. وي با سفينه «وستوك ــ 6 » در سه روز جمعا 48 بار كره زمين را دور زد. والنتينا با دست و همانند يك خلبان اين سفينه را هدايت مي كرد. او عضو حزب كمونيست شوروي و افسر ارتش سرخ بود.






دمكراسي هدايت شده دكتر سوكارنو




جان اف كندي رئيس جمهوري وقت آمريكا كه در آسياي جنوبي در جستجوي يك دوست بود سوكارنو را به آمريكا دعوت كرد و در اينجا ضمن مذاكرات مفصل متوجه شد كه ضديت با غرب وارد خون سوكارنو شده و دوستي آنان امكان پذير نيست . عكس ، سوكارنو را پس از ورود به آمريكا در كنار كندي در اتومبيل روباز نشان مي دهد.
ششم مارس سال 1960 دكتر سوكارنو با اعلام فرضيه « دمكراسي هدايت شده Guided Democracy» خود پارلمان اندونزي را منحل كرد . وي اعلام كرده بود كه معتقد به آراء نصف به علاوه يك نيست ، زيرا ارزش نمايندگان با هم فرق دارد . آنان شخصيت هاي مختلفي هستند و تحصيلات و تجربه متفاوت دارند و درجه وطندوستي و مردم خواهي آنان نيز مساوي نيست . دكتر سوكارنو در توجيه فرضيه خود گفته بود كه ما مشرق زميني ها چشم بسته دمكراسي غربي را پذيرفته ايم .اين دمكراسي كه پايه آن از فلاسفه يونان باستان است براي شهرهاي كوچك، و جهاني كه صداقت در آن باشد و خارجيان نخواهند مداخله كنند و ...خوب است نه براي دنياي ما . نجربه 12 ساله من نشان مي دهد كه نه مردم به آن حد از شعور و آگاهي رسيده اند كه خوب انتخاب كنند و نه اين كه انتخاب شدگان صرفادر غم وطن و هموطنان هستند . آنان مي خواهند به پارلمان راه يابند تا به نوايي برسند . به باور سوكارنو ، تا رسيدن مردم به بلوغ سياسي و تنظيم يك دمكراسي واقعي براي اندونزي بهترين را ه ، ايجاد هياتي از سران دلسوز ناسيوناليستها ، مذهبيون و كمونيستهاي اندونزي است و براي اين كار ، نخست بايد ميان اين سه گروه اتحاد برقرار شود.
در زمان دكتر سوكار نو حزب كمونيست اندونزي سومين حزب كمونيست جهان بود. سوكارنو به سازمان ملل با اين منشور و اين اركان موافقت نداشت و شديدا متمايل به رهبري چين بر جهان سوم بود . او مي گفت تا روزي كه كشورهاي جهان سوم ( غير متعهد ) از خود يك خبر گزاري بزرگ و يك سازمان نيرومند و حد اقل يك سياست اقتصادي مشابه نداشته باشند و همياري نكنند اسثتمار خواهند شد و بدبخت خواهند بود. او باور نمي كرد كه روزي ژنرالهاي اندونزي به تحريك خارجي برضد او عمل كنند . وي عقيده داشت كه مردم مانع چنين اقدامي خواهند شد كه بعدا معلوم شد در اين زمينه زياد خوش بين بود.





همه مخالف حمله نظامي آمريکا به عراق بودند، ولي .... ـ چند نمونه از اين مخالفت ها


تطاهرات دانشجويان و دانش آموزان مدارس آمريكا در پنجم مارس 2003 بر ضد تعرض نظامي (در آن زمان احتمالي) به عراق

تفسيرهاي رسانه ها در چهارم و پنجم مارس 2003 باز هم درباره بحران روابط آمريكا و عراق بود و پيش بيني شده بود كه كنفرانس 57 كشور اسلامي هم (که در آن زمان در حال مذاکره بود) در اين زمينه همان راهي را خواهد رفت كه چند روز پيش از آن كنفرانس كشورهاي 116 گانه غير متعهد و نشست كشورهاي عربي 22 گانه رفتند و آن رفع اين بحران از راههاي مسالمت آميز مطابق موازين بين المللي، رعايت حاكميت ملي و تماميت ارضي عراق است. نظراتي كه در آن دو روزدر باره اين مهمترين و حساسترين بحران قرن 21 ابراز شده بود در صدر ساير اخبار منعكس شده بود. در اين زمينه «عمرو موسي» دبير اتحاديه عرب گفته بود كه اعتراضات، اعلاميه ها و نوشته ها نشان مي دهد كه بيشتر مردم جهان با راه حل نطامي مخالفند و چنين راه حلي را مغاير دوران عقل و قانون و سازمان ملل مي دانند.
در اين زمينه، "وينسنت فوكس" رئيس جمهوري وقت مكزيك ــ همسايه آمريكا ــ گفته بود كه از انتقام دولت بوش نمي ترسد و به مخالفت خود با تصميم يكجانبه بر ضد عراق ادامه خواهد داد. وزير امور خارجه مراكش نيز در مصاحبه اي به اين مناسبت گفته بود كه همه دنيا خواهان حل مسالمت آميز مسئله عراق است و نبايد اقدامي كه اكثريت آن را تاييد نمي كند صورت گيرد و .... در اين ميان سه دولت فرانسه، آلمان و روسيه تاكيد كرده بودند كه در شوراي امنيت با راه حل نظامي مسئله عراق مخالفت خواهند كرد.
مرور زمان نشان داد که دولت جورج دبليو بوش به اين همه مخالفت ها توجه نکرد و دو هفته بعد و بدون مجوز شوراي امنيت تعرض نظامي به عراق را آغاز کرد و اين کشور تحت اشغال نظامي آمريکا درآمد. دولت آمريکا آنطور که رئيس جمهور تازه اش در فوريه 2009 گفته است ممکن است سرانجام نيروهاي رزمي خودرا از عراق خارج سازد ولي به حضور نظامي اش در عراق پايان نخواهد داد زيرا که استقرار در عراق سياست کلي اين دولت از دهها سال قبل بوده است. تحمل هزينه سنگين اشغال نظامي عراق و ساختن بزرگترين سفارتخانه در بغداد که در سراسر جهان و در طول تاريخ مطابقت نداشته مؤيد آن است که استقرار آمريکا در عراق تا زماني که قابل پيش بيني بيست ادامه خواهد يافت.




جورج دبليو بوش: اتمي شدن ايران يعني به مخاطره افتادن قدرت آمريکا



مفسراني كه پنجم مارس 2006 مصاحبه مطبوعاتي مشترك جورج بوش و پرويز مشرف در پاكستان را تحليل كرده بودند گفته بودند كه دست كم در يك مورد، رئيس جمهور وقت آمريكا در قبال ايران تغيير موضع داده است. بوش در اين مصاحبه گفته بود كه مخالفت ما با ايران بر سر كشيدن شدن لوله انتقال گاز به پاكستان و هند نيست، اعتراض ما به ايران در حقيقت در اين است كه ايران مي خواهد سلاح اتمي توليد كند و اگر موفق شود براي ما - و ما به عنوان تنها قدرت در جهان خيلي خطرناك خواهد بود؛ اتمي شدن ايران يعني به چالش گرفتن قدرت آمريکا. اين مفسران نوشته بودند كه اظهارات بوش در آستانه مذاكرات سه جانبه ايران، پاكستان و هند بر سر كشيدن لوله دو هزار و ششصد كيلومتري انتقال گاز، راه را براي حصول توافق مثلث هموار ساخته است.





دپارتمان امور ايران در وزارت امور خارجه آمريكا



به گزارش (4 مارس 2006) رسانه هاي آمريكا به نقل از مقامات وزارت امور خارجه اين كشور، دولت آمريكا دپارتمان امور ايران در وزارت امور خارجه آن كشور را با چند ديپلمات فارسي زبان گسترش داده است. اين رسانه ها از اين تصميم به عنوان ايجاد دپارتمان تازه ياد كرده و آن را بي ارتباط با اعتبار 75 ميليون دلاري تاسيس و تقويت برنامه هاي راديو تلوزيوني به زبان فارسي براي ايرانيان درون مرزي (مخاطبان داخل ايران) ندانسته بودند. طبق اين گزارش ها، قبلا دپارتمان امور ايران در وزارت امورخارجه آمريكا دفتري محدود بود كه تنها دو ديپلمات در آن فعاليت داشتند.


خودكشي رئيس جمهور سابق صربهاي كرواسي در زندان بين المللي لاهه




Milan Babic

ديوان داوري لاهه (دادگاه بين الملل) ششم مارس 2006 اعلام كرد كه ميلان بابيچ Milan Babic روز پيش از آن (پنجم مارس) در سلول خود در زندان شونينگن ويژه نگهداري محكومان و بازداشتي هاي دادگاه بين المللي و واقع در حومه شهر لاهه (هلند) خودكشي كرده و جسدش جهت تشخيص علت مرگ و صدور پروانه دفن به پزشكي قانوني منتقل شده است. ظاهرا ميلان خود را حلق آويز كرده بود. وي كه پس از اعلام استقلال كرواسي (يكي از اعضاي سابق كنفدراسيون يوگوسلاوي) در سال 1991، استقلال صربهاي كرواسي را اعلام داشته و به رياست جمهوري آنان (جمهوري كرايينا) انتخاب شده بود بعدا به اتهام ارتکاب جنايت جنگي و نقض حقوق بشر در دادگاه بين المللي لاهه محاكمه و در سال 2005 با توجه به اعتراف و ابراز ندامت از عمل خود با رعايت چند درجه تخفيف به 13 سال زندان محكوم شده بود. طبق پرونده اتهامي، در طول چهار سال رياست ميلان بر جمهوري صربهاي كرواسي (جمهوري كرايينا)، به تصويب وي بسياري از كرواتها و بوسنيايي هاي منطقه صرب نشين كرواسي مقتول و شكنجه شده بودند. ميلان كه قبل از فروپاشي كنفدراسيون يوگوسلاوي يك دكتر دندانپزشك بود هنگام مرگ 50 ساله بود. وي كه يك كمونيست و حامي جهان وطني بود، پس از آغاز كار فروپاشي كنفدراسيون يوگوسلاوي، به ناسيوناليست هاي صرب پيوسته بود تا دست كم صرب هاي يوگوسلاوي را يكپارچه نگهدارد كه به علت مداخله «ناتو» موفق نشد. او در جلسات دادگاه گفته بود كه اگر خشونت از او سرزده به خاطر وطندوستي و احساسات ملي بوده كه نمي خواسته يوگوسلاوي به آن گونه و به تحريك و خواست خارجي متلاشي شود.



ايجاد وبلاگ براي 5 هزار نماينده پارلمان چين - اي ميل هاي ضميمه اين وب سايت ها جهت تماس مردم



دولت چين دوم مارس 2006 تصميم فت براي اعضاي پارلمان خلق كه دو روز بعد نشست بعدي خود را آغاز مي کردند وبلاگ تهيه كند تا هر نماينده نطق و نظرات خود را براي آگاهي عموم و به ويژه موكلان در وبلاگ اختصاصي خود قرار دهد.
در دستور كار آن نشست برنامه هاي متعدد قرارداشت از جمله بالا بردن بودجه نظامي به ميزان 15 درصد، بررسي و تصويب موازيني كه مانع از گسترش اختلاف درآمد ميان شهرنشيان و روستاييان چيني و صنعتگران و كشاورزان و معامله گران و كارگران شود. به اعضاي پارلمان خلق توصيه شده بود که به پيامهايي که از طريق اي ميل هاي ضميمه وب سايت هاي دريافت مي کنند پاسخ گويند و هيچ پيامي را بدون پاسخ نگذارند و اگر لازم باشد، پيام ها را همراه با نظر خود (پي نوشت) به ادارات مربوط و مقامات اجرايي فوروارد کنند.





حمله جوان ايراني با اتومبيل به گروهي از آمريكايي ها!، چرا؟





شبكه هاي تلويزيوني آمريكا شنبه شب (4مارس 2006) در اخبار مشرح خود به نقل از پليس چاپل هيل (شهري در كاروليناي شمالي) گزارش كرده بودند كه يك ايراني 22 ساله به نام محمدرضا طاهري آذر كه سالها در آمريكا بسر برده و از دانشگاه كاروليناي شمالي (واقع در چاپل هيل) در رشته روانشناسي فارغ التحصيل شده با يك جيپ چروكي كرايه اي (استيشن) به پياده رو رانده و 9 تن از دانشجويان «ان سي يو» را كه در گوشه ميداني جمع شده بودند مجروح ساخته كه شش نفرشان به بيمارستان منتقل شده، درمان و مرخص شده اند. اين ميدان در محوطه دانشگاه كاروليناي شمالي واقع شده و در دو سوي آن دو كتابخانه و در گوشه ديگرش ساختمان اتحاديه دانشجويان قرار دارد و اطراف اين ميدان معمولا پر از دانشجو است. محمدرضا در دسامبر (سه ماه پيش از آن)درسش را به پايان رسانده و موقتا تا يافتن كار در يك ساندويچ فروشي مشغول به كار شده بود. پليس گزارش کرده بود كه محمدرضا به ماموران گفته است كه با اين عمل خواسته بود كه انتقام كشتار مسلمانان درگوشه و كنار جهان را از آمريكاييان بگيرد. دو روز بعد محمد رضا به اتهام 9 مورد شروع به قتل به قاضي دادگاه تسليم شد و بعدا محاکمه و محکوم گرديد.
شبكه هاي تلويزيوني آمريكا چهارم و پنجم مارس 2006 به نقل از خبرنگاران خود گزارش داده بودند كه همسايگان و آشنايان محمدرضا او را جواني خوب، مودب، بي آزار و كوشا معرفي كرده بودند.





مامور پليس جيپ طاهري را در محل حادثه معاينه مي کند




... و گورباچف در هفتاد و هشمین زادروز خود از آمیختن کاپیتالیسم و سوسیالیسم سخن گفت و در آرزوی وحدت روسیه، بلاروس، اوکراین و قزاقستان است




گورباچف در مارس 2009

دوم مارس 2008 میخائیل گورباچف عامل فروپاشی شوروی 78 ساله شد و در مصاحبه ای که به این مناسبت با او شده بود گفت که ولادیمیر پوتین در همان راهی گام گذارده که تزارها و رهبران شوروی آن را طی می کردند و آن دور شدن از لیبرالیسم است و بازگشت به نظام حکومتی پیشین. وی در عین حال گفت که بحران مالی جاری جهان ناشی از افسار گسیختگی کاپیتالیست ها است که پس از فروپاشی شوروی میدان را برای هرکاری باز دیده بودند و این مسئله، راه حلی ندارد جز با تعدیل کاپیتالیسم و پذیرفتن بعضی از اصول سوسیالیسم و ساخت "ایسم" تازه ای از این دو. وی در عین حال گفت هدف او از گلاسنوست و پرسترویکا (فضای باز سیاسی و اصلاح ساختار) حذف سوسیالیسم و فروپاشی شوروی نبود بلکه با در پیش گرفتن این دو روش و تبلیغات گسترده ای که در خارج از محدوده ما برای آنها شد مهار کنترل از دستمان خارج شد. وی از فروپاشی شوروی تلویحا ابراز تاسف کرد و گفت که مایل است باردیگر همگرایی این ملل و بویژه وحدت روسیه، بلاروس، اوکراین و کزاخستان را ببیند. او گفت که عالما عامدا به خروج اروپای شرقی از حوزه نفوذ مسکو کمک کرد.
بيش از هشتاد درصد روس ها، اشتباهات گورباچف (متولد دوم مارس 1931) را «خيانت به وطن» مي پندارند. برخي از مورخان نوشته اند كه وي دچار خودبزرگ بيني و در نتيجه خودفريبي شده بود. پاره اي ديگر نوشته اند كه گورباچف از آغاز هم شايستگي رهبري را نداشت و به آساني گول وعده هاي ريگان و تاچر را خورد و ناخواسته به دام آنان افتاد که از یک مقام اطلاعاتی سابق بعید بود. «تاريخ» از گورباچف به نام فردي ياد مي كند كه به دست خود و بدون شکست در جنگ، يك امپراتوري بزرگ را كه تزارها بر پايه ناسيوناليسم روس در طول سه قرن ساخته بودند و بلشويك ها آن را به كانون جهاني ايدئولوژيك و يك قدرت عظيم نظامي تبديل كرده بودند متلاشي ساخت. در طول تاريخ بشر، هيچ كشوري به آن صورت به دست يك فرد از ميان نرفته است. بنابراين، دشواري هاي مردم جماهير شوروي سابق به حساب او نوشته شده است و طبق اصول روانشناسی نباید در دوران كهولت آرامش خيال و وجدان داشته باشد. او از روزي مي هراسد كه روس ها اورا بگيرند و محاكمه و مجازات كنند. سران 30 دولت که متوجه این بیم گورباچف شده اند در طول 18 سال منتهي به 2008 به او اشاره کرده اند که می تواند به کشور آنان برود و بدون دغدغه اقامت کند. بعضي متفكران روس حتي كودتاي اوت 1991 را كار خود او مي دانند تا شوروي زودتر فرو بپاشد. فروپاشي شوروي به اين صورت، تا حدي هم نتيجه آسان باوري سران شوروي در دهه سوم قرن گذشته بود كه اجازه دادند امپراتوري روسيه به صورت جمهوري هاي اسمي متعدد درآيد تا الگوی یک حکومت جهانی مشترک المنافع قرارگیرد و سران و مقامات ارشد اين جمهوري هاي روي كاغذ، در اواخر حكومت گورباچف با استفاده از ضعف هاي او و با حمايت قدرت هايي كه مي خواستند فروپاشي به صورت دائمي درآيد اعلام استقلال كردند، حال آن كه خطوط مرزي آنها (بمانند مرزبندی آفریقای سیاهپوست) طبیعی نبوده است. قدرت هاي مورد بحث پس از فروپاشي، اقدام به ايجاد هرج و مرج در روسيه فدراتيو كردند تا آن نيز تجزيه شود كه پوتين با چند اقدام، اين تلاش ها را خنثي كرد و اينك درصدد اجراي برنامه هاي ديگري است تا دست كم قسمتي از اشتباهات گورباچف را جبران كند.
قدرت هاي سودبر از فروپاشي شوروي تلاش گروهي كردند تا در سال 1991 به گورباچف كه پاي بر خون 27 ميليون روس گذارده و بدون دريافت غرامت آلمان را تخليه كرده بود جايزه صلح نوبل و نشان «آلماني قرن» داده شود، حال آن كه با خارج شدن قدرتي به نام شوروي از صحنه، و باقي ماندن تنها يك قدرت در جهان، صلح جهاني بيش از گذشته متزلزل شد و مسائلي چون عراق و افغانستان و ... به وجود آمد و .... به گورباچف وعده داده شده بود كه اگر انحلال پيمان ورشو را اعلام دارد، ناتو را منحل و يا به صورت يك سازمان سياسي درخواهند آورد كه ديديم چنين نشد و ناتو تاكنون بسياري از كشورهاي عضو پيمان ورشو سابق را وارد خود كرده، کنفدراسیون یوگوسلاوی را منهدم و در افغانستان! مستقر شده و پاي به داخل شوروي سابق گذارده است و ....
گورباچف در حالي از تغيير دمكراتيك (راي مردم) سخن مي گفت كه يك تنه (بدون رفراندم) فروپاشي شوروي را تحمل كرد و ....
دو شنبه ۱۵ اسف ۱۳۹۰ ۲۱:۲۹ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
*
ارسال ها: 16,155
اعتبار: 226
سپاس کرده: 3,004
سپاس شده: 9,457 در 5,513 موضوع

امتياز: 6,429.12

ارسال: #6
RE: تقویم تاریخ 15 اسفند 6 مارس
برخي ديگر از رويدادهاي 6 مارس




1521: ماژلان در گردش با كشي به دور دنيا به جزيره گوام رسيد و آن را ملك پادشاه اسپانيا اعلام كرد كه نزديك به سه قرن بعد دولت امريكا ان را از چنگ اسپانيا بيرون اورد و با اين كه تا امريكا هزاران كيلومتر فاصله دارد به نوعي ضميمه خود ساخت.
1799: ناپلئون كه سر گرم تصرف فلسطين بود « جافا » تسخير كرد.
1896: نخستين اتوموبيل كه چارلز كينگ آن را رانندگي مي كرد و مردم آن را درشكه بدون اسب مي ناميدند در شهر ديترويت امريكا به حركت در آمد.
1900: گوت ليب دايملر سازنده نخستين موتو سيكلت در جهان در گذشت.
1933: دولت لهستان بندر آزاد دانتزيك را تصرف كرد و آن را « گدانسك » خواند كه همين كار يكي از علل حمله نظامي شش سال بعد هيتلر به لهستان و تصرف اين كشور شد.
دو شنبه ۱۵ اسف ۱۳۹۰ ۲۱:۳۱ عصر
یافتن تمامی ارسال های این کاربر سپاس نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال موضوع  ارسال پاسخ 






تالار گفتمان اف دی ال - انجمن تخصصی دانلود رایگان - تالار گفتگوی ایرانیان © 1397.